Πέμπτη, 23 Μαρτίου 2017

Κρήτη. Πάει για Προστατευόμενη Γεωγραφική Ένδειξη (ΠΓΕ) το ελαιόλαδο του Αγροτικού Συνεταιρισμού Κριτσά


Πάει για ΠΓΕ το ελαιόλαδο του Αγροτικού Συνεταιρισμού Κριτσά Αίτηση καταχώρισης της ονομασίας «ΚΡΙΤΣΑ» στο Ενωσιακό Μητρώο ΠΟΠ-ΠΓΕ ως Προστατευόμενη Γεωγραφική Ένδειξη (ΠΓΕ) υπέβαλε ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Κριτσάς που δραστηριοποιείται στον τομέα της ελαιοπαραγωγής με έδρα την Κριτσά Λασιθίου Κρήτης.
 
Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το θέμα υπάρχουν στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων, Διεύθυνση Συστημάτων Ποιότητας, Βιολογικής Παραγωγής & Γεωγραφικών Ενδείξεων Τμήμα ΠΟΠ-ΠΓΕ-ΕΠΙΠ & άλλων Συστημάτων Ποιότητας του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.


πηγή: http://www.paseges.gr/

Τα σπήλαια είναι τα μουσεία της φύσης . . .

 
 
του Γιάννη Σπυρούνη

Εξαιρετική η διάλεξη του Πάνου Καρούτσου στο Κτήμα Μερκούρη
 
Συνεχίζονται οι εξαιρετικές παρουσιάσεις του κύκλου «Ερασιτέχνες δημιουργοί» στο Κτήμα Μερκούρη. Μια θεματική ενότητα που μπορεί να χαρακτηρίζεται από την πρώτη λέξη, όμως αποδεικνύεται επί του πρακτέου πως οι πρωταγωνιστές είναι πραγματικοί «εραστές» της τέχνης που ακολουθούν και αναδεικνύουν με απίστευτη αγάπη, που ίσως κάποιες φορές ξεπερνά και την έννοια του επαγγελματισμού. Έτσι χθες η υπέροχη αίθουσα του κτήματος που φιλοξενεί αυτό τον κύκλο των εκδηλώσεων, φάνηκε και πάλι πολύ μικρή σε σχέση με το μεγάλο ενδιαφέρον του κοινού. Ο σπηλαιολόγος Πάνος Καρούτσος, παρουσίασε την μεγάλη του αγάπη, αυτή που τον έκανε να εγκαταλείψει τη λογιστική και να στραφεί στη γεωλογία. Παράλληλα παρουσίασε σημεία της Ηλείας, που βρίσκονται πραγματικά τόσο κοντά μας, αλλά παραμένουν άγνωστα στους περισσότερους…

Στην προσφώνησή του ο Χρήστος Κανελλακόπουλος επισήμανε την έλευση της άνοιξης, γεγονός το οποίο στο περιβάλλον του κτήματος είναι πασίδηλο… «Μπήκαμε για τα καλά στην άνοιξη και μετά από την πρώτη πολύ πετυχημένη φετινή μας εκδήλωση του κύκλου «Ερασιτέχνες Δημιουργοί» η οποία αφορούσε τα σπάνια αγριολούλουδα της Ηλείας, μια πολύχρονη εργασία του καθηγητή Κώστα Γιαννόπουλου και σήμερα θα κατέβουμε στις υπόγειες διαδρομές των ελληνικών σπηλαίων. Οδηγός μας σ’ αυτό το μαγικό οδοιπορικό θα είναι ο Πάνος Καρούτσος. Ένας νέος ενθουσιώδης και καλά αρματωμένος σπηλαιολόγος. Αφού αρχικά σπούδασε και άσκησε για κάποια χρόνια την λογιστική αγάπησε, θα έλεγα σχεδόν παράφορα, τη σπηλαιολογία. Τώρα σπουδάζει γεωλογία στο Πανεπιστήμιο Πατρών ενώ συγχρόνως, εργάζεται σκληρά για να κερδίσει αυτοδύναμα τα προς το ζην. Δεν σας κρύβω ότι τους θαυμάζω αυτούς τους νέους ανθρώπους. Άτομα που είναι γεμάτα όραμα, που βάζουν στην υπηρέτηση αυτού του οράματος όλες τις δυνάμεις, που πραγματικά μοχθούν εμβαθύνοντας στη γνώση του αντικειμένου κάνοντας το πέρα από δική τους υπόθεση προσφορά στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο. Όταν ήμουν κι εγώ φοιτητής η σπηλαιολογία αποτελούσε μία επιλογή για άθληση σε μία ομάδα νέων σπηλαιολόγων του πανεπιστημίου όπου φοιτούσα, πολύ καλών μου φίλων μέχρι και σήμερα» είπε ο κ. Κανελλακόπουλος που συμπλήρωσε πως σε αυτή την εκδήλωση κατεβαίνει και ο ίδιος μαζί με το κοινό στον πανέμορφο κόσμο των σπηλαίων, με την ελπίδα πως και άλλοι νέοι που βρέθηκαν στο Κτήμα χθες, θα γνωρίσουν και θα αγαπήσουν. «Αυτός είναι και ο κύριος σκοπός της συνάντησης μας αυτής. Να δούμε στην καρδιά της φετινής άνοιξης τον πλούτο των αιώνια πανέμορφων λουλουδιών που χτίζει η φύση στα έγκατα της γης και στης αέναης ζωής, που ανυποψίαστα υπάρχει κάτω από τα πόδια μας. Τα οδοιπορικά αυτά μέσα στα σπήλαια αν και έχουν τις δυσκολίες τους και τους κινδύνους του όπως και η ορειβασία είναι μία εξαιρετική σωματική άσκηση του καθενός μας, σφυρηλατούν γερές ανθρώπινες φιλίες, δυναμώνουν την ανθρώπινη αλληλεγγύη και εμπλουτίζουν τη γνώση μας για τον κόσμο που μας περιβάλλει» κατέληξε ο κ. Κανελλακόπουλος.
 
Στην συμβολική ανταλλαγή δώρων που ακολούθησε ο Πάνος Καρούτσος, προσέφερε ένα κομμάτι γύψου από τα ορυχεία του Λαυρίου, στον κ. Κανελλακόπουλο, που με την σειρά του προσέφερε δώρο στο νεαρό σπηλαιολόγο, ένα φανό που χρησιμοποιούσε ο ίδιος στις εξορμήσεις του και που διατήρησε στην κατοχή του έως και … χθες.
 
 
Συναρπαστικό το ταξίδι στον κόσμο των σπηλαίων

Άκρως ενδιαφέρουσα ήταν η παρουσίαση του κ. Καρούτσου, ένα πραγματικό ταξίδι σε έναν άγνωστο κόσμο, σκοτεινό αλλά και συνάμα συναρπαστικό. Θέλησε με το κοινό να δουν την σπηλαιολογία από μια διαφορετική οπτική, ξεκάθαρα από την πλευρά της επιστήμης και όχι απλά της περιήγησης ή ακόμα για κάποιους του αθλητισμού. Έτσι ο κ. Καρούτσος ανέλυσε στους παρευρισκόμενους το πως δημιουργήθηκαν τα σπήλαια στο πέρασμα του χρόνου, πριν από εκατομμύρια χρόνια και πραγματοποίησε ένα οδοιπορικό σε τρία πανέμορφα μέρη της Ηλείας. Τα ιαματικά λουτρά Καϊάφα, τα ιαματικά Λουτρά της Υρμίνης και τέλος την Ιερά Μονή Ασκητή στο Γούμερο, όπου είχε πιο ιδιαίτερα ενδιαφέρον λόγω του ότι εκεί βρισκόταν ο βυθός της θάλασσας, πριν από 5,5 εκατομμύρια χρόνια. Ο κ. Καρούτσος επισήμανε πως οι σπηλαιολόγοι όταν μπαίνουν στα σπήλαια συναντούν έναν άλλο ξεχωριστό κόσμο, με πλούσιο υδροφόρο ορίζοντα, κάτι που οφείλουν να διαφυλάξουν την ώρα που πολλά από τα σπήλαια της χώρας μας έχουν μετατραπεί σε σκουπιδότοπους.



πηγή: https://www.ilialive.gr/

Επιστολή στο Δήμαρχο Λήμνου για τον άρρωστο «Λάμπρο». «Επιληφθείτε των ευθυνών σας»

 
 
Επιστολή στο Δήμαρχο Λήμνου Δημήτρη Μαρινάκη απέστειλε σήμερα το Animal Rescues Lemnos, προκειμένου να ενημερωθεί για αδέσποτο σκυλί που νοσεί από λεϊσμανίαση, υπενθυμίζοντας του τις υποχρεώσεις του Δήμου, όπως αυτές προβλέπονται από σχετική νομοθεσία.
 
Η επιστολή αναφέρει:
 
"Αξιότιμε κύριε Δήμαρχε
 
Ονομάζομαι Αναστασία Παρίση και εκπροσωπώ μια άτυπη φιλοζωική ομάδα το Animal Rescue Lemnos. Ο λόγος που γράφω αυτή την επιστολή είναι για να σας ενημερώσω ότι το Μάιο του 2016 περισυνέλλεξα ένα αδέσποτο σκυλί το οποίο διαγνώσθηκε με την νόσο λεϊσμανίαση γνωστή ως καλαζάρ, το οποίο και φιλοξενώ σε ιδιόκτητο χώρο. Η λεϊσμανίαση είναι μια θανατηφόρα αρρώστια η οποία μεταδίδεται από το τσίμπημα μολυσμένης σκνίπας και χωρίς θεραπεία η ασθένεια οδηγεί σχεδόν πάντα στο θάνατο του ζώου. Η νόσος μεταδίδεται και στον άνθρωπο όχι απευθείας από το σκυλί αλλά από την μολυσμένη σκνίπα και κάθε χρόνο υπάρχουν στην Ελλάδα περίπου 70 περιστατικά λεϊσμανίασης σε ανθρώπους. Από τον Μάρτιο μέχρι το Νοέμβριο θεωρείται ότι είναι η περίοδος υψηλού κινδύνου για την διάδοση της νόσου.
 
Σύμφωνα με το άρθρο 17α του Ν. 4235/2014 για την αντιμετώπιση λεϊσμανίασης τα φιλοζωικά σωματεία και οι Δήμοι φέρουν ευθύνες απέναντι στα αδέσποτα ζώα που έχουν διαγνωσθεί με την νόσο. Το σκυλί για το οποίο γίνεται λόγος έχει τσιπαριστεί από το Φιλοζωικό Σωματείο Λήμνου ως αδέσποτο γεγονός που το καθιστά υπό την προστασία του Δήμου Λήμνου. Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με την εκτίμηση κτηνιάτρου η πορεία της νόσου για το συγκεκριμένο σκυλί είναι αναστρέψιμη. Αυτή την στιγμή χρειάζεται άμεσα να ξαναγίνει θεραπεία με άλλο φάρμακο το κόστος του οποίου ανέρχεται στα 180 ευρώ. Κατά την διάρκεια της χορήγησης του φαρμάκου θα χρειαστεί να γίνουν προληπτικές εξετάσεις (κάθε 10 μέρες) για τα νεφρά και το συκώτι προκειμένου να διαπιστωθεί ότι δεν έχουν επιβαρυνθεί. Το κόστος των εξετάσεων ανέρχεται στα 30 ευρώ.
 
Λαμβάνοντας υπόψη την σοβαρότητα της κατάστασης τόσο σε σχέση με το σκυλί όσο και για την δημόσια υγεία απευθύνομαι σε εσάς προκειμένου να σας ενημερώσω για το θέμα και να επιληφθείτε των ευθυνών σας όπως ορίζει ο νόμος.
 
Με εκτίμηση
 
Αναστασία Παρίση,
εκπρόσωπος του Animal Rescue Lemnos"

 
 

Οι μελλοντικοί σεφ βάζουν πλώρη για την προστασία των θαλασσών μας

 
 
Μπορεί ένα μενού να προστατεύσει τις θάλασσές μας; Ποιος είναι ο ρόλος των σεφ;

Μπορούν οι επαγγελματίες του χώρου της εστίασης να συμβάλουν στη μάχη κατά της υπεραλίευσης;

Kαι τελικά… η υπεύθυνη προμήθεια ψαρικών είναι άποψη ή τρόπος ζωής για όσους θέλουν να κρατήσουν τη θάλασσα ζωντανή;

Απαντήσεις σε αυτά και σε ακόμα περισσότερα ερωτήματα έδωσε το WWF Ελλάς, υλοποιώντας, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, εκπαιδευτικά σεμινάρια σε επαγγελματικές σχολές γαστρονομίας με θέμα την υπεύθυνη προμήθεια και κατανάλωση ψαρικών και τον σημαντικό ρόλο που έχουν οι σεφ στην περαιτέρω διάδοση του μηνύματος.

Το Δημόσιο Ι.Ε.Κ. Αναβύσσου (Σχολή Τουριστικών Επαγγελμάτων), ο Εκπαιδευτικός Όμιλος Le Monde και το Alpine Center, το Κέντρο Τουριστικών και Ξενοδοχειακών Σπουδών του Εκπαιδευτικού Ομίλου City Unity, αγκάλιασαν τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία και υποδέχτηκαν με χαρά το WWF Ελλάς στις εγκαταστάσεις τους, όπου και υλοποιήθηκε ο πρώτος κύκλος των σεμιναρίων. Τα σεμινάρια διεξήχθησαν στο πλαίσιο της πανευρωπαϊκής εκστρατείας Fish Forward για την ευαισθητοποίηση καταναλωτών, επαγγελματιών και αρχών για τις παγκόσμιες οικολογικές και κοινωνικές επιπτώσεις της υπεραλίευσης, η οποία υλοποιείται σε 11 χώρες με τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και την υποστήριξη της UNILEVER όσον αφορά στην Ελλάδα.
 
 
Οι νέοι σεφ δίνουν τον δικό τους αγώνα για ζωντανές θάλασσες!

Με όραμα τη δημιουργία μιας νέας γενιάς υπεύθυνων επαγγελματιών εστίασης στη χώρα μας, κεντρικός σκοπός των σεμιναρίων ήταν να μυήσουμε τους μελλοντικούς σεφ στις αρχές της υπεύθυνης προμήθειας ψαρικών, που εκτός από επιτακτική για τη βιωσιμότητα των θαλάσσιων πόρων, αναδεικνύεται τα τελευταία χρόνια, ως παγκόσμια τάση στους κύκλους της υψηλής γαστρονομίας. Με γνώμονα ότι τα υλικά που χρησιμοποιούν οι σεφ αποτελούν το πιο πολύτιμο “εργαλείο” τους για να ταξιδέψουν γευστικά το κοινό, τα σεμινάρια εστίασαν στο πόσο σημαντικό είναι οι σεφ να επιλέγουν υπεύθυνα τις προμήθειές τους, προκειμένου να συμβάλουν στη δημιουργία μιας βιώσιμης εφοδιαστικής αλυσίδας ψαρικών. Ταυτόχρονα όμως, οι αυριανοί «κυρίαρχοι της κουζίνας», αντιλήφθηκαν τον ρόλο τους ως πολλαπλασιαστές του μηνύματος, καθώς μέσα από τα μενού που δημιουργούν είναι σε θέση να ενημερώνουν και να ενθαρρύνουν το κοινό να καταναλώνει ψαρικά στο σωστό μέγεθος, τη σωστή περίοδο, αλλά και να δοκιμάζει λιγότερο εμπορικά είδη, βγάζοντας τα υπεραλιευμένα ψαρικά από τη διατροφή του. Όσο για τον μύθο του γόνου; Μόνο ένας σεφ θα μπορούσε να αποκαταστήσει μια για πάντα την αλήθεια, εξηγώντας στο κοινό πως δεν είναι λιχουδιά και δεν πρέπει να καταναλώνεται.

Κατά τη διάρκεια των σεμιναρίων, προβλήθηκαν βίντεο με βραβευμένους σεφ απ’ όλο τον κόσμο, ενώ στο τέλος απαντήθηκαν οι ερωτήσεις των φοιτητών και ακολούθησε συζήτηση με τον Υπεύθυνο Θαλάσσιων Προγραμμάτων του WWF Ελλάς, κ. Γιώργο Παξιμάδη που διεξήγαγε τα σεμινάρια, αλλά και με τον κ. Ηλία Μαμαλάκη, πρεσβευτή της εκστρατείας Fish Forward, ο οποίος συμμετείχε σε ορισμένα από αυτά.

Σε δηλώσεις της η κα. Χρίστη Σωτηρίου, υπεύθυνη της εκστρατείας Fish Forward, τόνισε: «Η νέα γενιά των σεφ κρατά στα χέρια της το μέλλον των θαλασσών μας. Είναι οι πρεσβευτές αλλά και οι πρωτοπόροι, μέσω των οποίων, περνά η ενημέρωση, αλλά και η «εκπαίδευση» του καταναλωτικού κοινού. Με αυτό ως γνώμονα, θεωρήσαμε πολύ σημαντικό να έρθουμε σε επαφή μαζί τους και να διοργανώσουμε εκπαιδευτικά σεμινάρια, μέσω των οποίων η νέα γενιά καταναλωτών, αλλά και επαγγελματιών στον χώρο της εστίασης θα ενημερωθεί για το πρόβλημα της υπεραλίευσης, αλλά το κυριότερο, για το πώς φροντίζοντας για μια βιώσιμη εφοδιαστική αλυσίδα ψαρικών μπορεί να συμβάλει καθοριστικά στην αντιμετώπισή της».

«Στη Unilever στηρίζουμε πρωτοβουλίες όπως το Fish Forward που εστιάζουν στις ολοένα και αυξανόμενες προτιμήσεις των επαγγελματιών αλλά και των καταναλωτών για βιώσιμα τρόφιμα. Αυτό σημαίνει για μας Αειφορία και το υπηρετούμε συστηματικά με ένα Παγκόσμιο Σχέδιο Δράσεων, που μειώνουν τόσο τον κίνδυνο αστάθειας στις αλυσίδες εφοδιασμού των πρώτων υλών, όσο και την κατασπατάληση των φυσικών μας πόρων», συμπλήρωσε η Μίνα Βαλαβάνη, Διευθύντρια Αειφόρων πρακτικών της ΕΛΑΙΣ- UNILEVER HELLAS.

Η επιτυχημένη αυτή πρωτοβουλία αναμένεται να διοργανωθεί το επόμενο διάστημα και σε άλλες σχολές και εκπαιδευτικά ιδρύματα, στο πλαίσιο της εκστρατείας FishForward.
 
 
Για περισσότερες πληροφορίες:

Ιάσονας Κάντας, υπεύθυνος γραφείου τύπου WWF Ελλάς, τηλ: 210 33 14 893, κιν: 697 185 9632,
i.kantas@wwf.gr .


πηγή: http://www.wwf.gr/

Μαγνησία. Επιτυχημένη η εκδήλωση ιππασίας στον υγρότοπο της Κάρλας


Δραστηριότητα άθλησης και αναψυχής με άλογα στην ΚάρλαΜε τη συμμετοχή σαράντα (40) αναβατών με τα άλογά τους και επτά (7) αμαξηλατών ολοκληρώθηκε η εκδήλωση ιππασίας που πραγματοποιήθηκε στις 12 Μαρτίου 2017 στον υγρότοπο της Κάρλας, με αφετηρία και τερματισμό το χωριό Κανάλια.

Μετά την εκδήλωση έναρξης της αθλητικής δραστηριότητας και υπό τις επευφημίες κατοίκων των Καναλίων και πολλών επισκεπτών, οι ιππείς ξεκίνησαν να καλύψουν μια απόσταση 12 χλμ. θαυμάζοντας το τοπίο με τις ανθισμένες αμυγδαλιές, το γραφικό εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου και τον υγρότοπο της Κάρλας με την ορνιθοπανίδα που φιλοξενεί αυτή την περίοδο.

Η εκδήλωση ιππασίας διοργανώθηκε από την Ιππική ομάδα και τους Αμαξηλάτες Βόλου, τον Δήμο Ρήγα Φεραίου και τον Φορέα Διαχείρισης περιοχής Οικοανάπτυξης Κάρλας Μαυροβουνίου Κεφαλόβρυσου Βελεστίνου.

Η νέα αυτή πρωτοβουλία επικροτήθηκε από τους συμμετέχοντες και τους επισκέπτες της προστατευόμενης περιοχής, ενώ όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς συμφώνησαν σε περαιτέρω συνεργασία για την υλοποίηση παρόμοιων ήπιων και περιβαλλοντικά φιλικών μορφών δραστηριοτήτων στην προστατευόμενη περιοχή Κάρλας Μαυροβουνίου Κεφαλόβρυσου Βελεστίνου.

Στο τέλος της εκδήλωσης δόθηκε συμβολικό κέρασμα από την τοπική αυτοδιοίκηση και ο Φορέας Διαχείρισης μοίρασε φυλλάδια και χάρτες που παρείχαν χρήσιμες πληροφορίες για την προστατευόμενη περιοχή καθώς και προωθητικά υλικά (καπελάκια) με το λογότυπό της.



πηγή: http://ellinikifysi.gr/

Παγκόσμια Ημέρα Δασοπονίας 2017 στο νησί της Θάσου

 
 
Το πολύπαθο από τις δασικές πυρκαγιές νησί της Θάσου επέλεξαν για να γιορτάσουν την εφετινή Παγκόσμια Ημέρα Δασοπονίας (21/3/2017) όλες οι δασικές υπηρεσίες του Νομού Καβάλας, δηλαδή η Διεύθυνση Δασών, το Δασαρχείο Καβάλας και το Δασαρχείο Θάσου, κάνοντας δενδροφύτευση στη θέση Άγιος Παντελεήμονας.

Φυσικά πρόκειται για μια συμβολική κίνηση, αφού η καμμένη έκταση του νησιού είναι τεράστια.

Τις απογευματινές ώρες ο εορτασμός συνεχίστηκε με άλλη μορφή σε μια γραφική γωνιά του νησιού.
 
 
 

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017

Τα χωριά της Λάκκας Αώου φωλιασμένα στις πλαγιές του Σμόλικα

 
10945647_1616869911903746_913377490321336416_n
 
 
Άγνωστα ονόματα, μικρά χωριά, φωλιασμένα σε προσήλιες κι απάνεμες πλαγιές του Σμόλικα προβάλλουν μπροστά μας. Άλλοτε λουσμένα στον ήλιο κι άλλοτε βυθισμένα στην σκιά των σύννεφων, στέγες από λαμαρίνα οι περισσότερες, άνθρωποι ελάχιστοι, ένας κόσμος άγνωστος και ξεχασμένος, μακριά από κεντρικές οδικές αρτηρίες. Ελεύθερο, Παλιοσέλι, Πάδες, Άρματα, Δίστρατο: Τα χωριά της Λάκκας του Αώου. Πάνω ψηλά, ο Σμόλικας, απέναντι η Τύμφη και ακριβώς από κάτω το μεγαλόπρεπο φαράγγι του Αώου. Ολόγυρα το δάσος και στην αντικρινή πλαγιά σκαρφαλωμένο το Βρυσοχώρι, το τελευταίο Ζαγοροχώρι πριν απ’ το ποτάμι. Το Ελεύθερο, 19 χιλιόμετρα από την Κόνιτσα είναι το πρώτο χωριό, που συναντά κανείς στη Λάκκα Αώου. Βρίσκεται στους πρόποδες του Σμόλικα, στην πλαγιά του ιστορικού υψώματος «Κλέφτης». Σύμφωνα με την παράδοση κατοικήθηκε στα μέσα του 16ου αιώνα, όταν ένας Τουρκαλβανός φύλαρχος μετέφερε σ’ αυτή την περιοχή τους σεισμόπληκτους από τον οικισμό Γκρισμπάνι της Θεσπρωτίας, για να του καλλιεργούν τη γη. Όλοι οι κάτοικοι ήταν Έλληνες και Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Παρέμειναν κολίγοι στον Μπέη μέχρι το 1927. Τότε απέκτησαν την ελευθερία τους κι έδωσαν στο χωριό το όνομα «Ελεύθερο». Είναι το μοναδικό χωριό της Λάκκας, που δεν είναι Βλαχόφωνο. Το 1943 καταστράφηκε από τους Γερμανούς σχεδόν ολοκληρωτικά. Σήμερα είναι λίγοι οι κάτοικοι που ζουν μόνιμα στο χωριό. Επόμενο χωριό είναι το Παλιοσέλι. Η ονομασία του Παλαιοσελλίου προέρχεται από τους αρχαίους Σελλούς, τους αρχαιότερους κατοίκους της επαρχίας Δωδώνης, η οποία τότε έφτανε ως την Ιλλυρία. Στο αρχείο της κοινότητας υπάρχει έγγραφο του Υπουργείου, όπου υποδεικνύεται η σωστή γραφή της ονομασίας του χωριού Παλαιοσέλλι με δύο λ.

Ο Ησίοδος και ο Όμηρος αναφέρουν ότι οι Σελλοί βρήκαν καταφύγιο κοντά στους Τυμφαίους κτηνοτρόφους. Μεταγενέστερες μαρτυρίες ιστορικών συγκλίνουν σε μια κοινή διαπίστωση: ότι οι κάτοικοι αυτής της περιοχής ήταν Έλληνες. Ένδοξη σελίδα χάραξε το Παλαιοσέλλι το 1940 με την έναρξη του πολέμου, όταν οι Ιταλοί με τη Μεραρχία «Τζούλια» εγκλωβίστηκαν στη Λάκκα Αώου. Εκεί χωρίστηκαν σε δύο ομάδες με σκοπό να ενωθούν στο Μέτσοβο. Η μια εξ αυτών κατευθυνόταν προς το Κεράσοβο -Σαμαρίνα-Δίστρατο-Βωβούσα-Μέτσοβο. Η άλλη, ερχόμενη από τη Μόλιστα και διασχίζοντας τη Νταλιόπολη, περιοχή όπου δόθηκαν σκληρές μάχες, κατέλαβε το χωριό και στρατοπεύδευσε στις θέσεις Σούρπασα και Άγιο Δημήτριο. Ο Ελληνικός στρατός, όμως, επιτιθέμενος με ένα τάγμα πεζικού της 8ης Μεραρχίας Ιωαννίνων, με Διοικητή τον Αντισυνταγματάρχη Μαρδοχαίο Φριζή και συνοδεία Ορειβατικού πυροβολικού, σε συνεργασία με τους κατοίκους του Παλαιοσελλίου, μέσω Βρυσοχωρίου, αναχαίτισε τους Αλπινιστές. Συνέλαβε, μάλιστα, 400 αιχμαλώτους. Ταυτόχρονα γκρέμισε τη γέφυρα στον Αώο ποταμό, ώστε η αναχαίτιση να είναι ολοκληρωτική.

Πάδες, το όμορφο χωριό που στέκεται κάτω από το Σμόλικα και πάνω από τον Αώο, με ένα μονοπάτι όπου διασταυρώνεται το γαλήνιο υγρό στοιχείο του ποταμού με την επιβλητική κορυφή του βουνού. Πρώτη έγγραφη μαρτυρία που αναφέρεται στο χωριό Πάδες, απαντάται στον κώδικα της Ιεράς Μονής Αγ. Νικάνορος - Ζάμπορδας της Μακεδονίας. Στον κώδικα της μονής μνημονεύεται ως «Πάδη» 10 φορές, μετά το 1692. Από τις εικόνες του 15ου και 16ου αιώνα που βρέθηκαν στην κεντρική εκκλησία, η οποία χτίστηκε το 1784, όσο και σ’ αυτές που υπάρχουν στα παρεκκλήσια, συμπεραίνουμε ότι η ιστορία του χωριού χάνεται πιο βαθιά στο χρόνο.

Οι Πάδες, λοιπόν, ήταν κεφαλοχώρι και το κέντρο των δραστηριοτήτων των χωριών της λάκκας του Αώου, αφού εκεί γινόταν κάθε εβδομάδα παζάρι και συγκεντρωνόταν οι κάτοικοι των γύρω χωριών. Οι κάτοικοί του ήταν υλοτόμοι και αγωγιάτες. Εντός, αλλά και εκτός του χωριού υπάρχουν πολλά ξωκλήσια και μικρά εικονοστάσια, δείγμα της λατρείας και της πίστης των ανθρώπων προς το Θεό. Τα περισσότερα εξ' αυτών κρύβουν πολύ παλιές τοιχογραφίες και εικόνες. Ένας περίπατος στο βουνό και στα πέριξ θα σας φέρει στο νου την ιστορία αυτού του τόπου. Σε απόσταση 10 χλμ. από τους Πάδες και 46 χλμ από την Κόνιτσα και αφού περάσουμε την απόκρημνη διάβαση της Σκάλας φτάνουμε στα Άρματα. Το χωριό είναι κτισμένο στα 1030μ. στις πλούσιες σε νερά και κατάφυτες με μαυρόπευκα πλαγιές της κορυφής Σμίλιανος του Σμόλικα. Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με την υλοτομία και με την οικόσιτη κτηνοτροφία, ενώ ξακουστά είναι τα κηπευτικά προϊόντα που παράγονται στα κηπάρια γύρω από το χωριό. Παλιότερα εντοπίστηκαν εδώ κοιτάσματα χαλκού και άλλων μεταλλευμάτων που μέχρι σήμερα παραμένουν στα σπλάχνα της γης. Το πιο αξιόλογο μνημείο είναι ο Ναός του Αγίου Νικολάου με χιονιαδίτικες τοιχογραφίες.

Τελευταίος σταθμός της διαδρομής στα χωριά της λάκκας Αώου είναι το Δίστρατο, το οποίο είναι κτισμένο σε υψόμετρο 1000 μ. στις νοτιοδυτικές πλαγιές της πυκνοδασωμένης Βασιλίτσας (υψ. 2248μ.) και απέχει 55 χλμ από την Κόνιτσα. Το χωριό αποτελείται από τρεις συνοικίες και παρόλο που κάηκε κατά την περίοδο της Κατοχής, παραμένει μια καλά οργανωμένη ορεινή κοινότητα με αρκετούς κατοίκους, οι οποίοι ασχολούνται με τη δασοπονία και τον τουρισμό. Το παλιό βλάχικο όνομα του χωριού ήταν Μπριάζα μέχρι το 1928. Κατά την Επανάσταση του 1821, αρκετοί κάτοικοι του χωριού πολέμησαν στο Μεσολόγγι, ενώ το 1878 επίσης συμμετείχαν στον Ρωσοτουρκικό πόλεμο.

Κατά τον πόλεμο του '40, στις 2 Νοεμβρίου 1940 οι Ιταλοί κατέλαβαν προσωρινά το Δίστρατο και κάποιοι κάτοικοι ακολούθησαν τον ελληνικό στρατό που υποχωρούσε. Το χωριό πυρπολήθηκε δυο φορές από τους Γερμανούς το 1943 και το 1944. Απώλειες υπέστη το χωριό και κατά τα χρόνια του Εμφυλίου. Λόγω της γειτνίασής του με το χιονοδρομικό κέντρο της Βασιλίτσας, το Δίστρατο αρχίζει να αναπτύσσεται τουριστικά και να αποτελεί ιδιαίτερο προορισμό για τους λάτρεις της φυσικής άγριας ομορφιάς.

Όσον αφορά την χλωρίδα της περιοχής στη Λάκκα Αώου, αυτή ποικίλει ανάλογα με το υψόμετρο, ξεκινώντας από τον ποταμό Αώο μέχρι και την κορυφή του Σμόλικα. Στην περιοχή γύρω από το ποτάμι θα συναντήσετε δάση από πλατάνια και ιτιές τα οποία προσφέρουν δυνατότητες αναψυχής και ξεκούρασης. Ανεβαίνοντας προς τα χωριά μπορεί κανείς να δει ότι στην περιοχή τα παλιότερα χρόνια υπήρχαν αμπελώνες οι οποίοι έδιναν τα σταφύλια για το εξαιρετικό κρασί της περιοχής.

Γύρω από τα χωριά ευδοκιμεί μαύρη πεύκη και ελάτη και λίγο ψηλότερα, ανεβαίνοντας προς το Σμόλικα, θα συναντήσουμε και δάση λευκόδερμης πεύκης (ρόμπολου). Επίσης, συναντούμε και άλλα είδη σε μικρότερο βαθμό όπως κέδρους, βελανιδιές κ.α. Μέσα στα χωριά υπάρχουν πολλά μεμονωμένα καρποφόρα δέντρα ή θάμνοι όπως κρανιές, καρυδιές, κορομηλιές, δαμασκηνιές, βατομουριές, αχλαδιές, μηλιές και φουντουκιές.

Για τους φυσιολάτρες και γνώστες των βοτάνων και των σπάνιων λουλουδιών, η περιοχή του Σμόλικα διατίθεται για την εξερεύνηση των σπάνιων αυτών ειδών, τα οποία είναι αμέτρητα, αλλά και των μανιταριών, αρκεί να τα αναζητήσετε την κατάλληλη εποχή. Χαρακτηριστικά ήδη είναι το βαλσαμόχορτο και το ευωδιαστό τσάι του βουνού.