Δευτέρα, 21 Αυγούστου 2017

Λέσβος. «Απογευματινή Περιήγηση στο Θαλάσσιο Πάρκο Νησιώπης»

 
 
Το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου συνεχίζει την πρωτότυπη δράση με τίτλο «Απογευματινή Περιήγηση στο Θαλάσσιο Πάρκο Νησιώπης», την οποία ήδη απόλαυσαν πολλοί επισκέπτες
 
Η νησίδα Νησιώπη, ένας φυσικός φράκτης στον Κόλπο Σιγρίου, αποτελεί μαζί με τον θαλάσσιο χώρο που την περιβάλλει το δυτικότερο άκρο του μοναδικού στον κόσμο φυσικού μνημείου, του Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου.
 
Η Νησιώπη έχει να μας διηγηθεί μια ιστορία καταστροφής, μέσα από την οποία όμως ένα πυκνό υποτροπικό δάσος διασώθηκε και έμεινε αιώνιος μάρτυρας και αφηγητής της!
 
Στο μαγευτικό τοπίο του Θαλάσσιου Πάρκου Νησιώπης, εκεί όπου το μακρινό παρελθόν σμίγει με το ιδιαίτερο παρόν, τα καλοκαιρινά Σαββατιάτικα απογεύματα αποκτούν άλλη διάσταση! Ο επισκέπτης θα περπατήσει εκεί όπου τα πεύκα, οι βαλανιδιές και οι πανύψηλες σεκόιες έχουν δώσει τη θέση τους σε κρινάκια σπάνια αλλά και θαλάσσια λιβάδια με ποσειδώνιες. Εκεί όπου «ελέφαντες» και κροκόδειλοι αντικαταστάθηκαν από αγριοκούνελα, πουλιά και ψάρια. Θα ακούσει τους ήχους των εκρήξεων και θα δει να εξελίσσεται μπροστά του η ηφαιστειακή καταστροφή. Θα γίνει παρατηρητής της γένεσης του Αιγαίου Αρχιπελάγους, στη μοναδική παραλία και θάλασσα με απολιθώματα δένδρων. Στο τέλος πια αυτού του ταξιδιού στον χρόνο, θα σταθεί να ξεκουραστεί στους πορφυρούς βράχους που θα βάφονται στα χρώματα της δύσης για να αναλογιστεί πόσο σύντομο είναι το πέρασμα του από τον πλανήτη γη αλλά και πόσο μεγάλο το χρέος του να τον αφήσει πίσω του απείρακτο!
 
 
Το Πρόγραμμα της ιδιαίτερης αυτής περιήγησης περιλαμβάνει:

Α. Στο Μουσείο (17:30-17:50)
Ενημερωτική προβολή για τη δημιουργία και ανάδειξη του Θαλάσσιου Πάρκου Νησιώπης, τις 44 απολιθωματοφόρες θέσεις, τα σύγχρονα χερσαία και θαλάσσια οικοσυστήματα αλλά και τις εντυπωσιακές ακτές της Νησιώπης.
Διάθεση ενημερωτικής έκδοσης με κατατοπιστικούς χάρτες και εντυπωσιακές φωτογραφίες του Δημήτρη Ταλιάνη.
 
Β. Στο Θαλάσσιο Πάρκο Νησιώπη (18:00 – 20:00)
Αναχώρηση από το Λιμάνι Σιγρίου με το ειδικό σκάφος «Νησιώπη», με γυάλινο πυθμένα.
Μεταβίβαση στη νησίδα Νησιώπη: παρατήρηση της πλούσιας θαλάσσιας ζωής του Κόλπου Σιγρίου.
Αποβίβαση στο χερσαίο τμήμα του Πάρκου Νησιώπης: περιήγηση στα εντυπωσιακά απολιθωμένα δένδρα των ανατολικών ακτών της νησίδας. Ανάπαυση στο κιόσκι και παρατήρηση με κυάλια του Σιγρίου και του απέραντου γαλάζιου του Αιγαίου. Επίσκεψη στις δυτικές ακτές, στη μαγευτική «Απολιθωμένη», όπου τα κύματα και οι άνεμοι χτυπούν αγριεμένα πάνω στα χιλιάδες σπαράγματα των πέτρινων κορμών. Ενημέρωση για τις εργασίες ανασκαφής – συντήρησης - προστασίας αλλά και τα σπάνια ευρήματα, που έχουν αναδειχθεί στη Νησίδα Νησιώπη.
Παραμονή στις δυτικές ακτές για να απολαύσουν το μαγευτικό ηλιοβασίλεμα.
Επιστροφή στο λιμάνι Σιγρίου.
 
Για περισσότερες πληροφορίες οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθυνθούν στα τηλέφωνα 2253054434, 2251047033 και στην ηλεκτρονική διεύθυνση lesvospf@otenet.gr,

Το μικρότερο ηφαίστειο στην Ιταλία

 
 
Η φλόγα του καίει πάντα πάνω από έναν μικρό λόφο με πέτρες.  Mπορεί να θεωρείται ηφαίστειο, ωστόσο δεν έχει κρατήρα και δεν θα βγει ποτέ λάβα από μέσα του. Η φλόγα του που καίει μέρα-νύχτα διατηρείται από φυσικά αέρια που έρχονται κάτω από την επιφάνεια της γης.
 

 
 
 

Πανευρωπαϊκή διαβούλευση για την αλυσίδα εφοδιασμού τροφίμων

 
 
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ξεκινά πανευρωπαϊκή δημόσια διαβούλευση σχετικά με πιθανούς τρόπους για να καταστεί πιο δίκαιη η αλυσίδα εφοδιασμού τροφίμων της ΕΕ.
 
Οι γεωργοί, οι πολίτες και άλλα ενδιαφερόμενα μέρη καλούνται να εκφράσουν τις απόψεις τους σχετικά με τη λειτουργία της αλυσίδας εφοδιασμού τροφίμων μέσω επιγραμμικής διαβούλευσης που θα διαρκέσει έως τις 17 Νοεμβρίου.
 
Υπάρχουν ενδείξεις ότι η προστιθέμενη αξία της αλυσίδας εφοδιασμού τροφίμων δεν είναι κατάλληλα κατανεμημένη σε όλα τα επίπεδα της αλυσίδας λόγω, για παράδειγμα, των διαφορών στη διαπραγματευτική ισχύ μεταξύ των μικρότερων και, ως εκ τούτου, πιο ευάλωτων φορέων, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται οι γεωργοί και οι μικρές επιχειρήσεις, και των εμπορικών εταίρων τους, οι οποίοι είναι ισχυρότεροι οικονομικά και χαρακτηρίζονται από υψηλό βαθμό συγκέντρωσης.

Ο αρμόδιος για την Γεωργία και την Αγροτική Ανάπτυξη επίτροπος, κ. Phil Hogan, δήλωσε τα εξής: «Οι γεωργοί αποτελούν τον πρώτο κρίκο της αλυσίδας· χωρίς αυτούς, δεν θα υπήρχαν τρόφιμα για επεξεργασία, πώληση και κατανάλωση. Ωστόσο, παρατηρούμε ότι συχνά αυτοί είναι και ο πιο αδύναμος κρίκος. Η επιθυμία αντιμετώπισης αυτών ακριβώς των προβλημάτων της αλυσίδας εφοδιασμού τροφίμων μας οδηγεί να αναλάβουμε ηγετικό ρόλο για την ανάληψη δράσης, σύμφωνα με την πάγια θέση της Επιτροπής να στέκεται στο πλευρό των ευρωπαίων γεωργών. Ενθαρρύνω όλους τους πολίτες της ΕΕ, τους γεωργούς και τα ενδιαφερόμενα μέρη να εκφράσουν τις απόψεις τους μέσω αυτής της ηλεκτρονικής διαβούλευσης.»
 
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενδιαφέρεται να συλλέξει απόψεις για να αξιολογήσει την αναγκαιότητα και τη σκοπιμότητα πιθανών μέτρων που πρόκειται να ληφθούν σε επίπεδο ΕΕ για την αντιμετώπιση ή τη ρύθμιση των αθέμιτων εμπορικών πρακτικών στον τομέα των γεωργικών προϊόντων διατροφής. Η Επιτροπή επιθυμεί, επίσης, να αξιολογήσει το επίπεδο διαφάνειας στην αγορά σε ολόκληρη την αλυσίδα, καθώς και τα σημεία που χρήζουν βελτίωσης. Λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη διασφάλισης ορισμένου βαθμού ανταγωνισμού, η διαβούλευση θα μας βοηθήσει να κρίνουμε κατά πόσον είναι απαραίτητη η θέσπιση συμπληρωματικών ρυθμίσεων για τη διαφάνεια της αγοράς της ΕΕ.
 
Τέλος, το ερωτηματολόγιο διερευνά το ενδιαφέρον που υπάρχει για συνεργασία μεταξύ των παραγωγών και για τη χρήση των λεγόμενων συμφωνιών επιμερισμού της αξίας (οι οποίες συνίστανται στον επιμερισμό των προσαυξήσεων και των εκπτώσεων που προκύπτουν από τις μεταβολές των συναφών τιμών της αγοράς), οι οποίες χρησιμοποιούνται ήδη σε ορισμένους τομείς όπως η ζάχαρη.
 
 
Αξιοποίηση του έργου της ειδικής ομάδας για τις γεωργικές αγορές
 
Η διαβούλευση βασίζεται στο έργο της ειδικής ομάδας για τις γεωργικές αγορές (AMTF), η οποία συστάθηκε από τον επίτροπο κ. Hogan τον Ιανουάριο του 2016. Η AMTF πρότεινε διάφορους συγκεκριμένους τρόπους για να ενισχυθεί η θέση των γεωργών στην αλυσίδα εφοδιασμού τροφίμων και η διαβούλευση θα βασιστεί στο έργο της για να τροφοδοτήσει ενδεχόμενες μελλοντικές εργασίες της Επιτροπής. Έχει επίσης δημοσιευτεί για διαβούλευση και διατύπωση παρατηρήσεων μια αρχική εκτίμηση επιπτώσεων, η οποία εκθέτει λεπτομερώς μια σειρά πιθανών πολιτικών επιλογών. Θα διενεργηθεί, επίσης, πλήρης εκτίμηση των επιπτώσεων οποιασδήποτε μελλοντικής πρωτοβουλίας για τη βελτίωση της αλυσίδας εφοδιασμού τροφίμων. Τυχόν μελλοντικές προτάσεις της Επιτροπής θα συνάδουν, επίσης, με την ευρύτερη προσέγγιση για την απλούστευση και τον εκσυγχρονισμό της κοινής γεωργικής πολιτικής.


πηγή: https://www.e-ea.gr/
 

Κυριακή, 20 Αυγούστου 2017

Ανεμογεννήτριες. Γιατί αντιστέκονται οι κάτοικοι και τις ποθούν οι εργολάβοι;

 
 
Αναβρασμός επικρατεί στη Σαμοθράκη και σε άλλα μέρη της χώρας, όπου σχεδιάζεται η δημιουργία αιολικών πάρκων. Οι περιβαλλοντικές συνέπειες προκαλούν οργή ενώ το Δημόσιο αναμένεται όχι μονάχα να μην έχει οποιοδήποτε κέρδος, αλλά αντίθετα να επιδοτήσει παχυλά τους μεγάλου εργολάβους.
Τσιμεντάρισμα βουνών, ανατινάξεις, πυρκαγιές, νερά που στερεύουν, και βιομήχανοι που «γίνονται οικολόγοι» με το αζημίωτο. Οι αντιστάσεις των κατοίκων και η καταστολή. Αυτές είναι μονάχα μερικές από τις ιστορίες που θα εξετάσουμε στην παρούσα έρευνα.

Καταρχήν, προκειμένου να μεταφερθούν τα μηχανήματα θα πρέπει σε περιοχές φυσικής ομορφιάς να κατασκευαστεί δρόμος μεγάλου πλάτους, κάτι που θα σημαίνει την εκτεταμένη χρήση τσιμέντου ενώ είναι πολύ πιθανό να χρειαστεί και ανατίναξη του εδάφους αλλοιώνοντας μια για πάντα το φυσικό περιβάλλον.

«Ειδικά για τη Σαμοθράκη που έχει πολλά νερά, δεν είναι βέβαιο πόσες από τις πηγές που υπάρχουν σήμερα θα υπάρχουν και μετά την εγκατάσταση των ανεμογεννητριών γιατί όπως λένε οι ειδικοί οι πηγές τροφοδοτούνται με νερό από πόρους οι οποίοι θα τσιμενταριστούν».

«Για να στηριχθεί μια ανεμογεννήτρια ισχύος 3MW που έχει ύψος- με άνοιγμα του έλικα-180 μέτρα και βάρος 120 τόνους χρειάζεται 800 κυβικά τσιμέντο Το τσιμεντάρισμα πιθανά να στερέψει τελείως τα νερά!»[1].

Ένα ενδεικτικό παράδειγμα είναι το Βέρμιο όπου υπάρχουν σχέδια για την οικοδόμηση αιολικών πάρκων. Το σύνολο των εκσκαφών του έργου θα είναι
3.280.000 m3 από τα οποία θα περισσέψουν 1.170.000 m3 και θα απαιτηθεί η δημιουργία θαλάμου για την απόθεση των υλικών της εκσκαφής. Θα υπάρχουν βεβαίως συνέπειες στους υδροφόρους ορίζοντες και γενικότερα την ισορροπία των υπογείων υδάτων. Μάλιστα η ανατίναξη προβλέπεται επίσημα από την Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ). Ενώ στη Σαμοθράκη δεν γνωρίζουμε τα ακριβή στοιχεία διότι σύμφωνα με πληροφορίες η σχετική μελέτη θα κατατεθεί τον Σεπτέμβριο.

Τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο σοβαρά, αν αναλογιστεί κανείς πως σε πολλές περιπτώσεις οι ανεμογεννήτριες είναι μόνο η αρχή και στη συνέχεια, στις περισσότερες περιπτώσεις το αιολικό πάρκο μετατρέπεται σε υβριδικό.

Άλλωστε παρόλο που οι εκπρόσωποι της εταιρείας στη Σαμοθράκη δήλωναν ότι δεν έχουν σε καμία περίπτωση σχεδιασμό για υβριδικό πάρκο, την ίδια στιγμή και οι δύο εταιρείες που ενδιαφέρονται έχουν πάρει άδεια παραγωγής
όχι μονάχα για αιολικό αλλά και για υβριδικό πάρκο.

«Σε κάθε περίπτωση θα αντληθούν τεράστιες ποσότητες νερού την στιγμή που η Σαμοθράκη αρχίζει να αντιμετωπίζει προβλήματα λειψυδρίας και υδροδότησης οικισμών» τόνισε ο κ. Μασκαλίδης αντιπρόεδρος του συλλόγου «Βιώσιμη Σαμοθράκη»και τεχνολόγος δασοπόνος. Στην Σαμοθράκη μάλιστα, εγκυμονεί μεγάλος κίνδυνος για τις περίφημες βάθρες και τους καταρράκτες τους που είναι πόλος έλξης για ανθρώπους από ολόκληρο τον κόσμο. Άλλωστε ένα υβριδικό πάρκο προϋποθέτει και την ύπαρξη υδρολεκτρικών υποδομών, όπου με τη σειρά τους θα σημάνουν την κατασκευή φραγμάτων.

Επίσης ο κ. Μασκαλίδης διερωτώμενος για την ασφάλεια της εγκατάστασης ανέφερε ότι «βρισκόμαστε σε μια έντονη σεισμική ζώνη, πως διασφαλίζεται η ασφάλεια της εγκατάστασης;».

Και όλα αυτά σε ένα νησί που είναι κατά 85% προστατευόμενο και ενταγμένο στη Natura, ενώ είναι υποψήφιος τόπος της Unesco για να χαρακτηριστεί προστατευόμενη περιοχή.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι
σύμφωνα με την Έφη Παπαγιαννούλη, πολ. μηχανικό και μέλος της ΝΕ του ΤΕΕ Ημαθίας στις Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων που έχουν εγκριθεί δεν περιγράφονται ή μάλλον αποκρύπτονται λεπτομέρειες για τις εγκαταστάσεις. Για παράδειγμα, αναφορικά στην έκταση που θα καταλάβουν οι εγκαταστάσεις στο Βέρμιο υπολογίζεται μόνο ο κεντρικός άξονας της κάθε ανεμογεννήτριας χωρίς την τοποθέτηση της φτερωτής η διάμετρος της οποίας είναι 112 μέτρα.

«Οι Μελέτες Περιβαλλοντολογικών επιπτώσεων δε γίνονται παίρνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της συγκεκριμένης περιοχής αλλά βγαίνουν «καρμπόν»-κοπυ πέιστ- για όλες τις περιοχές π.χ στο Βέρμιο μιλούσαν για την προστασία του αγριοκούνελου-ζώο που δεν υπάρχει καν στο Βέρμιο αλλά στα νησιά!!!» δήλωσε ο Στ. Πράσος.

Περαιτέρω ανησυχίες για το ποιόν και τις πράξεις των εταιρειών προκαλεί στους κατοίκους η κίνηση κάποιας από τις εταιρείες να πετάξει τα σύνεργα καταγραφής μέσα στο δάσος, αμέσως μετά τους πρώτους αναγνωριστικούς ελέγχους, όπως
κατήγγειλε η σελίδα «Σαμοθράκη ενάντια στην κατασκευή Αιολικού πάρκου».

Επιπλέον, οι ανεμογεννήτριες εκπέμπουν ήχους χαμηλής συχνότητας οι οποίοι μπορεί να είναι ενοχλητικοί και για κάποιους ανθρώπους. Ενδεικτική για τις γενικές συνέπειες που μπορεί να έχει η εγκατάσταση των ανεμογεννητριών είναι
μία έρευνα που δείχνει ότι το 50% των τουριστών δεν θα επισκέπτονταν γραφικά μέρη όπου έχει υπάρξει η παρέμβαση του ανθρώπου όπως εκεί που υπάρχουν ανεμογεννήτριες.

Πέραν τούτων θα οικοδομηθεί ένα μεγάλο δίκτυο κολόνων υψηλής τάσης, μέχρι να καταλήξουν στην θάλασσα. Οι κολώνες αυτές ασφαλώς θα εκπέμπουν μεγάλη ακτινοβολία. Ανάμεσα στις συνέπειες που αναφέρονται είναι και ο θάνατος σπάνιων αρπακτικών πτηνών που μπλέκονται στις ακτίνες. Χαρακτηριστικό είναι το βίντεο που ανέβασε η Ελληνική Ορνιθολογική εταιρεία όπου σημειώνει μάλιστα πως το συγκεκριμένο πτηνό προστατεύεται από την ελληνική και κοινοτική νομοθεσία.

Επιπλέον αυξάνονται και οι κίνδυνοι πυρκαγιάς. Μάλιστα, το 2014 έχουν παρουσιαστεί ισχυρές
ενδείξεις σε τοπικά μέσα ότι η μεγάλη πυρκαγιά της Χίου, ξεκίνησε από τα αιολικά πάρκα.
 
 
Σημαντικό πρόβλημα αποτελεί μακροπρόθεσμα και η αποσυναρμολόγηση όταν θα συμπληρώσουν το όριο της διάρκειας ζωής. Μια μελέτη του Institut für Umwelt und Biotechnik, Hochschule Bremen, το 2009 υπολόγισε πως παγκοσμίως, μέχρι το 2034 θα προκύψει η ανάγκη ανακύκλωσης περίπου 225 χιλ. τόννων υλικών πτερύγων ανεμογεννητριών. Έτσι με δεδομένο το μεγάλο κόστος (30.000 για την αποσυναρμολόγηση της κάθε μίας) και την πιθανή αδιαφορία των εταιρειών κάτοικοι εκφράζουν ήδη την ανησυχία τους για τις πιθανές επιπτώσεις με δεδομένο το ότι ο νόμος δεν υποχρεώνει τις εταιρείες να μαζέψει τις εγκαταστάσεις όταν χαλάσουν. Σημαντική λεπτομέρεια πως δεν έχει βρεθεί ακόμα τρόπος ανακύκλωσης των πτερυγίων με δεδομένο το ότι αποτελούνται από χημικά υλικά.

Επίσης, δεν υπάρχει τρόπος ανακύκλωσης ούτε για τον Χάλυβα που είναι τεραστίων διαστάσεων. Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα είναι τα λάδια που από διαρροές και μόνο θα κάνουν τεράστια καταστροφή. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι ένα λίτρο λάδι καταστρέφει 1000 κυβικά νερό! Σύμφωνα με έρευνα της Γερμανικής κρατικής «Υπηρεσίας αντικατάστασης βλαβερών πρώτων Υλών» (FNR). Ο υπεύθυνος σχεδιασμών της FNR, Ντερκ Κέμπκε δήλωσε
χαρακτηριστικά: «Ο τομέας παραγωγής αιολικής ενέργειας βασίζεται κατά 90% σε συμβατικά έλαια, που κατατάσσονται στις πλέον επικίνδυνες ουσίες για τη μόλυνση κάθε είδους υδάτινου περιβάλλοντος».
 
 
Που βρισκόμαστε σήμερα

Αναφορικά με την περίπτωση της Σαμοθράκης, επιδιώκουν να δραστηριοποιηθούν δύο εταιρείες. Η Voltera, συμφερόντων Μπόμπολα και η Politis. Η πρώτη με 36 ανεμογεννήτριες και η δεύτερη με 3. Καταρχήν οι εταιρείες πέτυχαν να πάρουν την άδεια από την Εφορία Αρχαιοτήτων Κομοτηνής που επιβεβαίωσε πως δεν υπάρχει αρχαιολογικό ενδιαφέρον στην περιοχή. «Χωρίς να έρθει κλιμάκιο αρχαιολόγων, χωρίς ενημέρωση και χωρίς την ενημέρωση της Δημοτικής Αρχής ή με την ένοχη σιωπή της Δημοτικής Αρχής» όπως μας δήλωσαν κάτοικοι της περιοχής που θέλησαν να διατηρήσουν την ανωνυμία τους.
 
Επιπλέον, το Δασαρχείο χαρακτήρισε τα 3000 στρέμματα ως δασική έκταση κάτι που άνοιξε τον δρόμο ώστε να θεωρηθούν κρατική ιδιοκτησία και να μπορούν στη συνέχεια να δοθούν σε ιδιώτες. Έτσι, κάτοικοι έχασαν της περιουσίες τους και οι εταιρείες προχώρησαν ένα βήμα πιο κοντά στην πραγματοποίηση της επένδυσης.

Από εκεί και πέρα δεν έχει κατατεθεί ακόμα η μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων, ενώ μάλιστα το θέμα δεν έχει ψηφιστεί στο Δημοτικό Συμβούλιο (που έχει μονάχα γνωμοδοτικό χαρακτήρα). Συγκεκριμένα, έχουν γίνει επανειλημμένες συζητήσεις όπου φαίνεται ότι η αντίδραση των κατοίκων αντανακλάται ακόμα και στην σύσταση της συμπολίτευσης. Έτσι, ενώ ο Δήμαρχος, εκλεγμένος με τη στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ, δείχνει να θεωρεί θετική εξέλιξη την επένδυση, θα
δυσκολευτεί πολύ να το περάσει σε κάποια ψηφοφορία όχι μόνο λόγω των μαζικών συγκεντρώσεων που πραγματοποιούν ήδη οι κάτοικοι αλλά και λόγω της στάσης του προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου και άλλων συμβούλων συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης.

Βέβαια, τα μεγάλα συμφέροντα έχουν ακόμα ένα όπλο στη φαρέτρα τους. Καταρχήν η αρχή που θεωρείται ότι εκφράζει τα τοπικά συμφέροντα, δηλαδή η τοπική αυτοδιοίκηση και η αιρετοί της, δεν μπορεί να πάρει καμία ουσιαστική απόφαση πάνω σε μια επένδυση. Παρά μόνο γνωμοδοτικού χαρακτήρα. Ακόμα όμως και η διορισμένη (και συνεπώς πιο ελεγχόμενη) αρχή της αποκεντρωμένης διοίκησης που είχε στο παρελθόν τη δυνατότητα να εγκρίνει ή να απορρίψει άδειες χάνει σταδιακά τις αρμοδιότητές της και μάλιστα όταν η παραγωγή ενέργειας υπερβαίνει ένα όριο [2] , παρακάμπτεται πλήρως και η επένδυση μπορεί να προχωρήσει με υπογραφή του υπουργού Ενέργειας και Περιβάλλοντος. Έτσι παρατηρείται η αντίφαση πως ενώ από το πολιτικό προσωπικό, τίθεται διαρκώς ο στόχος της αποκέντρωσης, ειδικά τα τελευταία χρόνια με τα μνημόνια να αφαιρούνται διαρκώς εξουσίες και συγκεντρώνονται στο κεντρικό κράτος. Με αυτόν τον τρόπο διευκολύνεται η ταχύτητα υλοποίησης των επιχειρηματικών συμφερόντων.
 
Δηλαδή του Γ. Σταθάκη που είναι γνωστός για τις… οικολογικές του ευαισθησίες όταν η πρώτη υπογραφή που έβαλε ο ως Υπουργός ήταν για μια άδεια στην Eldorado, αποδεικνύοντας ότι είναι ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση, για την προώθηση των επιχειρηματικών συμφερόντων.

Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να αναφερθεί ότι οι δύο εταιρείες έχουν πάρει τις σχετικές άδειες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από την Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ) ήδη από το 2014 και το 2015 που θεωρούνται το πρώτο πράσινο φως για να ξεκινήσει μια τέτοια επένδυση. Έτσι, οι μεγάλοι κόμβοι είναι το να κατατεθεί και να εγκριθεί η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, να δοθεί άδεια εγκατάστασης και εάν η εταιρεία καταφέρει να φτάσει μέχρι εκεί, στη συνέχεια να δοθεί η άδεια λειτουργίας.

Από την άλλη πλευρά, ήδη αρχίσει να γεννιέται ένα κίνημα ενάντια στο αιολικό πάρκο στο νησί. Η Πρωτοβουλία κατοίκων ενάντια στην κατασκευή Αιολικού Πάρκου διεξάγει κάθε εβδομάδα προβολές ντοκιμαντέρ και συζητήσεις-συνελεύσεις με τη μαζική συμμετοχή κατοίκων και επισκεπτών του νησιού. Μέχρι στιγμής η επιτροπή κινείται κυρίως στο επίπεδο της ενημέρωσης, ενώ γίνονται προσπάθειες νομικής και επιστημονικής τεκμηρίωσης. Μάλιστα, τα κείμενα έχουν μεταφραστεί και σε άλλες γλώσσες προκειμένου να ενημερωθούν και οι επισκέπτες του νησιού.
 
Άλλωστε η Σαμοθράκη έχει την ιδιαιτερότητα πως αποτελεί ένα νησί με εναλλακτικό τουρισμό, ήπια τουριστική οικοδόμηση με μικρές μονάδες και επισκέπτες που διατηρούν μία σταθερή σχέση με το νησί. Έτσι, εκτός από την στάση των 2.500 κατοίκων, μια αστάθμητη μεταβλητή είναι και η στάση των επισκεπτών όπου σε πολλές περιπτώσεις έχουν ριζοσπαστικές αναφορές, τόσο πολιτισμικές όσο και πολιτικές.

Σύμφωνα με πληροφορίες, στα τέλη Αυγούστου ετοιμάζεται ένα μεγάλο φεστιβάλ, όπου αναμένεται να ολοκληρωθεί με διαδήλωση ενάντια στις ανεμογεννήτριες.



«Ανταποδοτικά οφέλη» που τα παίρνει ο αέρας

Ένα επιχείρημα που χρησιμοποιούν όσοι είναι υπέρ της επένδυσης, είναι τα ανταποδοτικά οφέλη, τα οποία επιδρούν και ως μέσο απόσπασης συναίνεσης. Έτσι, ένα από τα μέτρα που προβλέπονται είναι η μείωση του κόστους του ρεύματος κατά 50% για τους κατοίκους του νησιού αλλά και η χρηματοδότηση του Δήμου με περίπου 1 εκ. ευρώ. Πάντως, η Πολιτική Μηχανικός από την Εύβοια Βίκυ Βαρελά
ανέφερε ότι τα οικονομικά οφέλη που υπόσχονται οι εταιρείες δεν καταβάλλονται κανονικά διότι δεν προβλέπονται ποινικές κυρώσεις για τους υπόχρεους έναντι της τοπικής κοινωνίας. Αξίζει να σημειωθεί πολλά από τα ανταποδοτικά οφέλη που υπόσχονται οι επενδυτές ελέγχονται για το κατά πόσο μπορούν να υλοποιηθούν ακόμα και σε νομικό επίπεδο (Ν 3851/2010, Άρθρο 7). Η συγκεκριμένη ανάλυση όμως θα υπερέβαινε τα πλαίσια της παρούσας έρευνας.

Επιπλέον, ένα δέλεαρ σε αυτά τα ζητήματα είναι πάντοτε οι θέσεις εργασίας. Όμως με βάση την εμπειρία οι πιο πολλές θέσεις εργασίας είναι στα εργοστάσια στις χώρες κατασκευής των μηχανών. Ακόμα όμως και αν θα δημιουργηθούν θέσεις εργασίας βραχυπρόθεσμα, κατά την κατασκευή, στην συνέχεια όσο οι ανεμογεννήτριες θα δουλεύουν, σχεδόν κανένας εργαζόμενος δεν θα απασχολείται σε αυτές, την ίδια στιγμή που θα έχουν χαθεί θέσεις εργασίας από άλλους τομείς της οικονομίας. Αξίζει να σκεφτεί κανείς ότι στην Δανία που παρήγαγε το 40% της παγκόσμιας ενέργειας από ΑΠΕ, απασχολούνταν μόνο 20.000 εργαζόμενοι, τη στιγμή που στη Σαμοθράκη θα παράγεται συγκριτικά απειροελάχιστη ενέργεια
Αιολικά πάρκα: Ενώνουν την Ελλάδα (εναντίον τους)

Η Σαμοθράκη και το Βέρμιο που αναφέρθηκαν στο παρόν κείμενο είναι μονάχα η κορυφή του παγόβουνου, τη στιγμή που οι βιομήχανοι των ΑΠΕ ετοιμάζονται να επεκταθούν και σε πολλές ακόμα περιοχές (Πήλιο Μάνη, Κρήτη, Εύβοια κ.α.)


Ιδιαίτερα γνωστή είχε γίνει η περίπτωση του χωριού Αποπηγαδι στην Κρήτη.
 
Όλα ξεκινούν με το δασαρχείο που δημοσιεύει τις αποφάσεις χαρακτηρισμού της έκτασης σε περιορισμένης κυκλοφορίας τοπική εφημερίδα άλλου δήμου με αποτέλεσμα οι θιγόμενοι να μην το μάθουν και να μην μπορέσουν να κάνουν την ένσταση που ήθελαν.
Ακόμη και σ’ αυτές τις δημοσιεύσεις το Αποπηγάδι αναφερόταν με τη στρατιωτική ονομασία ως “Στρογγυλή Κορυφή” όνομα παντελώς άγνωστο στους ντόπιους. Έτσι, η προθεσμία πέρασε και το δασαρχείο κήρυξε οριστικά τις επίμαχες εκτάσεις ως δασικές. Στη συνέχεια το γραφείο περιβάλλοντος αρνήθηκε να χορηγήσει αντίγραφο της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων στους κατοίκους. Όταν καταφέρνουν να την πάρουν στα χέρια τους διαπιστώνουν ότι η ΜΠΕ, που έχει υποβάλει η εταιρεία και έχει εγκριθεί αναφέρει δυο μεγάλα ψέματα. Πρώτον, ότι η περιοχή δεν είναι προστατευμένη και, δεύτερον, ότι τα εδάφη είναι ασβεστολιθικά άρα δεν υπάρχουν εκτεταμένα υδάτινα αποθέματα. Οι κάτοικοι προσφεύγουν στο Συμβούλιο της Επικρατείας και ζητούν την ακύρωση του έργου. Το ΣτΕ διατάσσει την προσωρινή διακοπή των εργασιών. Μερικούς μήνες μετά το ΣτΕ απορρίπτει την προσφυγή και τα έργα συνεχίζονται. Κομβικό ρόλο στην τελική απόφαση του ΣτΕ έπαιξαν οι εκθέσεις κάποιων ειδικών, τις οποίες υπέβαλε η εταιρεία. Οι εκθέσεις αυτές βασίστηκαν σε μελέτες εξ αποστάσεως.

Η αντίσταση των κατοίκων αντιμετωπίστηκε με
πάνω από 60 συλλήψεις ανθρώπων που τελικά αθωώθηκαν, ενώ έχουμε περιπτώσεις όπου η αστυνομία εισέβαλε σε σπίτια δίχως να έχει ένταλμα.
 
Μέρος αυτών που αντιδρούσαν δέχτηκαν τραμπουκισμούς από αγνώστους, ενώ το δασαρχείο υπέβαλε μήνυση για «παράνομη δενδροφύτευση» σε κάτοικους που προσπάθησαν να φυτέψουν δέντρα σε χώρο που είχε αποψιλώσει η εταιρεία.

Προκειμένου να αποκλειστεί κάθε πρόσβαση, η εξουσία απαγορεύει ακόμη και το μάζεμα ρίγανης, ραδικιών και λοιπών εδώδιμων χόρτων και βοτάνων, με το αιτιολογικό τής… προστασίας τού φυσικού κάλλους τής περιοχής!!

Στη συνέχεια η εταιρεία άνοιξε δρόμο όπου το πλάτος του ξεπερνούσε τα 10 μέτρα και σε πολλά σημεία του έφτανε και τα 12, ενώ μπάζα πετάχτηκαν στις διπλανές χαράδρες.

Ύστερα τα επιχειρηματικά σχέδια βάζουν στο παιχνίδι του κέρδους και το νερό.

Έτσι, η δεύτερη ΜΠΕ της ίδιας εταιρείας, σε πλήρη αντίθεση με την προηγούμενη, παρ’ ότι είναι υπογραμμένη από τον ίδιο μηχανικό, καθώς παρουσιάζει το Αποπηγάδι ως περιοχή με πολλά νερά, άρα κατάλληλη για την επένδυση!

Μια επένδυση που προβλέπει το στράγγισμα σχεδόν του Αποπηγαδιού, είτε με γεωτρήσεις είτε με απάντληση των ρεμάτων.
Ιδιαίτερα γνωστή είναι και η περίπτωση του Κώστα Πενταράκη ο οποίος ήταν διδάκτωρ δασολόγος που πρόβαλε ισχυρές αντιστάσεις στην αδειοδότηση της εταιρείας. Μόλις απορρίπτει την δεύτερη ΜΠΕ το δασαρχείο τον απομακρύνει από τη θέση του. Αυτός συνεχίζει από διαφορετικά πόστα να αντιτίθεται στην επιχείρηση. Τον Μαίο του 2010 εντοπίζεται το αυτοκίνητό του στο βάθος μιας χαράδρας σε τελείως αντίθετη κατεύθυνση απ’ αυτήν όπου υποτίθεται πως πήγαινε.

Ο θάνατός του παραμένει για πολλούς ένα άλυτο μυστήριο, μέχρι και σήμερα. Η αστυνομία έκλεισε τον φάκελο, μιλώντας για ατύχημα ή αυτοκτονία…

Πολύ χαρακτηριστική για το τι εκτυλίχθηκε στα βουνά της Κρήτης σε διάφορες περιπτώσεις και επενδύσεις είναι η μαρτυρία του Φραγκού Παναγιωτάκη στον «Ασκό του Αιόλου». Ο συνταξιούχος από την Κρήτη κατήγγειλε πως «Βάλανε ροπαλοφόρους και τραμπούκους και πήγαν να μου σκοτώσουν τον γιό μου. Τον ένα του σπάσανε τα πλευρά. Και τον άλλον πήγαν με μία κατσούνα να τον σκοτώσουν. Προλάβανε δυο παλικάρια και πιάσανε την κατσούνα»

Άξια αναφοράς είναι αναμφισβήτητα και η περίπτωση της Μάνης όπου σε μια συγκεκριμένη μικρή περιοχή υπάρχουν 96 από τους 118 παραδοσιακούς οικισμούς της Πελοποννήσου, αποτελεί ένα από τα 4 θεσμοθετημένα περάσματα της Ελλάδας για αποδημητικά πουλιά, είναι ειδικά προστατευόμενη περιοχή και περιοχή Natura αλλά αυτό δεν αποτρέπει τους επενδυτές και το κράτος από το να εγκαταστήσουν εκεί τις κερδοφόρες «οικολογικές» επιχειρήσεις. Μάλιστα πολύ κοντά στο μέρος υπάρχουν τα 4 μοναδικά ζευγάρια Αετογερακίνας στην Ευρώπη, που όπως είδαμε ως πτηνά είναι πολύ πιθανό να κινδυνεύσουν.


Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα είναι και η περίπτωση της Ικαρίας όπου μετά από χρόνια καθυστέρησης ολοκλήρωσης του έργου, η Ειδική Υπηρεσία Επιθεώρησης Περιβάλλοντος του ΥΠεΚΑ, μετά από καταγγελίες προβαίνει σε αυτοψία όπου όσον διαπιστώνει ότι: Οι εταιρείες απέκρυπταν στοιχεία σχετικά με την πρόκληση ρύπανσης. Όπως ίχνη χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων, διενέργεια παράνομης καύσης ελαστικών, φίλτρων λαδιού και σκουπιδιών στην περιοχή Προεσπέρα. Είχαν απορριφθεί χρησιμοποιημένα ορυκτέλαια που είχαν διαρρεύσει προς το ρέμα.

Μεγάλες ποσότητες αδρανών υλικών απορρίπτονταν στη θάλασσα ακόμη και κατά τη διάρκεια της νύχτας με αποτέλεσμα την καταστροφή του παράκτιου και θαλάσσιου οικοσυστήματος.


Έχουν πραγματοποιηθεί διαπλατύνσεις των δημοτικών οδών και απορρίψεις των εκσκαφών στις παρυφές φαραγγιού. Ενώ επίσης παρατηρήθηκε μία…περίεργη αδράνεια των τοπικών υπηρεσιών. Μια μικρή νίκη πέτυχαν πρόσφατα κάτοικοι του Αγ. Βασιλείου Κρήτης που εμπόδισαν τη διάνοιξη δρόμου για να εγκατασταθούν ΑΠΕ. Ενώ επίσης, μικρές ή μεγάλες νίκες έχουν πετύχει οι κάτοικοι στην Σκύρο, στο Καρπενήσι, στη Άνδρο, την Τήνο και την Ικαρία. Όπως συμβαίνει βέβαια πάντοτε σε αυτές τις περιπτώσεις, ειδικά σε μνημονιακό καθεστώς, μια νίκη ποτέ δεν είναι αιώνια και αποτελεί πάντοτε διακύβευμα το αν θα μπορέσουν οι αγωνιζόμενοι να διατηρούν την ισχύ του κινήματος και τα κεκτημένα του.


«Πράσινος» καπιταλισμός και επιδοτήσεις στην υγειά των κορόιδων

Στις ΑΠΕ έχουμε ένα πολύ ενδιαφέρον φαινόμενο. Εταιρείες που με τον κύκλο εργασιών τους, προκαλούν τεράστιες επιπτώσεις στο περιβάλλον, επικαλούνται την οικολογική ευαισθησία, απορροφούν τεράστια ποσά ως επιχορηγήσεις και οικοδομούν αιολικά και υβριδικά πάρκα. Ποσά που στο μεγάλο μέρος τους καλύπτει ο Έλληνας πολίτης από το ειδικό τέλος στον λογαριασμό της ΔΕΗ. Μάλιστα, όπως ανέφερε η Εφημερίδα των Συντακτών, μέσω των υπερτιμολογήσεων οι επιδοτήσεις δεν καλύπτουν το 40-50% της επένδυσης, αλλά κάποιες φορές ξεπερνούν και το 100%. Άλλωστε ήδη η διοίκηση της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (EBRD) ενέκρινε 300 εκατ. ευρώ για επενδύσεις σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στην Ελλάδα.

Έτσι, από τη μία εταιρείες του Μπόμπολα προκαλούν όλες εκείνες τις συνέπειες στην Χαλκιδική με την εξόρυξη Χρυσού όπως ο καρκινογόνος αμίαντος που εκλύεται στο περιβάλλον σε τόνος σκόνης, όμως άλλες εταιρείες ίδιων συμφερόντων, ετοιμάζονται να κάνουν…«οικολογικές» επενδύσεις στη Σαμοθράκη και το Βέρμιο.

Ενδιαφέρουσα είναι και η περίπτωση του Μυτιληναίου. Εργοστάσια ιδιοκτησίας του παράγουν αλουμίνιο, απελευθερώνοντας στο περιβάλλον ρύπους ενώ άλλες μονάδες παράγουν ενέργεια καίγοντας φυσικό αέριο που επιβαρύνει επίσης το περιβάλλον. Όμως αυτό δεν εμποδίζει τον ίδιο καπιταλιστή να εκδηλώνει το ενδιαφέρον του για οικολογικές μπίζνες στο Βέρμιο.

«Αντί να δώσει στην μονάδα του την Αλουμίνα της Ελλάδας ρεύμα το οποίο αυτός παράγει με φυσικό αέριο προτίμησε να αλλάξει την άδειά του σε συμπαραγωγού, να δίνει αυτός στη ΔΕΗ ρεύμα το οποίο έφτασε μέχρι 150 ευρώ/ MWH και ο ίδιος να αγοράζει από τη ΔΕΗ 43 ευρώ/MWH και έφτασε τώρα με διοικητική απόφαση του δώσει 36 ευρώ/ MWH. Όταν στη ΔΕΗ το κόστος παραγωγής είναι 59 ευρώ/MWH.» δήλωσε ο Στέφανος Πράσσος στο ντοκιμαντέρ «Ο ασκός του Αιόλου, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι στην ουσία ο Ελληνικός λαός ο οποίος πληρώνει ακριβά το ρεύμα το πληρώνει για να χρηματοδοτεί τους βιομήχανους.

Σημαντική λεπτομέρεια ότι μία από τις εταιρείες που εμπλέκονται σε πολλές επενδύσεις είναι η
EdF, δηλαδή η «Γαλλική ΔΕΗ», η οποία παρότι διατηρεί πολλά πυρηνικά εργοστάσια αυτό δεν την εμποδίζει να κάνει οικολογικές μπίζνες τα βουνά της Κρήτης.

Αξιοσημείωτη είναι αναμφίβολα και η… θεϊκή παρέμβαση που έχει παρατηρηθεί στις πράσινες μπίζνες. Όπως για παράδειγμα στην Σκύρο όπου μαζί με την εταιρεία ENTEKA τα επιχειρηματικά της σχέδια αποπειράθηκε να υλοποιήσει η Μονή «Μεγίστης Λαύρας».

Πολύ ενδιαφέρουσα είναι η παρέμβαση του τότε αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αλέξη Τσίπρα στην Βουλή το 2013, όπου αναφέρει χαρακτηριστικά ότι «όλα αυτά τα χρόνια οι άδειες παραγωγής ενέργειας, πήγανε στους κολλητούς και στους διαπλεκόμενους». Για να συνεχίσει υπερασπιζόμενος την εταιρεία Deutche Aeolia S.A. η οποία όπως αποκάλυψε ο «Ασκός του Αιόλου» αποτελεί μια εταίρα όπου διαπλέκονται τα συμφέροντα Γερμανικών κεφαλαίων (Deutche Bank κ.α.) και Σωκράτη Κόκκαλη. Έτσι, δεν προκαλεί έκπληξη ότι μονάχα 10 μέρες μετά την εκλογή της πρώτης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ η συγκεκριμένη επιχείρηση πήρε την άδεια από την ΡΑΕ για εγκατάσταση ανεμογεννητριών. Σημαντική λεπτομέρεια, ότι κατάφερε να πάρει άδεια, σε περιοχή της Πελοποννήσου όπου το δίκτυο είχε ήδη χαρακτηριστεί κορεσμένο…

Ο Μυτιληναίος, ο Μπόμπολας, ο Κόκκαλης, η Deutche Bank και η EDF πράττουν άραγε με σκοπό να σώσουν ντο περιβάλλον; Ας μη γελιόμαστε

Mε αυτόν τον τρόπο το πολύ μεγάλο κεφάλαιο βρίσκει πεδίο κερδοφορίας με την βοήθεια του κράτους, καταστρέφει τους άλλους τομείς της οικονομίας όπως ο πρωτογενής και τουρισμός ενώ ταυτόχρονα διαλύονται οι όροι επιβίωσης των αυτοαπασχολούμενων και των εργαζόμενων της περιοχής. Τα παραπάνω με διαφορετικές αναλογίες, συμβαίνουν και στις Σκουριές που μόνο που εδώ μιλάμε για μια δραστηριότητα δυνάμει χρήσιμη που υπό προϋποθέσεις θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί από την ανθρωπότητα προκειμένου να απεξαρτηθεί από ρυπογόνες μορφές παραγωγής ενέργειας.


Όμως ούτε αυτό συμβαίνει. Οι ανεμογεννήτριες είναι πηγές τυχαίας, στοχαστικής φύσης: όταν φυσάει, παράγουν ρεύμα όλες μαζί, όταν έχει άπνοια δεν παράγουν τίποτα. Αυτό σε συνδυασμό με την ανελαστικότητα των άλλων μονάδων να αυξομειωθεί η ισχύς τους, καθιστά μεγάλο μέρος της παραγωγής άχρηστο, καθώς δεν μπορεί να περάσει στο δίκτυο ούτε μπορεί να αποθηκευτεί. Αλλά ακόμα και αν κάποιος έπαιρνε την απόφαση να υποβαθμίσει έναν τόπο για να εξάγει ενέργεια, αυτό πάλι δεν συμφέρει, λόγω των απωλειών, όπως φάνηκε και από
τον ενταφιασμό του σχεδίου «Ήλιος» παρά τους αρχικούς σχεδιασμούς του Γερμανικού κράτους και τις δηλώσεις του Βολφγκανγκ Σόιμπλε.

Ακόμα όμως και αν τεχνολογία προχωρήσει και η επιστημονική κοινότητα και η κοινωνία κρίνουν ότι τα οφέλη από τις ανεμογεννήτριες είναι μεγαλύτερα από ότι τα κόστη, σύμφωνα
με επιστήμονες που μίλησαν στην ΕΦΣΥΝ, προτιμότερο θα ήταν εγκατασταθούν ανεμογεννήτριες σύγχρονης τεχνολογίας, μικρότερης μεν ισχύος, αλλά με άλλα πλεονεκτήματα. Να μην στηρίζονται σε πυλώνες ύψους 80 ή 100 μέτρων αλλά πολύ χαμηλότερους, ούτε να φέρουν έλικες.

Και επίσης το περιστρεφόμενο τμήμα τους έχει σχήμα παρόμοιο με αυτό που έχουν οι περιστρεφόμενες απολήξεις των οικιακών καπνοδόχων. Μόνο που κάτι τέτοιο μπορεί να έχει πολύ μικρότερες περιβαλλοντικές επιπτώσεις, αλλά δεν θα συνέφερε οικονομικά τους βιομήχανους και τις επενδύσεις τους. Και για αυτό επιλέγουν τις λεγόμενες «βΑΠΕ» δηλαδή τις βιομηχανικές ΑΠΕ.


Έτσι, κάτω από την εκμετάλλευση των μεγάλων επιχειρήσεων όπως είδαμε όχι μόνο δεν σώζεται το περιβάλλον, αλλά αντίθετα προκαλούνται ανεπανόρθωτες βλάβες.

Συνοψίζοντας, η εγκατάσταση Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας συνοδεύεται πάντοτε από επιχειρήματα για πράσινη και βιώσιμη ανάπτυξη, όμως, με τον τρόπο που υλοποιούνται δεν λαμβάνουν υπόψη ούτε την ιδιαιτερότητα των περιοχών, μα ούτε και τις περιβαλλοντικές και οικονομικές συνέπειες. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, οι επιχειρήσεις να αντιβαίνουν τελικά στον διακηρυγμένο στόχο τους. Έτσι, αντί να δημιουργούνται Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, αποκεντρωμένες σε μικρούς αριθμούς ανά περιοχή, λίγοι κρατικοδίαιτοι βιομήχανοι και εργολάβοι εμπορεύονται ενέργεια μετατρέποντας νησιά και βουνά σπάνιας ομορφιάς σε απέραντες τσιμεντένιες μπαταρίες.



Σημειώσεις

[1] Συνέχεια της δήλωσης Στ. Πράσσου. «μιλάω για 3MW αλλά δεν ξέρω στη Σαμοθράκη όπως και στο Βέρμιο ίσως βάλουν των 2MW άρα αντίστοιχα μειώνεται το ύψος και το βάρος και το τσιμέντο»

[2] Αν το αιολικό είναι πάνω από 60 MW, ή πάνω από 30 MW αλλά σε περιοχή Νατούρα ή η απόσταση της γραμμής υψηλής τάσης πάνω από 20 χλμ., αποφασίζει το υπουργείο Περιβάλλοντος.

Eορτασμός της Παγκόσμιας Ημέρας Φάρων

 
Eορτασμός της Παγκόσμιας Ημέρας Φάρων
 
Σήμερα, Κυριακή 20 Αυγούστου 2017, στο πλαίσιο εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Φάρων, θα δοθεί η δυνατότητα επίσκεψης από το κοινό (από τις 10.00 έως 20.00) στους ακόλουθους Φάρους:

Αγ. Νικόλαος – Κέα
Ακρωτήρι – Θήρα
Αρκίτσα – Φθιώτιδα
Μουδάρι – Κύθηρα
Βρυσάκι – Λαύριο
Γερογόμπος – Κεφαλλονιά
Γουρούνι – Σκόπελος
Δρέπανο – Πάτρα
Δρέπανο – Χανιά
Κασσάνδρα – Χαλκιδική
Κατάκολο – Ηλεία
Κερί – Ζάκυνθος
Κρανάη – Γύθειο
Μεγάλο Έμβολο – Θεσσαλονίκη
Μελαγκάβι – Λουτράκι
Πλάκα – Λήμνος
Κόρακας – Πάρος
Κοκκινόπουλο – Ψαρά
Αλεξανδρούπολη - Αλεξανδρούπολη
Ταίναρο – Λακωνία
Κόπραινα – Άρτα
Κακή Κεφαλή – Χαλκίδα
Μονεμβασιά – Λακωνία

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης οι πολίτες θα έχουν τη δυνατότητα να ενημερωθούν αναφορικά με την σημασία των Φάρων και των υπολοίπων ναυτιλιακών βοηθημάτων στη Ναυσιπλοΐα καθώς και για την προσφορά των Φαροφυλάκων.
 
 
 

Δεν ήθελαν να το υιοθετήσουν. Μέχρι που κάποιοι δημοσίευσαν αυτή τη φωτογραφία

 
IMG_7589
 
Αυτός είναι ο Τσέστερ, ένα όμορφο σκυλάκι ηλικίας 6 ετών. Μπορεί να μοιάζει συνηθισμένος αλλά κρύβει πίσω του μια σπαρακτική ιστορία που θα σας συγκινήσει.

Ο Τσέστερ περίμενε μάταια για πέντε ολόκληρα χρόνια να υιοθετηθεί από κάποια οικογένεια.

Τον βρήκαν όταν ήταν μόλις ενός έτους οι άνθρωποι της North Fork Animal Welfare League και από τότε ζούσε σε ένα καταφύγιο περιμένοντας κάποιον να του προσφέρει ένα σπίτι και λίγη αγάπη.

Όταν πλέον είχε γίνει κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι δεν θα τον υιοθετούσε ποτέ κανείς, αυτή η φωτογραφία του τα άλλαξε όλα.

Κάποιος από την φιλοζωική οργάνωση τον «τράβηξε» αυτή τη φωτογραφία και στη συνέχεια την δημοσίευσε στην σελίδα της οργάνωσης στο Facebook. Η πινακίδα που φαίνεται να κρατάει ο μελαγχολικός Τσέστερ γράφει:

«Γιατί κανείς δεν με θέλει εμένα; Περίμενα 5 χρόνια. Όλοι στο καταφύγιο μου λένε τι καλό παιδί που είμαι. Γιατί λοιπόν δεν με έχει υιοθετήσει κανείς; Υπόσχομαι να είμαι καλός και να αγαπώ την νέα μου οικογένεια. Σας παρακαλώ ίσως να είστε εσείς η νέα μου οικογένεια.. Κάθομαι και σας περιμένω να έρθετε.»

Η Gabby Stroup, η διευθύντρια της NFAWL, είπε ότι αυτή η φωτογραφία κοινοποιήθηκε 6.000 φορές την ημέρα που δημοσιεύτηκε στο Facebook. Την ίδια κιόλας ημέρα το τηλέφωνο της οργάνωσης άρχισε να χτυπάει.

Η Stroup έλαβε πάνω από 300 μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και περισσότερα τηλεφωνήματα από αυτά που θα μπορούσε να μετρήσει. Η υποστήριξη και η αγάπη για Τσέστερ ήρθε από όλες τις χώρες του κόσμου.

«Το τηλέφωνο απλά δεν σταμάτησε να χτυπάει ποτέ. Άνθρωποι από το Ιλινόις, τη Βόρεια Καρολίνα, το Μίσιγκαν, την Αυστραλία και άλλες χώρες ήθελαν να τον υιοθετήσουν.»

Τελικά ο Τσέστερ κατέληξε στο σπίτι της Dana Dor. Όταν πήγε με την οικογένεια της να τον δει από κοντά, έπεσε πάνω της και την γέμισε φιλιά. Αυτό ήταν..

«Ήρθαν και τον συνάντησαν και απλά ταίριαξαν!» δήλωσε η Stroup.

Ο Adi, ο σύζυγος της Dana, είπε, «τον είδαμε και αισθανθήκαμε ότι υπάρχει μια σύνδεση. Ήταν γραφτό να γίνει.»

Από τότε που μετακόμισε με τη νέα του οικογένεια, ο Τσέστερ δεν έχει σταματήσει να χοροπηδά και να παίζει στην αυλή. Ο όμορφος σκύλος ουσιαστικά ζει όλα όσα δεν έζησε όταν ήταν μικρό κουτάβι.
 
 
 

Στο φως τα μυστικά του μήλου μέσω του «Δρόμου του Μεταξιού»


Στο φως τα μυστικά του μήλου μέσω του «Δρόμου του Μεταξιού»Για πρώτη φορά ξετυλίχθηκε με τη βοήθεια του DNA η εξωτική εξελικτική ιστορία του κοινού μήλου πάνω στο Δρόμο του Μεταξιού, με αφετηρία τις μηλιές του Καζακστάν
 
Πριν από αιώνες τα αρχαία δίκτυα του Δρόμου του Μεταξιού (που δεν ήταν ένας και μοναδικός) διευκόλυναν τις πολιτικές και εμπορικές επαφές μεταξύ της Ασίας και της Ευρώπης. Όμως επίσης άνοιξαν δρόμους για τις γενετικές ανταλλαγές, που διαμόρφωσαν ένα από τα πιο δημοφιλή φρούτα του κόσμου: το μήλο. Δεν του φαίνεται, αλλά το μήλο αποδεικνύεται ιδιαίτερα ταξιδιάρικο, όπως δείχνει για πρώτη φορά μία νέα αμερικανο-κινεζική γενετική έρευνα.

Καθώς αναρίθμητοι στρατιώτες, βοσκοί, έμποροι, μοναχοί και άλλοι ταξιδιώτες κινούνταν είτε προς τα δυτικά είτε προς τα ανατολικά κατά μήκος του Δρόμου του Μεταξιού, φέρνοντας μαζί τους προϊόντα και ιδέες, μεταξύ άλλων μετέφεραν πέρα-δώθε σπόρους από άγριες και εξημερωμένες μηλιές. Σταδιακά προέκυψαν οι περίπου οι 7.500 ποικιλίες μήλων που υπάρχουν σήμερα.

Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Μπόις-Τόμσον του Πανεπιστημίου Κορνέλ της Νέας Υόρκης και του Αγροτικού Πανεπιστημίου Σαντόνγκ της Κίνας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Nature Communications", αλληλούχισαν («διάβασαν») και συνέκριναν τα γονιδιώματα 117 ποικιλιών καλλιεργούμενων και άγριων μήλων από την Ασία, την Ευρώπη και την Αμερική, μεταξύ των οποίων της συνηθέστερης σημερινής ποικιλίας (Malus domestica).

Προέκυψε έτσι, με τη βοήθεια του DNA, ο πιο ολοκληρωμένος μέχρι σήμερα «χάρτης» της εξελικτικής ιστορίας του μήλου. Το κοινό δυτικό μήλο (το Malus domestica) εμφανίσθηκε στην Κεντρική Ασία και προήλθε από ένα άγριο μήλο (Malus sieversii), με πρόσθετη στη συνέχεια συνεισφορά από αγριόμηλα που υπήρχαν κατά μήκος του Δρόμου του Μεταξιού με κατεύθυνση προς την Ευρώπη.

Η νέα γενετική έρευνα θεωρεί ως πιθανότερη την προέλευση του κοινού μήλου από μια περιοχή του Καζακστάν στα δυτικά της οροσειράς Τιεν Σαν, γνωστής και ως «Ουράνια Βουνά». Το πρώτο εξημερωμένο κοινό μήλο ταξίδεψε όμως και προς τα ανατολικά, πάνω στον άξονα επίσης του μεταξιού, δημιουργώντας νέα υβρίδια με τοπικά αγριόμηλα, εωσότου προέκυψαν τελικά τα σημερινά μαλακά και γλυκά μήλα της Κίνας.

Όπως είπε ο επικεφαλής της μελέτης, κινέζος καθηγητής βιοπληροφορικής Ζανγκτζουν Φέι, «αποκαλύψαμε δύο μείζονες εξελικτικές διαδρομές κατά μήκος του Δρόμου του Μεταξιού, προς τα δυτικά και προς τα ανατολικά. Κάθε βήμα πάνω σε αυτές τις διαδρομές είχε ως συνέπεια να υπάρχουν αλλαγές στην ποιότητα των φρούτων».

Μεταξύ άλλων, στην πορεία αναδύθηκε η θεόξινη ευρωπαϊκή ποικιλία μήλων Malus sylvestris, η οποία έχει συμβάλει καθοριστικά στο γονιδίωμα του σύγχρονου κοινού μήλου.
 
Εκτιαμάται ότι περίπου το 46% του γενετικού υλικού του σύχγρονου κοινού μήλου προέρχεται από τον πρώτο πρόγονο του Καζακστάν, το 21% από το ευρωπαϊκό αγριόμηλο (crabapple) και το 33% από άλλες λιγότερο σαφείς πηγές.

Τα αρχικά αγριόμηλα ήσαν πολύ πιο μικρά και πιο ξινά, αλλά σταδιακά, μέσα από σκόπιμες πλέον και όχι τυχαίες διασταυρώσεις, εμφανίσθηκαν μήλα μεγαλύτερα, πιο νόστιμα και πιο ανθεκτικά, που μπορούν να μείνουν στα ράφια για καιρό.

Η γενετική ανάλυση έφερε στο φως γονίδια που σχετίζονται με το μέγεθος, τη γεύση και την αντοχή του φρούτου και έτσι μπορεί στο μέλλον να δημιουργηθούν (μεταλλαγμένα) μήλα ακόμη πιο μεγάλα, γευστικά και ανθεκτικά από τα σημερινά.



πηγή: http://www.paseges.gr/