Πέμπτη 21 Μαρτίου 2013

Πελοπόννησος. "Δυο γάϊδαροι μαλώνανε" για τα Σαμαραίικα

samareika3
 

 
Ο θυμόσοφος λαός μας συνηθίζει να χρησιμοποιεί τον τίτλο του σημειώματος μας όταν θέλει να υποδηλώσει ότι κάποιοι ερίζουν για κάτι που δεν τους ανήκει. Και βεβαίως η δημοσία γη δεν ανήκει σε κανέναν πλην του Ελληνικού Λαού ο οποίος εκφράζεται με την συντεταγμένες εξουσίες. Είναι γνωστό άλλωστε το αξίωμα πως στη δημόσια περιουσία δεν αναγνωρίζεται δικαίωμα χρησικτησίας. Όμως ατυχώς για τους εκάστοτε εκπροσώπους του Δημοσίου υπάρχουν και παρεκκλίσεις του κανόνα αυτού με συνέπεια δάση, ακτές, αιγιαλοί, οικήματα δημόσια να καταλαμβάνονται, να χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για χρόνια από μεμονωμένα άτομα ή κοινωνικές ομάδες και όταν κάποιος από τους φορείς της εξουσίας του δημοσίου ενεργοποιηθεί για την εφαρμογή των κανόνων και την αποκατάσταση της νομιμότητας τότε έχουμε τις πάσης φύσεως αντιδράσεις και αδιανόητες παρεμβάσεις αποτροπής εφαρμογής της νομιμότητας.

Ο λόγος παρέμβασής μας υπήρξε μια σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε υπό την προεδρία του γ.γ. Μανώλη Αγγέλακα με σκοπό όπως πληροφορηθήκαμε την οριοθέτηση του δάσους της Στροφυλιάς. Το ειδικότερο ζήτημα που απασχολεί τους εκπροσώπους των ομόρων νομών Ηλείας και Αχαΐας είναι κατά πόσον μια έκταση με την ονομασία «Σαμαραίικα» του δάσους Στροφυλιάς ανήκει στον Νομό Ηλείας ή Αχαΐας. Και για να δώσουμε το στίγμα του ουσιαστικού προβλήματος πρέπει να γίνει κατανοητό κυρίως για τους αμύητους, ότι ομιλούμε για δασικές εκτάσεις που έχουν καταπατηθεί από ιδιώτες πάνω σε μια έκταση 250 στρεμμάτων που ήδη έχει κηρυχθεί αναδασωτέα.

         
Το φαινόμενο "Σαμαραίικα" δεν αποτελεί βιοτεχνία κατασκευής σαμαριών που χρησιμοποιούνται για τα γνωστά υπό εξαφάνιση πλέον συμπαθή τετράποδα, αλλά αποτέλεσμα της βλαχοπολιτικής που εφαρμόζει η Ελληνική κρατική διοίκηση από συστάσεως του, γύρω από τη δημόσια περιουσία και τους εκάστοτε καταπατητές της. Είναι απορίας άξιο πως, όταν ο λαός μας με τον ξεσηκωμό του ελευθέρωσε τη σκλαβωμένη χώρα, τμήματα της Ελληνικής γης παρέμειναν ουσιαστικά σκλαβωμένα και δεν προβλέφθηκε η διανομή τους στους ακτήμονες αγωνιστές αλλά συνεχίζουν ακόμη και σήμερα να αποτελούν αν και δασικές αποκλειστικά εκτάσεις ιδιοκτησία τσιφλικάδων -μοναχών.

Αποτέλεσμα αυτής της τακτικής το δάσος Στροφυλιάς να θεωρείτε τσιφλίκι της Μονής Μεγάλου Σπηλαίου. Να το κάνει τι ακριβώς άραγε, το δάσος το Μοναστήρι; Να κάνουν βόλτες αναψυχής οι καλόγεροι; Απλά και τυπικά εμφανίζεται ιδιοκτήτης του δάσους για να έχει την ευχέρεια κάθε βοσκός να παραχειμάζει, να βόσκει ελεύθερα κι ανεμπόδιστα τα ζωντανά του, να κάνει αυθαίρετα καλύβες και μαντριά, να κάνει τμηματικές εκχερσώσεις δασικών εκτάσεων, να μην τον εμποδίζει κανένας και να μην ενδιαφέρεται κανένας για την τύχη του δάσους. Έτσι φτάσαμε σήμερα στο δάσος της Στροφυλιάς να έχει δημιουργηθεί μια εκτεταμένη καλλιεργήσιμη έκταση την οποία εκμεταλλεύονται οι πρώην βοσκοί, οι οποίοι πλέον εξελίχθηκαν εκτός από κτηνοτρόφους και σε παραγωγούς αγροτικών προϊόντων. Όμως η έκταση αυτή ανήκει ουσιαστικά στο δημόσιο το οποίο έστω και όψιμα αποφάσισε να την κηρύξει αναδασωτέα.

Αλλά ας έλθουμε και στο θέμα της οριοθέτησης για την οποία υπάρχει η διένεξη μεταξύ των εκπροσώπων των δύο ομόρων νομών. Ποιο είναι αλήθεια το σκεπτικό της; Έχουν την ευγενή φιλοδοξία να βοηθήσουν στην εκκαθάριση του καθεστώτος ιδιοκτησίας της εκτάσεως αυτής έτσι ώστε να αποκατασταθεί πλήρως και πρακτικά η κυριότητά του Ελληνικού Δημοσίου και να αναδασωθούν τα κατεστραμμένα τμήματα του δάσους; Έχουν συντάξει κάποιες μελέτες αξιοποίησης του δάσους οι μεν τις οποίες δεν αποδέχονται οι δε; Έχουν μήπως σκοπό να δικαιώσουν τους καταπατητές και περιμένουν να εισπράξουν την ανταπόδοση της ευγνωμοσύνης τους στην κάλπη του ενός ή του άλλου νομού; Mήπως έχουν διαφορετικές στοχεύσεις οι μεν από τους δε στον τρόπο αξιοποίησης για να επιλεγεί ο νομός στον οποίο θα πρέπει να υπαχθεί διοικητικά η έκταση Σαμαραίικα; Μήπως στοχεύει η μία ή άλλη πλευρά στη δημιουργία παραθεριστικών οικισμών τύπου Γλύφας, Καβουρίου Κατακώλου και παραλίας Ζαχάρως;

Mήπως φιλοδοξούν οι μεν και υπολείπονται οι δε, στη δημιουργία και άλλων αυθαιρέτων κατοικιών για να κάνει τα μπάνια του ο παράνομος λαός, όχι βέβαια του Ισραήλ, αλλά του Nέου Ελλαδιστάν; Τι αλήθεια θα είχαν να μοιράσουν οι εκπρόσωποι των δύο νομών περιφερειάρχης, αντιπεριφερειάρχες και βουλευτές των ομόρων νομών εάν ένας σύγχρονος Σολομών ένωνε τους δύο νομούς σε ενιαίο και δημιουργούσε τον πάλαι ποτέ νομό Αχαϊδοήλιδας; Θα έκαναν δυο πολιτικά αεροδρόμια; Θα κατασκεύαζαν δυο ή πέντε νοσοκομεία; Θα επεξέτειναν την Ολυμπία οδό μέχρι την Πάτρα ή μέχρι την Ολυμπία; Θα συνέχισαν να ρουσφετολογούν και να συναλλάσσονται με τους καταπατητές της δημόσιας γης; Θα συνέχιζαν να συντηρούν δύο βιλαέτια;
Σ' αυτά τα εύλογα ερωτήματα θα υπάρξουν άραγε απαντήσεις;
 

 

Λεωνίδα Γ. Μαργαρίτη
Επιτ. Δικηγόρου
 
 

 
πηγή: http://www.oikipa.gr/
 
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου