Υποτροπικά φυτά. Πεκάν (Carya illinoensis, οικ. Juglandaceae)

 

 

Το πεκάν δεν καλλιεργείται συστηματικά στην Ελλάδα, ενώ από τις χώρες της Μεσογείου μόνο η Κύπρος και το Ισραήλ διαθέτουν εμπορικές φυτείες. Λόγω της ανθεκτικότητάς του στις χαμηλές θερμοκρασίες του χειμώνα μπορεί να καλλιεργηθεί ακόμα και σε περιοχές της Κεντρικής Ελλάδας.

 

Το πεκάν είναι δένδρο φυλλοβόλο μεγάλης ανάπτυξης.

Ο καρπός εξωτερικά είναι σαρκώδης με ένα εσωτερικό ξυλώδες κέλυφος που περικλείει το εδώδιμο μέρος του καρπού (παρόμοιο με καρύδι). Οι περισσότερες  καλλιεργούμενες ποικιλίες έχουν λεπτό κέλυφος που σπάει εύκολα με το χέρι. Καταναλώνεται ως νωπός ή ξηρός καρπός αλλά χρησιμοποιείται και για την εξαγωγή λαδιού.

Στο φυτό συνυπάρχουν αρσενικά και θηλυκά άνθη αλλά για καρπούς υψηλότερης ποιότητας συνιστάται η συγκαλλιέργεια δύο ή περισσότερων ποικιλιών.

Το πεκάν πολλαπλασιάζεται με εμβολιασμό της επιθυμητής ποικιλίας σε σπορόφυτα υποκείμενα καθώς και με φυλλοφόρα μοσχεύματα και καταβολάδες.

Κατά τη μακρά του βλαστική περίοδο το πεκάν απαιτεί υψηλές θερμοκρασίες όλο το εικοσιτετράωρο, ενώ κατά τη διάρκεια του ληθάργου αντέχει μέχρι και -18°C.

Αναπτύσσεται σε βαθιά εδάφη, καλά αεριζόμενα και αποστραγγιζόμενα με χαμηλή περιεκτικότητα σε άλατα. Απαιτεί συχνά ποτίσματα καθ’ όλη τη διάρκεια της βλαστικής περιόδου, ωστόσο η ατμοσφαιρική υγρασία πρέπει να παραμένει χαμηλή.

 

Τα δένδρα διαμορφώνονται σε κύπελλο ή πυραμίδα όμοια με την καρυδιά.

 

Η συγκομιδή γίνεται με μηχανικά μέσα από τα μέσα Σεπτεμβρίου έως τα μέσα Νοεμβρίου. Μετά τη συγκομιδή ακολουθεί αποξήρανση των καρπών.

 

Οι ποικιλίες που προωθούνται είναι: Pawnee, Choctaw, Western, Desirable και Delmas (όλες έχουν λεπτό κέλυφος που ανοίγει εύκολα με το χέρι). Η ανωτέρω καλλιέργεια αντέχει και σε βορειότερες περιοχές της Χώρας με ψυχρότερο σχετικώς κλίμα, όχι όμως σε υψόμετρο μεγαλύτερο των 400 μέτρων από τη στάθμη της θάλασσας.

 

 πηγή: Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων
            Γενική  Δ/νση Φυτικής Παραγωγής