Παλαιοί Σπόροι

 

 

 

 

Πριν χρόνια, με φίλους και συμπατριώτες, κάναμε κουβέντες για αυτό το ζήτημα, γιατί βλέπαμε ότι κάτι δεν πάει καλά με όλη αυτή την υπόθεση των έτοιμων φυτωρίων. Πάντα τους προτρέπαμε να φυλάνε σπόρους, για τη δική τους διασφάλιση.

Αυτό και έκαναν ορισμένοι από αυτούς. Λίγοι, ελάχιστοι, βεβαίως, αλλά το έκαναν. Από προσωπική τους απόφαση και με δική τους πρωτοβουλία. Σαν τους φίλους μου το Γιάννη και την Κατερίνα από την Καλλονή. Όμως δεν ήταν τελικά εφικτό να διατηρηθούν τα πάντα. Είτε από κακή τύχη, είτε από άλλη αιτία, σήμερα στο νησί δεν βρίσκει κανείς σπόρο αγγουριού. Νομίζω ότι αξίζει τον κόπο να υπάρξει μια γενική κινητοποίηση με την αιγίδα είτε του Δήμου ή των Φίλων του Πρασίνου ή και όλων μαζί, για να μαζευτούν και να διασωθούν όλα αυτά τα αγαθά που αποτελούν και εθνική και τοπική κληρονομιά.

Για να γίνει πιο κατανοητό το πόσο σημαντικό είναι αυτό το έργο, σας αναφέρω προσωπικό παράδειγμα.

Θυμόμουν από μικρός στα χωριά της Τήνου κρεμασμένες αρμαθιές με λιαστές ντομάτες, μελιτζάνες, κολοκύθια κλπ. Σαν σε όνειρο τα θυμόμουν, από τις ελάχιστες φορές που είχα την τύχη να βρεθώ σε χωριά εκείνα τα χρόνια που δεν ήταν και τόσο εύκολη η μετακίνηση. Προσπάθησα λοιπόν με μελιτζάνες της αγοράς, να κάνω αποξηραμένες αρμαθιές. Όσες φορές και αν το έκανα, απέτυχε. Μέχρι που ο φίλος μου ο Γιάννης, πρόπερσυ, μου έστειλε λίγα σπόρια ντόπιας παραδοσιακής μελιτζάνας. Μέσα σε γλάστρα έβγαλαν καρπούς και από αυτά έγινε κατορθωτό να πετύχω αποξήρανση. Το ίδιο επανέλαβα και πέρυσι, αλλά παράλληλα με μελιτζάνες από super market και λαϊκή αγορά. Αποτέλεσμα το ίδιο. Με τα της αγοράς δεν κατάφερα τίποτε, σε αντίθεση με τα των σπόρων της Τήνου που για δεύτερη χρονιά επετεύχθει αποτέλεσμα.

Αυτές οι ξερές μελιτζάνες, μετά μια ώρα μέσα σε νερό, έχουν τις ίδιες σχεδόν ιδιότητες από κάθε άποψη με τις φρέσκες. Όσες δε δεν χρησιμοποιήθηκαν, μετά από δυο μέρες ήταν και πάλι ξερές και έτοιμες για δεύτερη χρήση χωρίς καμμία αλλοίωση. Νομίζω ότι αυτό και μόνο το παράδειγμα δείχνει την διαφορά των συστατικών των παλαιών σπόρων από τους καινούριους και εργαστηριακούς.

Κάτι τελευταίο. Πάλι μέσα σε γλάστρες, εδώ και 4 χρόνια, καλλιεργώ λουβιά (λιβιά) με σπόρους των προαναφερθέντων φίλων μου. Σε δέκα γλάστρες συγκεκριμμένα. Για ένα μεγάλο διάστημα, πλέον των δύο μηνών, μαζεύω δυο και τρεις φορές την εβδομάδα από μισό κιλό και πλέον αμπελοφάσουλα την κάθε φορά. Σημειωτέον ότι, τα φυτά γίνονται άνω των δύο μέτρων σε ύψος, πλεγμένα πάνω σε δικτυωτό, γεγονός που μου προξένησε εντύπωση γιατί εγώ τα ήξερα μικρούς θάμνους.

Ζητώ συγνώμη για το μακροσκελές. Σας επισυνάπτω μια ηλεκτρονική διεύθυνση ενός Ινδικού βίντεο με Ελληνικούς υπότιτλους. Νομίζω ότι είναι αρκετά ενδιαφέρον. Και σας παρακαλώ θερμά, ξεκινήστε εκστρατεία για τη διάσωση των παραδοσιακών, ντόπιων και αγνών σπόρων. Είναι πλέον σημαντικό ζήτημα.

 

 

 

πηγή: http://www.tiniaki.gr/