Τρίτη, 25 Δεκεμβρίου 2012

Η Πέτρα του Μπισθάνη


Η Πέτρα του Μπισθάνη


Η τρίτη Κυριακή του Δεκέμβρη ήταν από εκείνες που σε κρατάνε στο ζεστό κρεβάτι…Δεν σου έκανε καρδιά να το αποχωριστείς από τα ξημερώματα για να την “σπαταλήσεις” στους ψυχρούς βοριάδες των Χασίων....


Ένα μυστήριο που κρύβει μια πέτρα σε ύψος 1.260 μέτρων μας ξεσήκωσε για να την ζήσουμε.
Στην αρχαιότητα τα Χάσια και η περιοχή προς το Ζυγό Μετσόβου ονομαζόταν Λύγκος, που η μυθολογική παράδοση θέλει να έχει παντρευτεί την Πίνδο με την παρέμβαση του θεού Απόλλωνα. Όμως οι άλλοι θεοί διέταξαν να χωρίσουν και τα δάκρυα των δύο παιδιών γέννησαν τον ποταμό Πηνειό, που πηγάζει από το σημείο του χωρισμού των δύο βουνών.
Μία γνωστή τοποθεσία στο Κακοπλεύρι είναι η «πέτρα του Μπισθάνη» που ήταν και ο ορειβατικός μας στόχος..
Λέγεται ότι Πισθάνη ονομαζόταν η αδελφή του Μέγα Αλέξανδρου, που πέρασε από εδώ με τα στρατεύματά του. Μία άλλη εκδοχή λέει ότι η πέτρα του Μπισθάνη πήρε το όνομά αυτό από κάποιον βασιλιά Πισθένη ο οποίος κυβερνούσε σε τούτα τα μέρη.
Γεμάτους μύθους ο τόπος…Όποιος προχωράει κατά μήκος του Κακοπλευρίτικου ρέματος, θα βρεθεί σε ένα ξέφωτο, ονομαζόμενο "Μπαντουνάγκρια". Αυτό το μέρος είναι σχεδόν κάτω από το λόφο με την πέτρα.
Οι παλιότεροι πίστευαν ότι αν κάποιος κοιμηθεί σε εκείνο το ξέφωτο, θα δει σε όνειρο πως θα έρθουνε δαίμονες και ξωτικά και θα του ζητήσουν να τους ακολουθήσει στο ποτάμι. Αυτός αφού δεχτεί και κατέβει μέχρι το ποτάμι, θα συναντήσει τον Αη Γιάννη καβάλα στο άλογό του που διώχνει τα δαιμόνια, κάτι ξωτικά σαν αυτά που μας αναστατώνουν, όντας μέρες Χριστουγέννων.
Βρήκαμε το χωριό να κοιμάται και τους δρόμους ντυμένους στο λευκό του χιονιού…Ο καπνός που έβγαινε από ελάχιστες καμινάδες μαρτυρούσε ότι υπήρχαν σκόρπιοι κάτοικοι. Τα περισσότερα σπίτια, ερμητικά κλειστά. Στο ξεκίνημά της ορειβασίας συναντήσαμε γέροντες να σέρνουν το κορμί τους προς την εκκλησιά, κρατώντας μελισοκέρι, τάμα στην Παναγιά.
Δεν ήταν καθόλου δύσκολο να φτάσουμε από τον αμαξιτό δρόμο στην πρώτη ράχη με το εικόνισμα να ορίζει την ανατολική από την δυτική πλευρά και μπροστά μας να ξεπροβάλει ο πέτρινος όγκος του τελικού μας στόχου. Σαν Ρόμπολα έμοιαζαν τα διάσπαρτα δέντρα της Mαύρης Πεύκης που εναλλάσσονταν με τις φυλλοβόλους Δρυς και άλλοτε με το Πυξάρι…Πλαγιές που την άνοιξη γνωρίζουν τις δόξες τους…Πλούσια χλόη, όπου βρίσκουν τροφή τα οικόσιτα του κτηνοτροφικού χωριού.
Το ίχνος της ορειβατικής αρβύλας πάνω στο παρθένο χιόνι διασταυρώθηκε με την μεγάλη πατούσα της αρκούδας, που λίγο πριν πέρασε από ΄δω, στην δική της πορεία προς το ρέμα με τον Καταρράκτη, τα απόνερα του οποίου δημιουργούν γλυπτά πάγων ως κρεμασμένοι πολυέλαιοι του βράχου, πρόκληση για μερικούς της ομάδας, που τους επισκέφτηκαν κατά την επιστροφή.
Το χωρατό της παρέας ήταν τέτοιο που δεν καταλάβαμε για πότε φτάσαμε στην ρίζα της πέτρας και από εκεί με μια ανάσα (και λίγα μέτρα αναρρίχησης) στην κορυφή της μυθικής πέτρας.
Μπροστά μας το Κράτσοβο και στο τέλος του φαραγγιού η βραχοπολιτεία των Μετεώρων, στον ανατολικό ορίζοντα η Βερδικούσια.
Πήραμε την κατηφόρα διαβαίνοντας μπροστά απ΄ την αρκουδότρυπα που ήταν η αιτία να ξαναθυμηθούμε το ίχνος που βρήκαμε πρωτύτερα στον δρόμο μας. Ακριβώς κάτω από την κορυφή, που την απαθανατίζαμε με την αναμνηστική φωτογραφία αυτής της όμορφης διαδρομής…Ευτυχώς που το άγριο ζώο δεν ζήλεψε την δόξα μας, γιατί θα ζητούσε «θέση» στη φωτογραφία μας…Και τότε!!!
Στο καφενείο του χωριού που βρίσκεται απέναντι από το καμπαναριό που φέρει την επιγραφή «Εν έτει 1906» συναντήσαμε τον πρόεδρο του τοπικού συμβουλίου Αθανάσιο Παπακώστα που μας κέρασε τα πιόματα ενώ ανταλλάξαμε μαζί του ευχές και εμείς ξαναμιλήσαμε για μια φορά ακόμα για το πρόγραμμα ορειβασιών του νέου έτους.
Στο δρόμο της επιστροφής, πέτρινα κτίσματα λαϊκής αρχιτεκτονικής, όπως η δίτρουλη εκκλησία του Αγίου Γεωργίου της Μερίτσας (παλιά ονομασία της Οξύνειας), με έτος κτίσεως: 1433, μας θύμιζε έναν πολιτισμό που έφυγε ανεπιστρεπτί και λίγο παρακάτω, τα ερείπια του σιδηροδρομικού σταθμού Οξύνειας, ταυτίζονταν απόλυτα με τις μέρες μας.



ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

Την Κυριακή 23/12 είναι προγραμματισμένη ανάβαση στον Ίταμο με εκκίνηση από τις Λογγιές.
Περισσότερες πληροφορίες στα γραφεία του συλλόγου μας -Ομήρου 6 (κάτω από το ΚΑΠΗ),
τηλ. 2431072077 κάθε Παρασκευή από 9.00 έως 10.30’ μμ.
Ενδιαφέρουσες πληροφορίες και υλικό θα βρείτε στο site του συλλόγου στη διεύθυνση www.trikalasport.gr. και στο Facebook

 
 
 
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου