Πορεία στο χιόνι με τον Σύλλογο Χιονοδρόμων Ορειβατών Βέροιας

του Νίκου  Τσιαμούρα

 

Καϊμακτσαλάν: Κορυφή Προφήτης Ηλίας 2524μ.

Νοιώθω μια περίεργη ενέργεια να με αγκαλιάζει όσο πλησιάζουμε στον ορεινό όγκο του βουνού, αυτή η συνάντηση με την αναπάντεχη ελευθερία σε οδηγεί μακριά από την μουντή καθημερινότητα. Αφήσαμε πίσω μας την πόλη της Βέροιας στολισμένη χριστουγεννιάτικα πανέμορφη, μετά από μια διαδρομή 40 λεπτών φάνηκε η πόλη της Έδεσσας. Πρόκειται για μια ήσυχη πόλη, με ένα ιδιαίτερο κλίμα και «χρώμα» που απέκτησε από τις διαφορετικές πολιτισμικές επιρροές που δέχτηκε στο πέρασμα του χρόνου.

 

Αφήσαμε αριστερά την Άρνισσα και την λίμνη Βεγορίτιδα. Μπροστά μας ξεπροβάλλει ο χιονισμένος όγκος του Καϊμακτσαλάν, το τούρκικης προέλευσης όνομα σημαίνει « κλέφτης του αφρού». Σλαβική ονομασία Νίτσε.

Δεξιά μας τα χωριά Ζέρβη και Παναγίτσα, χτισμένα αμφιθεατρικά σε υψόμετρο 750 μέτρων όμορφα νοικοκυρεμένα..

Άρχισα πάλι να ξεσκεπάζω την ιστορία της περιοχής αυτής που μερικά χρόνια νωρίτερα ήταν ξεχασμένη.

Το χωριό Παναγίτσα, παλιά ονομασία Όσλοβο. Το 1926 μετονομάστηκε Παναγίτσα από την εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (υπάρχουν ανεκτίμητες εικόνες και κειμήλια από τον Πόντο). Το δεύτερο σε μέγεθος χωριό του Δήμου Βεγορίτιδος με περίπου χίλιους μόνιμους κατοίκους. Άνθρωποι που ασχολούνται κυρίως με την καλλιέργεια των δένδρων. Μήλα, ροδάκινα, κεράσια… και μετά το 1995 με τον χειμερινό τουρισμό. Υπήρξε Τουρκοχώρι, μετά την ανταλλαγή πληθυσμών κατακλύσθηκε από πρόσφυγες. Από τον Πόντο κυρίως από την περιοχή της Αργυρούπολης και πολύ λιγότεροι από τη Θράκη.

Ανεβαίνουμε τις στροφές του δρόμου χιονισμένος και παγωμένος. Φρέσκο χιόνι παντού, άσπρισε τις κεραμιδοσκεπές, χρωμάτισε τα γυμνά κλαδιά των δένδρων.

Πήραμε τον δρόμο που οδηγεί τον παλιό Άγιο Αθανάσιο, ο μέχρι πρόσφατα εγκαταλελειμμένος οικισμός έχει μετατραπεί σε ένα κοσμικό ορεινό χωριό με έντονο παραδοσιακό χρώμα, τα πάντα είναι κτισμένα από πέτρα. Οι ταβέρνες, τα καφέ, οι ξενώνες ακόμα και οι δρόμοι διατηρούν παραδοσιακό ύφος, με την πέτρα να κυριαρχεί. Κτισμένος σε υψόμετρο 1200 μέτρων στη σκιά του Καϊκμακτσαλάν, έχει τις ρίζες του στα τέλη του 16ου αιώνα όταν εδώ εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι κάτοικοι του από τις γύρω περιοχές (κυρίως κτηνοτρόφοι) διωκόμενοι από τους Τούρκους, τότε ονομαζόταν Τσέγανη. Στην δεκαετία του ΄80 εγκαταλείφθηκε κυρίως λόγω μετανάστευσης. Όλα άρχισαν το 1994 με την δημιουργία του χιονοδρομικού κέντρου του Βόρα (Καϊμακτσαλάν).

Σύντομα έγινε σημείο αναφοράς για τους φίλους του σκι.

 

Συνεχίζουμε...

Βρισκόμαστε στους πρόποδες του βουνού, γη πευκοφορούσα χιονοσκέπαστη. Σαν παραμύθι του χειμώνα...

Η φύση τριγύρω προίκισε απλόχερα αυτή την γωνιά της Ελλάδος δημιουργώντας πανέμορφες εικόνες.

Όσο ανεβαίνουμε τις στροφές του δρόμου, τα πρώτα χιόνια κάνουν την εμφάνιση τους, το τοπίο αγριεύει. Ο δρόμος παγωμένος και γλιστερός, χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή. Το χιονισμένο τοπίο είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό, καθώς οι κατάφυτες πλαγιές από εκτεταμένα μικτά δάση βελανιδιάς και πεύκης είναι βυθισμένα στη σιωπή.

Εκτεταμένες περιοχές από συνεχόμενα πυκνά δάση ( βελανιδιές, οξιές, καστανιές, έλατα, πεύκα) μας καλοσωρίζουν. Βαθιές κοιλάδες, χαράδρες και βοσκότοποι. Εδώ φωλιάζουν 13 είδη αρπακτικών αλλά και δρυοκολάπτες που αντιπροσωπεύονται εδώ με 9 είδη. Στα πυκνά δάση ζουν σε μικρούς αριθμούς αγριογούρουνα, ζαρκάδια και ελάφια. Φθάσαμε στο χιονοδρομικό κέντρο. Κρύο αλλά και ένας περήφανος ήλιος, παντού το λευκό που ξεχωρίζει.

Το περίγραμμα των γύρω κορφών διαγράφεται στον ορίζοντα καθώς ο ήλιος αναδύεται από την ανατολή.

Πάλι αναρωτιέμαι τι γυρεύω εδώ πέρα μακριά από το ζεστό μου κρεβάτι. Προσπαθώ να αποδράσω από τον καναπέ την τηλεόραση, την καφετέρια, Το βουνό μας ξυπνά ένα ακατέργαστο, πρωτόγονο πάθος…

Πάθος για ζωή για δράση για περιπέτεια.

Είναι ψέμα πως στο βουνό αισθάνεσαι μικρός, μικρός αισθάνεσαι στην πόλη, χαμένος ανάμεσα σε δεκάδες ανόητα προβλήματα.

Η ορειβασία δεν είναι απλά ένα σπορ, είναι πρόσκληση για μια ξεχωριστή στάση ζωής.

Μετά από μια παγωμένη νύχτα το χιόνι είναι αρκετά καλό.

Η ευκολία στην αρχή της διαδρομής τους έφερε γρήγορα ψηλά, η δυσκολία της ανάβασης δεν είναι μεγάλη και μετά από μιας ώρας διαδρομή έφθασαν στο πρώτο πλάτωμα εκεί όπου τελειώνει το «ταξίδι» της η διθέσια εναέρια καρέκλα σε υψόμετρο 2480μ.

Παίρνουν βαθιές ανάσες και συνεχίζουν.

Η διαδρομή προς την κορυφή δεν είναι δύσκολη. Μεγάλες ποσότητες χιονιού δεν τους ταλαιπώρησαν καθόλου πήραν το δρόμο του χιονιού αυτόν που άνοιξαν τα εκχιονιστικά μηχανήματα που οδηγούν στην ψηλότερη κορφή.

 

Στην κορυφή δεσπόζει το σέρβικο παρεκκλήσι του προφήτη Ηλία. Το στρατιωτικό παρεκκλήσι αποτελεί μνημείο του 1ου παγκοσμίου πολέμου κτισμένο σε κροατογοτθικό (καθολικό) ρυθμό, αφιερωμένο στον προφήτη Ηλία που έζησε στο Ισραήλ τον 9ο π.Χ αιώνα. Σε ανάμνηση της φονικής μάχης ( Σεπτέμβριος1916, σε μια από τις φονικότερες μάχες 5000 Σέρβοι στρατιώτες εξολοθρεύονται από βουλγαρικά πυρά. Στόχος των εμπολέμων η Μακεδονία). Οστά Σέρβων στρατιωτών και οβίδες πυροβολικού έχουν ενσωματωθεί στην γοτθικού ρυθμού τοιχοποιία.

Στους προϊστορικούς σλαβικούς θρύλους υπάρχει ταύτιση του προφήτη Ηλία με τον υπέρτατο θεό των Αρχαίων σλάβων Perun. Στη συνείδηση των Σλαβικών φυλών εμφανίζεται σαν θεός της θύελλας, της καταιγίδας, των κεραυνών και της αστραπής.

Γιορτάζει κάθε χρόνο στις 2 Αυγούστου.

Βρίσκονται στην τρίτη ψηλότερη κορυφή της Ελλάδος, νοιώθουν ότι άφησαν πίσω μας ένα γήινο κόσμο και έχουν βρεθεί σε ένα άλλο κόσμο θεϊκό.

Τριγύρω αχνοφαίνονται οι κορυφές του Βαρνούντα, του Σμόλικα, της Βασιλίτσας, του Άσκιου, του Βέρμιου και του Όλυμπου.

Εγώ άφησα την συντροφιά των ορειβατών, τώρα κατεβαίνω τις πλαγιές κάνοντας ατέλειωτα σκι, νοιώθω τον παγωμένο αέρα να μου χτυπά το πρόσωπο.

Άφησα τη ματιά μου να χαθεί στις απέναντι χιονισμένες βουνοκορφές, οι εικόνες που απλώνονται μπρος τα μάτια μου με δημιουργούν περίεργες αισθήσεις, μαγεμένος αφήνομαι για λίγο στον χώρο των αισθήσεων.

Επιστροφή…

Αφήσαμε πίσω μας την κατάλευκη γοητεία του βουνού και τη φύση που το αγκαλιάζει τριγύρω, το κρύο άρχισε να γίνεται ανυπόφορο και η επίσκεψη σε ένα ξύλινο σαλέ (με απεριόριστη θέα τον κάμπο της Άρνισσας και τη λίμνη Βεγορίτιδα) στη διασταύρωση για κάτι ζεστό είναι επιβεβλημένη.

Απόγευμα φθάσαμε στη Βέροια άλλη μια μέρα γεμάτη ορειβασία στην καρδιά του χειμώνα σε κατάλευκο τοπίο πήρε τέλος με επιτυχία.

Υ.Γ. Απόκριες στο Μπάνσκο 1-3 Μαρτίου 2014.

ΚΑΛΗ – ΧΡΟΝΙΑ!

Για τον Σύλλογο Χιονοδρόμων Ορειβατών Βέροιας
Τσιαμούρας Νικόλαος

 

πηγή: http://veriotis-veria.blogspot.gr/

 

Το ζώο της εβδομάδας: Ζαρκάδι (Capreolus capreolus)

 

Στο πνεύμα των εορτών και ελλείψει ελαφιών ή ταράνδων για το έλκηθρο του Αϊ Βασίλη στην περιοχή ευθύνης του Φορέα Διαχείρισης όρους Πάρνωνα και υγροτόπου Μουστού, το περισσότερο συγγενικό είδος που υπάρχει είναι το ζαρκάδι. Η προέλευση της παρουσίας του είδους αυτού στην περιοχή μας και γενικότερα στην Πελοπόννησο σε άγρια κατάσταση δεν έχει εξακριβωθεί. Το είδος εξαπλώνεται από τη βόρεια Ελλάδα μέχρι και τη Στερεά Ελλάδα ενώ από την Πελοπόννησο εξαφανίστηκε στις αρχές του 20ου αιώνα. Η σημερινή παρουσία άγριων πληθυσμών στην περιοχή προφανώς οφείλεται είτε σε διαφυγές από εκτροφεία της Πελοποννήσου είτε από απελευθέρωση ατόμων μέσω ιδιωτικής πρωτοβουλίας χωρίς επίσημη μελέτη, σχεδιασμό και έγκριση από τους αρμόδιους κρατικούς φορείς. Ανεξαρτήτως της προέλευσης των πληθυσμών, το ζαρκάδι είναι ένα πανέμορφο ζώο που αποτελεί ένα πανιδικό κόσμημα της προστατευόμενης περιοχής.
 

Το ζαρκάδι αποτελεί το πιο μικρόσωμο είδος της οικογένειας των ελαφοειδών (ελάφια, πλατώνια) με μήκος μέχρι 135 εκατοστά και βάρος μέχρι και 32 κιλά, με τα αρσενικά να είναι πιο μεγαλόσωμα και να φέρουν μικρά κέρατα. Προτιμά τα δάση αλλά και βοσκοτόπους, στέπες και αγροτικές περιοχές, υψίπεδα, όπου πάντα υπάρχουν κοντά συστάδες δέντρων για κάλυψη και προστασία όπου και καταφεύγει ταχύτατα όταν φοβηθεί. Κυρίως ενεργοποιείται κατά το χάραμα και σούρουπο αλλά παρατηρείται και τη μέρα. Ζει μοναχικά την άνοιξη και καλοκαίρι και ομαδικά το χειμώνα. Είναι εκλεκτικό χορτοφάγο καταναλώνοντας ανάλογα με την εποχή βλαστάρια φυτών, φρούτα, φύλλα και σπόρους. Είναι ένα ιδιαίτερα επιτυχημένο είδος καθώς διαβιεί σε πληθώρα διαφορετικών οικοτόπων, ενώ στη δυτική Ευρώπη ο πληθυσμός τους ήταν αυξανόμενος τις προηγούμενες χρονιές.
 

Το ζαρκάδι αποτελεί θηρεύσιμο είδος και για το λόγο αυτό έχει κυνηγηθεί εντατικά. Ήδη από το 1969 απαγορεύεται το κυνήγι του σε όλη την Ελλάδα εκτός από ελεγχόμενες κυνηγετικές περιοχές. Σε κοινοτικό και ευρωπαϊκό επίπεδο το είδος περιλαμβάνεται στους καταλόγους ορισμένων συμβάσεων και νόμων ενώ στην Ελλάδα θεωρείται «τρωτό» είδος. Οι άμεσες πιέσεις πάνω στους πληθυσμούς του σχετίζονται με την λαθροθηρία, την ανθρωπογενή όχληση των πληθυσμών του ζαρκαδιού και τις χαμηλές πληθυσμιακές πυκνότητές τους σε ορισμένες περιοχές που περιορίζουν τις πιθανότητες επιβίωσής τους. Οι έμμεσες πιέσεις σχετίζονται με τη συρρίκνωση, υποβάθμιση και κατακερματισμό των οικοτόπων που διαβιεί, την εγκατάλειψη των ορεινών καλλιεργειών, τις δασικές πυρκαγιές και την αλόγιστη ανθρωπογενή ανάπτυξη στους οικοτόπους του ζαρκαδιού. Προστατεύοντας το φυσικό περιβάλλον γύρω μας προστατεύουμε και τους οικοτόπους του ζαρκαδιού, και επιπλέον διατηρούμε την πιθανότητα σε μια εξόρμησή μας σε κάποια δασική περιοχή να δούμε, έστω και φευγαλέα, ένα πανέμορφο ζώο στο φυσικό του περιβάλλον.

 

Φορέας Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα και Υγροτόπου Μουστού
Τμήμα Προστασίας & Διαχείρισης

Άστρος Αρκαδίας, 22001
Τηλ: 27550 22021, Fax: 27550 22025
Email: info@fdparnonas.gr

Web: www.fdparnonas.gr

 

πηγή: www.fdparnonas.gr

 

Τεράστιες οι προοπτικές διείσδυσης της Φέτας στην αμερικανική αγορά

 

 

Αλέξανδρος Μπίκας

(mpikas@paseges.gr)    

 

Η φέτα αποτελεί ένα από τα πιο γνωστά είδη τυριών στις Η.Π.Α. ενώ σύμφωνα με τα στοιχεία του National Cheese Institute (Cheese Market Research Project), οι πωλήσεις αυξάνονται. Η κατανάλωση λευκών τυριών τύπου φέτας είναι υψηλή σε πολλές πολιτείες των Η.Π.Α και πολλλά -δυστυχώς- είδη τυριών τύπου φέτας πωλούνται ευρέως σε μεγάλες αλυσίδες καταστημάτων λιανικής, όπως τα Shop-Rite, Pathmark, A&P, Food Emporium και Wholefoods, καθιστώντας μ’αυτόν τον τρόπο το προϊόν προσιτό στον μέσο Αμερικανό καταναλωτή. Η αυθεντική Φέτα, όπως προκύπτει από μελέτη του γραφείου ΟΕΥ του προξενείου μας στη Νέα Υόρκη, έχει μεγάλες προοπτικές ν’ αναπτυχθεί αλλά και αρκετά εμπόδια.

Ένας από τους βασικότερους λόγους που έχουν συμβάλει στην ευρεία διάδοση του προϊόντος τα τελευταία χρόνια είναι το γεγονός ότι η φέτα είναι από τα βασικά προϊόντα στο «καλάθι» της μεσογειακής διατροφής που έχει τις γνωστές πλέον σε όλους ευεργετικές ιδιότητες για τον οργανισμό. 

  

Τα βασικά χαρακτηριστικά της παραδοσιακής ελληνικής διατροφής, που είναι μία από τις πιο υγιεινές παγκοσμίως, έχουν μεγάλη απήχηση στους Αμερικανούς καταναλωτές, οι οποίοι δείχνουν αυξημένο ενδιαφέρον για προϊόντα υψηλής διατροφικής αξίας – με τα βιολογικά προϊόντα να κερδίζουν συνεχώς έδαφος- καθώς έχουν γίνει ιδιαίτερα ευαίσθητοι σε θέματα υγιεινής διατροφής. 

 

Η μεσογειακή διατροφή είναι η νέα τάση στις γαστρονομικές συνήθειες των Αμερικανών και ιδιαίτερα όσων ανήκουν σε ανώτερα οικονομικά στρώματα υψηλής εισοδηματικής στάθμης. 

 

Η φέτα έχει μικρότερη περιεκτικότητα σε λιπαρά σε σχέση με πολλά άλλα είδη τυριών που κυκλοφορούν στο εμπόριο.  Χρησιμοποιείται ως συστατικό όλο και συχνότερα σε ποικίλου τύπου εδέσματα, σαλάτες, σνακς, σάντουιτς και άλλα τρόφιμα ενώ όλο και πιο πολλές συσκευασίες τροφίμων που συναντά κανείς στα ράφια των σουπερμάρκετ και αλυσίδες καταστημάτων delicatessen, έχουν ως συστατικό τη φέτα. 

  

Στα υψηλά επίπεδα κατανάλωσης φέτας έχει συμβάλει επίσης η ύπαρξη σημαντικής ελληνοαμερικανικής κοινότητας και ιδιαίτερα στις πολιτείες της Νέας Υόρκης και Νέας Ιερσέης, η οποία διατηρεί ισχυρούς δεσμούς με τη γενέτειρα και ακολουθεί πιστά σε μεγάλο βαθμό, ιδιαίτερα οι Ελληνοαμερικανοί πρώτης και δεύτερης γενιάς, τις παραδοσιακές συνήθειες του ελληνικού και μεσογειακού τρόπου διατροφής. 

  

Το παραπάνω φαινόμενο συναντάται ιδιαίτερα σε ορισμένες περιοχές με μεγάλη συγκέντρωση ομογενειακού στοιχείου (π.χ. Astoria ή Bayside που συγκεντρώνουν ακμάζουσες ελληνικές κοινότητες).  Σ’αυτές τις περιοχές, μάλιστα, υπάρχουν πολλά καταστήματα λιανικής πώλησης που ειδικεύονται σε αυθεντικά τυροκομικά προϊόντα  ελληνικής προελεύσεως, τα οποία προμηθεύουν τα πολυάριθμα ελληνικά εστιατόρια, καφεζαχαροπλαστεία και άλλους χώρους εστίασης που βρίσκονται εκεί.

 

Εξάλλου, μεγάλες ποσότητες φέτας διακινούνται από τον συνεχώς αυξανόμενο αριθμό ελληνικών εστιατορίων ή εστιατορίων που ειδικεύονται στη μεσογειακή κουζίνα, στο Μανχάταν αλλά και στην ευρύτερη περιοχή της Νέας Υόρκης και της Νέας Ιερσέης, που χρησιμοποιούν ή προσθέτουν φέτα ή άλλα λευκά τυριά (όπως ανθότυρο ή κατσικίσιο) στα περισσότερα ελληνικά πιάτα που σερβίρουν.  Οι σεφ αυτών των εστιατορίων συνήθως προτιμούν τη χρήση αυθεντικής ελληνικής φέτας στις συνταγές τους ή άλλων ελληνικών λευκών ή κίτρινων τυριών με αλμυρή γεύση.

  

Σ’αυτά προστίθενται τα λεγόμενα εστιατόρια diners που συνήθως λειτουργούν επί 24ώρου βάσεως, έχουν σχετικά χαμηλές τιμές, είναι ιδιαίτερα δημοφιλή στους Αμερικανούς, βρίσκονται σε κάθε γειτονιά και στα οποία συναντά κανείς πολλά ελληνικά πιάτα (με έμφαση στην ελληνική σαλάτα, σπανακόπιτα, σάντουιτς ή και ορισμένες παραδοσιακές ελληνικές συνταγές).  Ένας πολύ μεγάλος αριθμός αυτών των εστιατορίων ανήκουν σε Ελληνοαμερικανούς, οι οποίοι, ομολογουμένως, υπήρξαν ιδιαίτερα δραστήριοι σε επιχειρήσεις τροφίμων και εστίασης στις Η.Π.Α.

 

Ωστόσο, η φέτα που πωλείται ευρέως στις μεγάλες αλυσίδες είναι κυρίως προϊόν που παράγεται εγχώρια και όχι το αυθεντικό προϊόν Ελληνικής προελεύσεως.    Δεσπόζουσα θέση στην αγορά κατέχει η εταιρεία με την επωνυμία Athenos, η οποία εδρεύει στην πολιτεία Wisconcin που αποτελεί και την κυριότερη περιοχή παραγωγής γάλακτος στις Η.Π.Α., συγκεντρώνοντας τις μεγαλύτερες εταιρείες παραγωγής γαλακτοκομικών προϊόντων.

 

Σε αρκετά καταστήματα μπορεί επίσης να βρεί κανείς εισαγόμενα τυριά –τύπου- φέτας, τα οποία συνήθως προέρχονται από τη Δανία, Γαλλία, Βουλγαρία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, γεγονός που θέτει ερωτήματα για την κοστολόγηση της φέτας Ελληνικής προέλευσης.  Συνήθως, αυθεντική ελληνική φέτα πωλείται σε ειδικευμένα καταστήματα (specialty food) ή στη λεγόμενη ethnic market, όπως αναλύσαμε παραπάνω ή σε καταστήματα  delicatessen και αλυσίδες τροφίμων υψηλής ποιότητας. 

  

Η παραγωγή φέτας στις Η.Π.Α. προς το παρόν δεν καταγράφεται σε εθνικό επίπεδο αναλυτικά.  Όπως προαναφέρθηκε, η πολιτεία του Wisconsin είναι ουσιαστικά η μόνη για την οποία υπάρχουν καταγεγραμμένες αναφορές για την παραγωγή φέτας.  Ενώ άλλες πολιτείες επίσης, όπως της Νέας Υόρκης, παράγουν σημαντικές ποσότητες τυροκομικού προϊόντος τύπου φέτας, η παραγωγή τους δεν καταγράφεται συνολικά.

 

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Wisconsin Agricultural Statistics Service, η παραγωγή τυριών τύπου φέτας σημείωσε εκρηκτική άνοδο την τελευταία δεκαετία, αφού από 21.745 χιλ. pounds το 1997 έφθασε τα 63.731 χιλ. pounds το 2007.  Η παραγωγή τυριών τύπου φέτας καλύπτει συνολικά το 16% της παραγωγής τυροκομικών προϊόντων της Πολιτείας του Wisconsin και κατέγραψε μέση ετήσια αύξηση κατά 15,9% την περίοδο 1993-2007.

  

'Όπως δείχνουν όλα τα διαθέσιμα στοιχεία, η παρασκευή φέτας στις Η.Π.Α. συνεχίζει να αυξάνεται.  Αναφέρουμε το παράδειγμα της εταιρείας Klondike Cheese που εδρεύει στο Wisconsin, η οποία άρχισε να παράγει φέτα με τη βοήθεια της DCI Cheese Company.  Αυτή τη στιγμή, προμηθεύουν τις μεγαλύτερες ποσότητες φέτας που παρασκευάζεται στις Η.Π.Α.  Σύμφωνα με στοιχεία του έγκυρου εντύπου για γαλακτοκομικά προϊόντα Cheese Market News, η εταιρεία Klondike Cheese ανταποκρίνεται πλήρως στις δυνατότητες ανάπτυξης του μεριδίου που υπάρχει στην αγορά τυριών με αλμυρή γεύση για το προϊόν της φέτας, προσθέτοντας χώρους που φτάνουν τα 43.000 τετρ. πόδια στις ήδη υπάρχουσες εγκαταστάσεις της εταιρείας εκτάσεως 38.000 τ.π.. 

 

Δεδομένων των ποσοτήτων που παράγει το υπάρχον εργοστάσιο, ο μόνος τρόπος να ανταπεξέλθει η εταιρεία στις αυξητικές τάσεις της ζήτησης που εμφανίζει η αγορά για το προϊόν της φέτας, ήταν η περαιτέρω επέκταση. 

 

Οι εγκαταστάσεις είναι άριστα εξοπλισμένες τεχνολογικά και προβλέπεται ότι αρχικά θα βοηθήσουν στην αύξηση παραγωγής φέτας έως και 5 εκατ. pounds (1 lb=453gr) ετησίως σε διάστημα δύο τριών ετών.  Εφόσον εγκατασταθεί πρόσθετος εξοπλισμός, θα υπάρχει η δυνατότητα παραγωγής στις υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις της άνω των 10 εκατ. pounds φέτας πέραν της τωρινής παραγωγής (η συνολική παραγωγή θα ανέρχεται στα 14 εκατ. pounds ετησίως κατά μέσο όρο).

  

Συνεπώς, ένα από τα κυριότερα προβλήματα που εντοπίζει η μελέτη ότι συναντά το αυθεντικό ελληνικό προϊόν της φέτας ως προς την αύξηση των πωλήσεων και του μεριδίου αγοράς είναι ότι ο κύριος όγκος της κατανάλωσης –σε ποσοστό που φτάνει το 90%, σύμφωνα με εκτιμήσεις παραγόντων της αγοράς- καλύπτεται από εγχώρια παραγόμενη «φέτα» (domestic feta cheese)", επισημάινεται στη μελέτη.

 

Αξίζει εδώ να σημειώσουμε ότι υπάρχουν ορισμένες μεγάλες εταιρείες, αλλά και αρκετές μικρότερες που ανήκουν σε Ελληνοαμερικανούς, οι οποίοι διαθέτουν τη σχετική τεχνογνωσία και εξοικείωση με την παρασκευή φέτας και λευκών τυριών τύπου φέτας και έχουν καταφέρει την είσοδό τους στην αγορά και συχνά συναντάμε πλέον τα προϊόντα τους ακόμη και σε γνωστές αλυσίδες καταστημάτων λιανικής πώλησης.

  

Το μεγαλύτερο μέρος από το εναπομένον τμήμα της αγοράς καλύπτεται από εισαγωγές από τρίτες εκτός Ελλάδας χώρες, ιδίως Δανία, Γαλλία, Βουλγαρία, Καναδά κ.α. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στατιστικά στοιχεία, οι εισαγωγές, στις ΗΠΑ, τυριών που υπάγονται στη δασμολογική κλάση 0406905700, στην οποία ανήκουν και τα τυριά τύπου φέτας, ανήλθαν το 2006 συνολικά σε αξία σε 40 εκατ. δολ.  Οι εισαγωγές τυριών από Ελλάδα στη συγκεκριμένη δασμολογική κλάση σημείωσαν αύξηση από 4,6 εκατ. δολ. το 2004 σε 4,8 το 2005 και σε 5,26 εκατ. δολ. το 2006, με μερίδιο αγοράς 13,1%. Αναφέρουμε ενδεικτικά τα αντίστοιχα μεγέθη των κυριοτέρων ανταγωνιστικών χωρών για τη συγκεκριμένη κατηγορία: οι εισαγωγές από τη Γαλλία ανήλθαν σε 11,88 εκατ. δολ. και μερίδιο αγοράς 29,7%, από τη Βουλγαρία σε περίπου 8 εκατ. δολ. και μερίδιο αγοράς 20,2%, από την Ισπανία σε 6,88 εκατ. δολ. με μερίδιο αγοράς 17,2%, και τέλος από την Ιταλία σε 5,42 εκατ. δολ. με μερίδιο αγοράς 13,6%. 

  

«Για τις χώρες που ανήκουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ελλάδα θα μπορούσε, προκειμένου να αντιμετωπίσει το πρόβλημα, να επικαλεστεί τη σχετική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου που κατοχυρώνει τη φέτα ως Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης (ΠΟΠ) και χρησιμοποιείται αποκλειστικά για τυρί από πρόβειο γάλα που παράγεται με παραδοσιακό τρόπο στην Ελλάδα και μάλιστα σε οριοθετημένες γεωγραφικά περιοχές, και να ζητήσει την απαγόρευση παρασκευής προϊόντων με την ονομασία φέτα, ακόμα και αν προορίζονται για εξαγωγή σε άλλες, εκτός Ε.Ε., χώρες», αναφέρεται στην ίδια μελέτη.

  

Στην περίπτωση αυτή, η μόνη λύση που θα έχουν οι παραγωγοί απομιμήσεων φέτας σε ευρωπαϊκές χώρες για να παρακάμψουν την απαγόρευση, θα ήταν η μεταφορά μονάδων παραγωγής σε χώρες εκτός Ε.Ε.

  

Με δεδομένα τα δύο σημαντικά εμπόδια που προαναφέρθηκαν, ένα ακόμη πρόβλημα που αντιμετωπίζει η αυθεντική ελληνική φέτα στις Η.Π.Α. είναι η υψηλή τιμή της σε σχέση με το εγχώρια παραγόμενο προϊόν.  Κατά συνέπεια, τα diners αλλά και πολλά ξένα εστιατόρια και καταστήματα μαζικής εστίασης καθώς και ο κύριος όγκος της βιομηχανίας υπηρεσιών τροφίμων (food service)  χρησιμοποιούν το πολύ φθηνότερο εγχώριο τυρί τύπου φέτας.

  

Πρόσθετη δυσχέρεια αποτελεί η ανεπαρκής πρόσβαση σε μεγάλα δίκτυα διανομής τροφίμων (mainstream market) σε αντίθεση με άλλα ελληνικά προϊόντα που δεν αντιμετωπίζουν αντίστοιχο πρόβλημα. Ο λόγος είναι ότι τα περισσότερα σουπερμάρκετ και σημαντικά καταστήματα λιανικής πώλησης δεν προμηθεύονται φέτα ελληνικής προελεύσεως, με συνέπεια τον αποκλεισμό του προϊόντος από το μεγαλύτερο κομμάτι της αγοράς.

  

Ένα συμπληρωματικό, αν και μικρότερης βαρύτητας, εμπόδιο που καταγράφεται αφορά στην πολυπλοκότητα των διαδικασιών και του μεγάλου όγκου πιστοποιητικών και συνοδευτικών εγγράφων και αναλύσεων που καλείται να υποβάλει ο εκάστοτε εισαγωγέας φέτας στον αμερικανικό αρμόδιο οργανισμό για  θέματα τροφίμων και φαρμάκων (FDA: Food and Drug Administration).  Οι διαδικασίες αυτές συχνά αποθαρρύνουν τις εταιρείες, ειδικότερα τους μικρότερους παραγωγούς, και τους εισαγωγείς τους, εφόσον καθίστανται περισσότερο χρονοβόρες και δαπανηρές στην περίπτωση της φέτας σε σχέση με άλλα προϊόντα όπως π.χ. το ελαιόλαδο, λόγω του ευπαθούς χαρακτήρα του προϊόντος.

 

πηγή: http://www.paseges.gr/

 

Αστικό περιβάλλον. Οι βαμμένες κυρίες του Σαν Φρανσίσκο

Φωτογραφία King of Hearts

Μεταξύ 1849 και 1915, στο Σαν Φρανσίσκο των ΗΠΑ, χτίστηκαν 48.000 σπίτια, που σαν κοινό χαρακτηριστικό έχουν το αρχιτεκτονικό στυλ. Βικτοριανή και Εδουαρδινή αρχιτεκτονική με προσόψεις βαμμένες με έντονα χρώματα, κόκκινο, κίτρινο, πορτοκαλί, καφέ κ.ά. έχουν κάνει τα σπίτια αυτά διάσημα σε όλη τη χώρα και όχι μόνο.

  



Φωτογραφία Paul 'Tuna' Turner

 

Οι "Βαμμένες Κυρίες"-" Painted ladies ", όπως είναι γνωστά, είναι ένας όρος που χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά το 1978, από τους συγγραφείς Elizabeth Pomada και Michael Larsen στο βιβλίο τους με τίτλο "Painted Ladies - San Francisco's Resplendent Victorians". Στο σεισμό του Σαν Φρανσίσκο το 1906, πολλά σπίτια καταστράφηκαν. Κατά τη διάρκεια του Α' και Β' Παγκόσμιου Πολέμου, πολλά από αυτά τα σπίτια βάφτηκαν με γκρι χρώμα.

  

Φωτογραφία Ken Badgley

Φωτογραφία jivedanson

 Μία από τις πιο γνωστές ομάδες των "Βαμμένων Κυριών" είναι τα βικτοριανά σπίτια της οδού Steiner 710-722, στην πλατεία Alamo, γνωστά και ως "Postcard Row". Τα σπίτια χτίστηκαν μεταξύ 1892 και 1896 και εμφανίζονται συχνά σε ταινίες, διαφημίσεις, τηλεοπτικά προγράμματα.

 

Φωτογραφία funtor

Πηγή φωτογραφίας

Φωτογραφία Ken Badgley

 

πηγή: http://aksioperierga.blogspot.gr/

  

Η τηλεθέρμανση μπαίνει στη ζωή του Μετσόβου

 

 

Οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας καλούνται να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στο συνεχώς μεταβαλλόμενο γεωπολιτικό χάρτη της ενέργειας.

Η βιομάζα έχει αναγνωριστεί ως μια από τις σημαντικές ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, κυρίως λόγω των πολλαπλών πλεονεκτημάτων που απορρέουν τόσο από την παραγωγή αλλά και από την αξιοποίηση της για ενέργεια και άλλα προϊόντα.

 

Η ιδιαίτερη σημασία που αποδίδεται σε αυτή αντανακλάται στα επίσημα ευρωπαϊκά έγγραφα ενεργειακής πολιτικής.

 

Χρησιμοποιώντας τα διεθνή ενεργειακά πρότυπα, η Δημοτική Αρχή Μετσόβου οργάνωσε την πετυχημένη παρουσίαση της μελέτης για την τηλεθέρμανση στο Μέτσοβο από ομάδα μελετητών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Επισημαίνουμε ότι η παρουσίαση αυτή ακολούθησε την, επίσης, πετυχημένη παρουσίαση για το βιοαέριο.

 

Η Δημοτική Αρχή Μετσόβου ακολουθώντας πιστά τις αρχές της για εφαρμογή καινοτόμων τεχνικών, που από τη μια θα διευκολύνουν τη ζωή των κατοίκων, και από την άλλη θα αξιοποιούν τις πρώτες ύλες του φυσικού πλούτου της περιοχής, βρίσκεται πολύ κοντά στον σχεδιασμό και την πραγματοποίηση ενός εργοστασίου που θα παράγει ηλεκτρισμό και θερμότητα.

Το οικονομικό όφελος των νοικοκυριών αναμένεται να φτάσει στο 70% ενώ η κάλυψη θα φτάσει πάνω από το 95% των αναγκών των κατοικιών. Σε αυτά πρέπει να προστεθεί η πολύ σημαντική παράμετρος της βελτίωσης των περιβαλλοντικών όρων της περιοχής.

 

Ο προϋπολογισμός του έργου είναι στα 14.000.000 ευρώ. Τα έσοδα αναμένονται στα 1.735.000€/ετησίως για 20 χρόνια ενώ τα έξοδα θα κυμαίνονται στα 902.000€. Επομένως το όφελος για το Δήμο υπολογίζεται στα 800.000€/ ανά έτος.

 

Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι η πρώτη μικρού μεγέθους εγκατάσταση τηλεθέρμανσης στην Ελλάδα ξεκίνησε στην Πτολεμαΐδα το 1960, ενώ σήμερα εγκαταστάσεις τηλεθέρμανσης διαθέτουν οι πόλεις της Κοζάνης, Πτολεμαΐδας, Αμύνταιου, Φιλώτα και Μεγαλόπολης που αξιοποιούν το θερμικό φορτίο των γειτονικών θερμοηλεκτρικών σταθμών.

Σύντομα θα προστεθεί και το Μέτσοβο στη λίστα με τις πόλεις που χρησιμοποιούν την τηλεθέρμανση, προς όφελος των κατοίκων και του περιβάλλοντος της περιοχής.

 

Η Δημοτική Αρχή Μετσόβου έχει τη βούληση και την αποφασιστικότητα για την υλοποίηση αυτού του στόχου προσμένοντας ότι η αξιοποίηση των ενδογενών φυσικών πόρων της περιοχής με τη χρήση καινοτόμων τεχνολογιών μπορεί να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας και νέες επιχειρήσεις αυξαίνοντας τα ποσοστά της ευημερίας για την περιοχή του Μετσόβου.

 

πηγή: http://www.epiruspost.gr/

 

Η οργή της φύσης - καταστροφές του 2013

 

 

Το 2013 ήταν μία χρονιά δύσκολη για μεγάλο μέρος του κόσμου, αφού μεγάλες φυσικές καταστροφές έπληξαν αρκετές χώρες από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ μέχρι και την Αυστραλία.

Από τον τυφώνα Χαγιάν και τις πλημμύρες του Κολοράντο, μέχρι τις πυρκαγιές που κατέκαψαν τη Νότια Αυστραλία, το Εθνικό Κέντρο Κλιματικών Δεδομένων (NCDC) παρουσιάζει συγκεντρωτικά τις μεγαλύτερες καταστροφές που έγιναν σε όλο τον κόσμο το 2013.

Από όλες τις απόψεις, το 2013 ήταν μια χρονιά μεγάλων φυσικών καταστροφών:

 

 

Καύσωνες:

 

Η Νότια Αυστραλία βίωσε θερμοκρασίες ρεκόρ για μεγάλο μέρος του έτους, τροφοδοτώντας τις πυρκαγιές. Παράλληλα, η Κεντρική Ασία, οι παράκτιες περιοχές της Αφρικής και η Κεντρική Αμερική έζησαν επίσης περιόδους μεγάλου καύσωνα.

 

 

Ανεμοστρόβιλοι

 

Παρά το ότι οι ανεμοστρόβιλοι ήταν λιγότεροι από το μέσο όρο στις Ηνωμένες Πολιτείες φέτος, εντούτοις ξέσπασαν δύο τρομερές καταιγίδες που κατέστρεψαν πόλεις κοντά στην Οκλαχόμα. Ένας εκ των δύο χαρακτηρίστηκε ο ισχυρότερος ανεμοστρόβιλος στην ιστορία της πολιτείας.

 

 

Πλημμύρες

 

Το Κολοράντο και η Κεντρική Ευρώπη είδαν τις χειρότερες πλημμύρες εδώ και δεκαετίες.

 

 

Τροπικές καταιγίδες

 

Η ήσυχη εποχή των τυφώνων στον Ατλαντικό Ωκεανό ήταν στον αντίποδα με την καταστροφή στον Ειρηνικό. Τρεις τυφώνες που ο καθένας προκάλεσε περισσότερα από 1 δισεκατομμύριο πέσος (22 εκατ. ευρώ) ζημιά στις Φιλιππίνες. Η χώρα εξακολουθεί να αναρρώνει από τον τυφώνα Χαγιάν που σκότωσε περισσότερους από 6.000 ανθρώπους στις νότιες Φιλιππίνες και μπορεί να ήταν ο πιο ισχυρός κυκλώνας που έπληξε την ξηρά από την έναρξη της παγκόσμιας δορυφορικής παρακολούθησης.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

πηγή: http://www.ikypros.com/

 

 

Αστικό περιβάλλον. Με έργα ανάπλασης της παραλιακής ζώνης Αλεξανδρούπολης ξεκινά η νέα χρονιά

 

Τη Δευτέρα 30 Δεκεμβρίου 2013 υπογράφηκε η σύμβαση του έργου «Προστασία από τη Διάβρωση της Παραλιακής Ζώνης Αλεξανδρούπολης», μεταξύ του Δημάρχου Αλεξανδρούπολης κ. Ευάγγελου Λαμπάκη και του κ. Ιωαννίδη, εκπροσώπου της τεχνικής εταιρείας, αναδόχου του έργου.

Το έργο αφορά σε παρεμβάσεις με στόχο την προστασία της παραλιακής ζώνης της Αλεξανδρούπολης και περιλαμβάνει... την κατασκευή τοιχίων αντιστήριξης σε μήκος περίπου 600 μέτρων επί της παραλιακής οδού Απολλωνιάδος, από το ύψος του Δημοτικού Σταδίου έως το κτίριο της Αργούς, την προστασία των τοιχίων για την εκτόνωση της κυματικής ενέργειας με την τοποθέτηση διαβαθμισμένης λιθορριπής, όπως προέκυψε από την κυματική και ακτομηχανική μελέτη, καθώς και την πλήρωση του χώρου όπισθεν των τοιχίων με κατάλληλο υλικό. Το έργο, προϋπολογισμού 1.900.000 ευρώ, χρηματοδοτείται από το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Μακεδονίας – Θράκης 2007-2013 (ΕΣΠΑ), θα ξεκινήσει τον Ιανουάριο και θα ολοκληρωθεί εντός 18 μηνών.

Παράλληλα, στο ίδιο σημείο θα ξεκινήσει και το υποέργο της ανάπλασης της παραλιακής ζώνης το οποίο μεταξύ άλλων περιλαμβάνει τη δημιουργία περιπατητικών διαδρόμων, παιδικής χαράς, δενδροφυτεύσεις, πέργκολες, χώρους για την ανάπτυξη τραπεζοκαθισμάτων από τα καταστήματα εστίασης και καφέ, καθώς και την κατασκευή ποδηλατοδρόμου που θα ξεκινά από το λιμάνι στο σημείο του Αγίου Εύπλου και θα εκτείνεται έως το ύψος της διασταύρωσης της παραλιακής λεωφόρου με τη λεωφόρου Δημοκρατίας, όπου θα συνδεθεί με τον υφιστάμενο ποδηλατόδρομο στο ύψος του κλειστού γυμναστηρίου.

Όπως δήλωσε ο Δήμαρχος Αλεξανδρούπολης κ. Ευάγγελος Λαμπάκης: «Το έργο αυτό είναι όνειρο πολλών ετών και αφορά σχεδιασμό πολλών δημοτικών αρχών. Είναι ένα έργο το οποίο αποτελεί την έναρξη για την ανάπλαση της παραλιακής ζώνης της Αλεξανδρούπολης, από το ύψος του Δημοτικού Σταδίου έως και την οδό Καραολή και Δημητρίου, αφού ταυτόχρονα υπάρχει η μελέτη της ανάπλασης από το στάδιο έως το λιμάνι, στο σημείο του Αγίου Εύπλου, ενώ ταυτόχρονα ολοκληρώνεται μέχρι τέλος Ιανουαρίου η μελέτη της ανάπλασης των αποθηκών του ΟΣΕ στο λιμάνι… Αυτή η δημοτική αρχή σχεδιάζει συνολικά το Δήμο, σχεδιάζει συνολικά την πόλη και δεν κάνει τίποτα συμπτωματικά. Όταν γίνεται ένα έργο έχει ήδη ξεκινήσει το δεύτερο και συνδέονται στο σύνολό τους προκειμένου σε βάθος χρόνου οι δημότες μας να απολαύσουν μια πόλη σύγχρονη η οποία θα είναι συμβατή με την ποιότητα ζωής των κατοίκων της, γιατί η πόλη είναι το μεγάλο τους σπίτι και πρέπει με έργα και υποδομές να επιδιώκουμε την αναδημιουργία της».

 

 

πηγή: http://www.alexpolisonline.com/