Tα τελευταία χρόνια, κάπου στο τέλος Αυγούστου αφού κοπάσουν οι γιορτές και τα πανηγύρια είναι η πιο κατάλληλη εποχή να γνωρίσεις την φύση από κοντά. Να δεις πράγματα που έχεις μεγαλώσει μαζί τους αλλά τώρα πλέον μπορείς να εκτιμήσεις την αξία τους. Τώρα που η φύση έχει πάψει στην πλειονότητα της να έχει την ατόφια ομορφιά της μέσα από τη συνεχή παρέμβαση του ανθρώπου λίγα τοπία έχουν μείνει ανεπηρέαστα. 
Δυο
χωρία όμορφα Θεοδώριανα Άρτας και Νεράιδα Τρικάλων που τα ενώνει ένας δρόμος…
που έστω κ μια φορά αξίζει να τον περπατήσεις. Στα Τζουμέρκα, σε υψόμετρο κοντά
στα 900 μέτρα, μας πήρε περίπου τρείς ώρες και 6 χιλιόμετρα για να φτάσουμε από
το ένα χωριό στο άλλο με τα πόδια και να αποθανατίσουμε και να απολαύσουμε με
την ησυχία μας το υπέροχο τοπίο και την πλούσια χλωρίδα της περιοχής. 
Βουνά γεμάτα έλατα (Αbies sp.) μας κύκλωναν τριγύρω και επιβλητικά
πλατάνια στόλιζαν τις όχθες του ποταμού Μουζάκι. Κυρίαρχα φυτά του τοπίου εκτός
από το έλατο και τον πλάτανο που τον συναντήσαμε σε όλη τη διαδρομή, από μικρά
δενδρύλλια κάτω του ενός μέτρου μέχρι τεράστια δέντρα πολλών ετών, είδαμε επίσης
Κρανιές (Cornus mas), Βατομουριές (Rubus Sp.), Ψευδακακίες (Robinia pseudoacacia), Κουτσουπιές (cercis siliquastrum), Γκορτσιές (Pyrus amygdaliformis) και Κέδρους (Juniperus
oxycedrus).
Τα βουνά με την άγρια ομορφιά τους και την ατόφια πέτρα φιλοξενούν πολλά αρωματικά φυτά όπως το θρούμπι (Satureja thymbra), το βουνήσιο τσάι (Sideritis sp.), το μελλισόχορτο (Melissa officinalis), άγριες ποικιλίες μέντας (Calamintha nepeta) και ελληνική ρίγανη.
Τα
αγριολούλουδα και τα αγκάθια στόλιζαν απόκρημνες γωνίες βράχων και τις άκρες του
δρόμου. Είναι τόσο μεγάλη η ποικιλία των φυτών που σίγουρα δεν μπόρεσα να τα
αποθανατίσω όλα. Δυσκολεύτηκα πολύ στο να αναγνωρίσω πολλά από αυτά τα φυτά… και
κάποια δεν τα κατάφερα μιας και οι κοινές ονομασίες που έχουν στην περιοχή δεν συναντούνται
παντού.
Μαρία Πρίσκα
Τ. Γεωπόνος – Αρχιτέκτονας τοπίου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου