Τους τρόπους αντιμετώπισης της διάβρωσης των παραλιών του νησιού και κύρια της Κώμης, παρουσίασαν οι ερευνητές του Ινστιτούτου Ωκεανογραφίας του Ελληνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών (ΕΛ.ΚΕ.ΘΕ.) που σε συνεργασία με την Περιφερειακή Ενότητα Χίου εξέτασαν τα τελευταία δύο χρόνια τις συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί τόσο στην παραλία της Κώμης όσο και της Αγίας Φωτεινής.
Και ενώ για τη 2η όπως επισήμαναν μικρές αλλαγές έχουν σημειωθεί λόγω της γεωμορφίας που παρατηρείται, αντίθετα στην παραλία της Κώμης παρατηρούνται και πάλι αλλαγές τα τελευταία χρόνια.
Με τη μεγαλύτερη διάβρωση στην Κώμη να έχει γίνει μεταξύ 1945-1960, για να επανέλθουν τα προβλήματα μετά το 1982 οπότε ξεκίνησαν τα έργα για το αλιευτικό καταφύγιο, σημείωσαν ότι τα τελευταία χρόνια παρατηρούνται αλλαγές αφού λόγω του μόλου που έχει γίνει δεν μεταφέρονται με φυσικό τρόπο οι φερτές ύλες από το λιμανάκι προς τα νότια της παραλίας.
Ακόμα δεν έχουν φανεί εξάλλου οι επιπτώσεις από το φράγμα της Καλαμωτής και κατά πόσο θα μειωθεί η μεταφορά φερτών υλών μέσω του χειμάρρου Κατράρη, επισημαίνοντας οι επιστήμονες ότι προς το παρόν η παρακράτηση είναι μικρή.
Στις προτάσεις που έγιναν από πλευράς ΕΛΚΕΘΕ είναι η ήπια αντιμετώπιση των προβλημάτων, με τη μεταφορά για παράδειγμα άμμου στην παραλία της Κώμης, αλλά και με εναπόθεση τεχνητών υφάλων μπροστά από την παραλία.
Οι επιστήμονες του ΕΛΚΕΘΕ σημείωσαν επίσης κατά την παρουσίαση το θέμα της ολοκληρωμένης διαχείρισης των παράκτιων περιοχών σε όλο το νησί, με άλλα γνωστά σημεία που πιθανά να απαιτούνται επεμβάσεις τις περιοχές: Τάγμα Δεσπότη, Μυλαράκια, Ταμπάκικα, Παρθένης, Καρφάς, Μέγα Λημνίωνας, Κεραμεία, Λιθί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου