Βασικά λάθη που μπορούν να επηρεάσουν, στην απόλαυση ενός κρασιού.

 

 

 

 

Όλοι μας, λίγο έως πολύ, κάνουμε κάποια λάθη που αναπόφευκτα επηρεάζουν την ποιότητα του κρασιού, και κατ’ επέκταση την απόλαυσή του. Άλλωστε κάθε μπουκάλι κρασί είναι σημαντικό, και το άνοιγμα του αποτελεί πια είδος πολυτελείας. Πέρα από αυτό, ας μην ξεχνάμε ότι κάποιοι άνθρωποι μόχθησαν και έκαναν ότι καλύτερο για να απολαύσουμε εμείς το περιεχόμενό του.

Η υπερβολική ψύξη, επηρεάζει αφάνταστα την απόλαυση ενός κρασιού και δυστυχώς είναι ένα από τα συχνότερα λάθη που γίνονται. Η ψύξη λοιπόν, μπορεί να δίνει την εντύπωση του δροσιστικού και απολαυστικού, αλλά ταυτόχρονα το λευκό κρασί χάνει τα αρώματα και την γεύση του, ανεβάζοντας την αίσθηση της οξύτητας. Αν πρόκειται δε για κόκκινα κρασιά, τότε προκαλείται επιπλέον και αύξηση στην αίσθηση των τανινών, με αποτέλεσμα να έχουμε κρασιά αδιάφορα, σκληρά και ανισσόροπα.

 

 

 

 

 

Το σερβίρισμα υπερβολικά ζεστών κρασιών, ίσως να είναι και χειρότερο απ’ το να τα σερβίρουμε πολύ κρύα. Ας μην παραβλέπουμε το γεγονός ότι η υπερβολική θέρμανση, ακόμη και ενός κλειστού μπουκαλιού που φυλάσσεται, μπορεί να προκαλέσει μόνιμη ζημιά, δίνοντας εξελιγμένα αρώματα καραμέλας, μελάσας, ταχεία υπερωρίμανση και αλλαγή χρώματος. Όταν δε, σερβίρεται στο ποτήρι, η υψηλή θερμοκρασία επιταχύνει την εξάτμιση της αλκοόλης αλλά και των πτητικών στοιχείων, με αποτέλεσμα η αίσθηση των αρωμάτων να παραμορφώνεται και το κρασί να δίνει στο στόμα μια απαλή και πλαδαρή αίσθηση.

 

 

 

 

 

Το να αφήνουμε το κρασί να αναπνεύσει για λίγο πριν το καταναλώσουμε, ίσως να ακούγεται κάπως πομπώδες και επιτηδευμένο αλλά δεν μπορεί να φανταστεί κανείς, πόσο απαραίτητο είναι. Σκεφτείτε μόνον ότι αυτό το κρασί βρισκόταν για ένα αρκετά μεγάλο διάστημα, ίσως και χρόνια, σε περιβάλλον και συνθήκες κατάλληλες να το επιτρέψουν να αντέξει στο χρόνο, όσο περισσότερο γίνεται. Συχνά σε συνθήκες με ελάχιστο ή και καθόλου οξυγόνο. Έτσι λοιπόν το κρασί μετά το άνοιγμα του μπουκαλιού χρειάζεται λίγο χρόνο για να "αναπνεύσει", να ανοίξει όπως λέμε στην γλώσσα του κρασιού. Άλλωστε πόσες φορές δεν έχετε προσέξει ότι το τελευταίο ποτήρι ενός κρασιού, είναι και το καλύτερο; Αφήνοντας το κρασί να αναπνεύσει, βοηθάμε στο να τονωθεί ο χαρακτήρας του, να εκφραστούν καλύτερα τα αρώματά του και να μαλακώσουν οι τανίνες του.

 

 

 

 

 

Έχει παρατηρηθεί μια κατάσταση στην οποία περιέρχεται το κρασί, που στην παγκόσμια οινική ορολογία ονομάζεται ¨"travel shock". Αυτό στην ουσία σημαίνει, πως όταν ένα μπουκάλι κρασί έχει ταξιδέψει, χρειάζεται να "ξεκουραστεί" για να επανέλθει στην ιδανική του κατάσταση. Παρόλο που δεν υπάρχει επιστημονική βάση για να στηριχθεί ένας τέτοιος ισχυρισμός, έχει παρατηρηθεί άπειρες φορές. Παρατηρούμε ότι τα αρώματα κυρίως, αλλά και η γεύση του κρασιού, "κλείνουν". Δηλαδή η ένταση και η έκφρασή τους πέφτουν, είναι πλαδαρά και ανιαρά. Μία κατάσταση δηλαδή παρόμοια με το σοκ που παθαίνουν τα κρασιά όταν έχουν εμφιαλωθεί πρόσφατα. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε λοιπόν για να επανέλθουν, είναι να τα αφήσουμε να ξεκουραστούν για κάποιο χρονικό διάστημα. Αν βιαζόμαστε να τα καταναλώσουμε, τότε θα βοηθήσει μια μετάγγιση σε καράφα.

 

 

 

 

Παρά το γεγονός ότι κάποιοι λένε, "συνόδευσε το φαγητό σου, με ότι κρασί θέλεις", (που σε μεγάλο βαθμό είναι σωστό) δεν μπορούμε να παραβλέψουμε κάποιους συγκεκριμένους συνδυασμούς φαγητού-κρασιού, που είναι μεταξύ τους εντελώς ασυμβίβαστοι. Οποιοδήποτε κρασί συνδυασμένο με αγκινάρες, μετατρέπεται στο στόμα σε ένα πικρό και αδιάφορο υγρό. Λιπαρά ψάρια συνδυασμένα με σωματώδη, πλούσια κρασιά, τα κάνουν να φαίνονται μονοδιάστατα, τανικά και με μεταλλική υφή. Επίσης, σε σαλάτες συνδυασμένες με κρασιά χαμηλής οξύτητας, το όξινο "dressing" κάνει το κρασί να φαντάζει πλαδαρό και αδιάφορο.

 

 

 

 

 

 

Μπορεί να φαίνεται αρκετά τραβηγμένο και ως ένα βαθμό είναι, αλλά πολλές φορές η επιλογή του κατάλληλου ποτηριού αναδεικνύει καλύτερα ένα κρασί. Οι συνδυασμοί που μπορούν να γίνουν είναι πάρα πολλοί και συχνά με εντυπωσιακά αποτελέσματα, κάτι που αποτελεί κεφάλαιο προς μελέτη από μόνο του. Σίγουρα όμως δεν είναι αρκετά δύσκολο να αποφύγουμε στην απόλαυση ενός κρασιού, νεροπότηρα ή εκείνα τα παλιά χαμηλά ποτήρια, που διαθέτει ακόμα, η συντριπτική πλειονότητα των Ελληνικών ταβερνών, για το σερβίρισμα της ρετσίνας.

 

 

 

Πέρα απ’ όλα αυτά που προαναφέρθηκαν, συναντάμε διάφορους παράγοντες που δημιουργούν προβλήματα στην απόλαυση του κρασιού. Προβληματικοί φελλοί (προσβεβλημένοι από TCA τριχλωροανισόλη), ποτήρια που μυρίζουν άσχημα, ακόμη και κακή αίσθηση στο στόμα, κάποια συγκεκριμένη μέρα. Όλα αυτά είναι φυσιολογικό να συμβαίνουν. Επειδή όμως κάποια από αυτές τις καταστάσεις μπορεί να μας οδηγήσει σε λάθος εντύπωση, όταν εκτιμούμε ένα κρασί για πρώτη φορά, πρέπει πάντα να δίνουμε μια δεύτερη, ακόμη και τρίτη ευκαιρία σ’ αυτό. Να είστε σίγουροι ότι, πολλές φορές θα εκπλαγείτε ευχάριστα.

 

 

Στέφανος Κόγιας.
[International Higher Certificate

in Wines (W.S.E.T)]

 

 

 

 

 

 πηγή: http://www.krasiagr.com/