Φέρτε και τα …ψάρια

 

 

Αρθρογράφος: Ντάκος Κώστας

 

Τεράστια …λίμνη η ευρύτερη περιοχή του Δήμου Φαρκαδόνας.

 

Στο «ίδιο έργο θεατές» στον Νομό Τρικάλων όταν υπάρχει παρατεταμένη βροχόπτωση.

Η ευρύτερη περιοχή της Φαρκαδόνας, μετατράπηκε σε …λίμνη καθώς «έσπασε» η κοίτη του Πηνειού ποταμού και χιλιάδες στρέμματα αγροτικών εκτάσεων «πνίγηκαν» από το νερό.

Σε Νομή, Γεωργανάδες, Κλοκοτό, Κεραμίδι, Φαρκαδόνα, Ζάρκο και Πηνειάδα οι αγρότες μάλλον θα πρέπει να αλλάξουν επάγγελμα και να απαιτήσουν να γίνουν …ψαράδες.

Δεκαετίες τώρα ζητούν έργα για την αντιμετώπιση πλημμυρικών φαινομένων και δεν εισακούονται, οπότε καλύτερα η αλλαγή …επαγγέλματος μπας και βρουν εισόδημα από το να περιμένουν και πάλι …αποζημιώσεις.

Από το να γράφουμε τα ίδια και τα ίδια κάθε φορά και να κατατίθενται ερωτήσεις (από το ΚΚΕ) στην Βουλή, ας επιδοτηθούν οι συγκεκριμένοι αγρότες για την αγορά …βαρκών και να αρχίσει το …ψάρεμα.

Έτσι και αλλιώς και οι πολιτικοί σε «θολά νερά θα ψαρέψουν» και πάλι «πατώντας» πάνω στο επαναλαμβανόμενο δράμα των συγκεκριμένων αγροτών.

 

 

πηγή: http://www.trikalanews.gr/

 

Τζουμέρκα. Η μαγεία της φύσης

 

Η περιοχή των Τζουμέρκων προσφέρεται για διακοπές για μικρούς και μεγάλους. Έχει να επιδείξει πολλές ομορφιές, μοναδικές στον τόπο. Τα χωριά, όμως, σήμερα αργοπεθαίνουν. Οι νέοι τα εγκαταλείπουν, λόγω ανεργίας, αναζητώντας καλύτερη τύχη σε άλλους τόπους. Η μόνη ελπίδα επιστροφής τους είναι ο τουρισμός.
Για να επιτευχθεί αυτό απαιτείται η δημιουργία κατάλληλων υποδομών. Το κυριότερο είναι η βελτίωση των οδικών δικτύων της περιοχής, για να είναι πιο εύκολη και ασφαλής η πρόσβαση στα πάμπολλα αξιοθέατα της περιοχής, όπως ο δρόμος της δεύτερης επαρχιακής οδού Ιωαννίνων και συγκεκριμένα από Καλέντζι έως Πράμαντα και από Ροδαυγή ως τη γέφυρα Πλάκας. Βελτίωση επίσης χρειάζεται ο δρόμος που συνδέει τα Πράμαντα με τα χωριά Συρράκο, Καλαρρύτες και Ματσούκι.

 

 

Τα αξιοθέατα είναι πάμπολλα, όπως τα πετρόκτιστα γεφύρια.

--Πρώτο δεσπόζει το ξακουστό γεφύρι της Πλάκας, πεσμένο τώρα από την 1η Φλεβάρη του 2015
--Το γεφύρι της Πολιτσάς
--Το γεφύρι του Σιγκούνη στον Καλαρρύτικο
--Το γεφύρι του Κωσταδήμα στον παραπόταμο Χούσια
--Το γεφύρι του Ραφτάνη επίσης στον Χούσια
και άλλα μικρότερα.

Στην περιοχή λειτουργούν και πέντε μουσεία, το λαογραφικό μουσείο της Φωτιάδου στο Συρράκο, δύο λαογραφικά μουσεία στους Καλαρρύτες, ένα κοινοτικό κι ένα ιδιωτικό, το λαογραφικο μουσείο της ΙΛΕΤ στα Άγναντα, το λαογραφικό μουσείο Καραλή στην Κυψέλη και το λαογραφικό μουσείο Αθαμανίου.

Έχει και αρκετά Μοναστήρια από τα οποία τα πέντε είναι επισκέψιμα, Μονή Βίλιζας στο Ματσούκι, Μονή Κηπίνας στην ομώνυμη τοποθεσία, Μονή Αγίας Παρασκευής στα Πράμαντα, Αγ. Αικατερίνης στον Καταρράκτη και Αγ. Γεωργίου στο Βουργαρέλι. Στο Βουργαρέλι επίσης αξιόλογη είναι και η «κόκκινη εκκλησιά».
Ένα από τα μέρη που δεν πρέπει να παραλείψουμε να επισκεφτούμε, είναι το θαυμάσιο σπήλαιο «Ανεμότρυπα, που βρίσκεται κοντά στην Πράμαντα, σε υψόμετρο 900 μ. Το σπήλαιο έχει τρία επίπεδα, με εντυπωσιακούς σταλακτίτες και σταλαγμίτες, καταρράκτες, λιμνούλες, υπόγειο ποταμό και πανέμορφους χρωματισμούς.

 

 

Νερόμυλους θα συναντήσει ο επισκέπτης αρκετούς, όπως στους Χριστούς Πραμάντων, στα Άγναντα, στους Μελισσουργούς και στα Κουκούλια στη θέση Γκότιβο.
Αρκετοί είναι και οι καταρράκτες.
Υπάρχουν δυο φυσικοί καταρράκτες στο ομώνυμο χωριό Καταρράκτη.

Αναβάσεις υπάρχουν αρκετές για τις κορυφές όπως στη Στρουγκούλα και στο Αγκάθι. Υπάρχουν επίσης πολλά μονοπάτια και πολλές διαδρομές όπως το μονοπάτι της Βύδρας στον Άραχθο, καθώς και διαδρομές ράφτινγκ και καγιάκ στον Καλαρρύτικο και στον Άραχθο.

Αξιοθέατο είναι και το πάρκο Τζουμέρκων με πλούσια βλάστηση. Φαράγγια υπάρχουν αρκετά, απείρου κάλους, όπως των στενών του Άραχθου και του Καλαρρύτικου.

Το ειδυλλιακό ρέμα «Μαρκς» το συναντάμε καθώς κατεβαίνουμε από το Αθαμάνιο στο χωριό Θεοδώριανα του Δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων. Εκεί φτάνουμε μέσω ενός μονοπατιού περίπου 2 χιλιομέτρων στη διαδρομή του οποίου έχουμε την ευκαιρία να συναντήσουμε μικρούς καταρράκτες και φυσικές λίμνες κάτω από ένα πυκνό δάσος από πλατάνια και φτελιές. Το μονοπάτι χαρακτηρίζεται από μέτριο βαθμό δυσκολίας και η συνολική διάρκεια της διαδρομής είναι 2 ώρες.

 

 

Η περιοχή διαθέτει αρκετά ξενοδοχεία, ξενώνες και καταλύματα: Πράμαντα 6, Μελισσουργοί 1, Συρράκο 2, Καλαρρύτες 3, Κτιστάδες 1, Άγναντα 1, Καταρράκτης 3, Κουκούλια 1, Μονολίθι (κοντά στην γέφυρα της Πλάκας) 2, Δαφνωτή 1, Ροδαυγή 3, Κυψέλη 2, Σκλούπο 1, Αθαμάνιο 4 και Βουργαρέλι 6.

Τα Τζουμέρκα είναι ένας αληθινός επίγειος Παράδεισος που συνδυάζει τις φυσικές ομορφιές με την ακμαιότατη πολιτιστική κληρονομιά.

 

Φτενά χωράφια κρατημένα σε πεζούλια
κι άπιαστες γίδες που κρεμιούνται σε γκρεμνούς,
ετούτ’ είν’ η πατρίδα μας• μα η πούλια
δε λάμπει πιο καθάρια σ’ άλλους ουρανούς.

 

Γιώργος Κοτζιούλας

Σ’ αυτή τη μαγική- ηπειρώτικη περιοχή, το Τζουμέρκο, ο καθένας εύκολα μπορεί να δώσει απάντηση στην πεζή και καθόλα προβληματική καθημερινότητα και εκστασιαζόμενος να πετύχει το λυτρωμό του, να νιώσει τα ονείρατα της νιότης του και να ανακαλέσει στη μνήμη τις απαράλλαχτες χρυσές ελπίδες των παιδικών του χρόνων. Τζουμέρκα. Χωριά θρονιασμένα κάτω από απόκρημνες κορυφές, πέτρινα στολίδια της νότιας Πίνδου. Χαράδρες, βοσκοτόπια και ραχούλες, ποτάμια και ρυάκια με γάργαρα νερά. Βουνοκορφές θεόρατες και απότομος, κάθετες σχεδόν βουνοπλαγιές, όπου είναι χτισμένα τα Τζουμερκοχώρια συνθέτουν ένα μοναδικό τοπίο απίστευτης ομορφιάς και μοναδικής φυσικής χαρμονής. Σας περιμένουν.


πηγή: http://www.artinews.gr/
 

Ανεβαίνει επικίνδυνα η στάθμη των ωκεανών

 

 

Επικίνδυνα και γρήγορα ανεβαίνει η στάθμη των ωκεανών, και όχι όπως είχαν υπολογίσει οι επιστήμονες με το σταθερό ρυθμό των τριών χιλιοστών ετησίως.

Η ανάλυση των δορυφορικών δεδομένων της τελευταίας 25ετίας δείχνει ότι η άνοδος της στάθμης των θαλασσών -πέρα από την ήδη βεβαιωμένη άνοδο των τριών χιλιοστών ετησίως- επιταχύνεται κατά περίπου 0,08 χιλιοστά κάθε χρόνο, δηλαδή σχεδόν κατά ένα χιλιοστό ανά δεκαετία. Αν αυτή η επιτάχυνση συνεχισθεί, μπορεί να οδηγήσει σε ένα συνολικό ετήσιο ρυθμό ανόδου των υδάτων κατά δέκα χιλιοστά ή και παραπάνω έως το 2100 σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Στιβ Νέρεμ του Πανεπιστημίου του Κολοράντο, που έκαναν τη δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), επεσήμαναν ότι «η επιτάχυνση, που οφείλεται κυρίως στην επιταχυνόμενη τήξη των πάγων της Γροιλανδίας και της Ανταρκτικής, μπορεί να διπλασιάσει το συνολικό επίπεδο ανόδου των θαλασσών έως το 2100, σε σχέση με τις έως τώρα προβλέψεις, οι οποίες υποθέτουν ένα σταθερό ρυθμό ανόδου, σε πάνω από 60 εκατοστά συνολικά, αντί περίπου 30 εκατοστά που είχε υποτεθεί».

Αν οι ωκεανοί συνεχίσουν να ανεβαίνουν με το σημερινό ρυθμό επιτάχυνσης – κάτι καθόλου σίγουρο, καθώς ο ρυθμός αυτός μπορεί να αυξηθεί κι άλλο στο μέλλον- η στάθμη των θαλασσών εκτιμάται ότι θα αυξηθεί κατά 65 εκατοστά έως το τέλος του αιώνα μας. Μία άνοδος αρκετή για να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα σε αρκετές παράκτιες πόλεις.

Η άνοδος της στάθμης των ωκεανών οφείλεται σε δύο παράγοντες. Αφενός στη διόγκωση του θαλασσινού νερού, όσο αυτό απορροφά περισσότερη θερμότητα από την ατμόσφαιρα και, αφετέρου, στο λιώσιμο των πάγων που έχει ως συνέπεια μεγάλοι όγκοι πρόσθετου νερού να καταλήγουν στις θάλασσες. Έκτακτα ή περιοδικά γεωλογικά και κλιματικά φαινόμενα, όπως οι μεγάλες εκρήξεις ηφαιστείων, το Ελ Νίνιο και η Λα Νίνια, επηρεάζουν επίσης τη στάθμη των ωκεανών.

Η ανάλυση των δεδομένων βασίστηκε σε στοιχεία από το 1992 έως σήμερα, που έχουν συλλέξει πολλοί δορυφόροι επιτήρησης της Γης, μεταξύ άλλων οι TOPEX/ Poseidon, GRACE και Jason 1, 2 και 3.

 

 

πηγή: http://www.globalview.gr/

 

Η Συλλογική μας Ευθύνη για την Πλαστική Ρύπανση της Ελληνικής Φύσης

 

Μία μικρή θαλάσσια χελώνα καρέτα βρέθηκε να πλέει νεκρή στο ανατολικό Αιγαίο τις ημέρες των Χριστουγέννων, αποτελώντας ένα από τα δεκάδες αντίστοιχα περιστατικά που κατέγραψε και αντιμετώπισε κατά το 2017 το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος». Η χελώνα αυτή ζούσε έχοντας στο στομάχι της 84 κομμάτια πλαστικού (ένα μπαλόνι, κομμάτια από πλαστικές σακούλες και πολυεστερικές συσκευασίες, ένα θραύσμα από παιχνίδι και πολλά άλλα) και τελικά πέθανε από πρόσκρουση με ταχύπλοο σκάφος. Λίγες ημέρες πριν, μία Πράσινη Θαλάσσια Χελώνα βρέθηκε επίσης νεκρή στην ακτή έπειτα από την κατάποση ενός παραγαδιού. Αυτά δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά, αλλά μια χαρακτηριστική εικόνα της κατάστασης που έχουμε από κοινού προκαλέσει στις θάλασσές μας.

H άχαρη δουλειά της ανάλυσης των πλαστικών

που περιέχονται στο στομάχι νεκρών θαλάσσιων ειδών

 Η έρευνα του Ινστιτούτου Αρχιπέλαγος στον τομέα της πλαστικής ρύπανσης των θαλασσών μας, ξεκίνησε το 2009 σε εργαστήρια που εδρεύουν στη Σάμο, με στόχο να εκτιμηθεί το μέγεθος του προβλήματος που έχουμε προξενήσει από την αλόγιστη χρήση και ακατάλληλη απόρριψη πλαστικών σε κάθε γωνιά της Ελλάδας. Η έρευνα αυτή γίνεται σε συνεργασία με εξειδικευμένα πανεπιστήμια του εξωτερικού όπως τα Πανεπιστήμια Essex και West England, Bristol της Βρετανίας, καθώς και με τον Ελβετικό οργανισμό Ocean Care.

 

Διαχείριση απορριμμάτων μέσω του διασκορπισμού!

Τα αποτελέσματα της έρευνας που έχουν παρουσιαστεί σε διεθνή συνέδρια και επιστημονικά περιοδικά είναι τουλάχιστον ανησυχητικά. Ενδεικτικά:

– Σε περισσότερα από 500 δείγματα ψαριών που αναλύθηκαν, το 100% περιείχε μικροσκοπικές ίνες πλαστικού στο στομάχι τους, με τον αριθμό των μικροπλαστικών ινών να είναι υψηλότερος, στα είδη ψαριών που ανήκουν σε υψηλότερο τροφικό επίπεδο (π.χ. οι γόπες είχαν κατά μέσο όρο 15,4 ίνες ενώ οι σφύνερες είχαν 42,2 ίνες ανά ψάρι). Αντίστοιχα εντοπίστηκαν μικροπλαστικές ίνες και στο σύνολο των δειγμάτων από θαλάσσια ασπόνδυλα είδη (αχινοί, ολοθούρια, σφουγγάρια κα), αλλά και από τα επιφανειακά νερά.
– Έπειτα από την ανάλυση των μικροπλαστικών ινών που συσσωρεύτηκαν στο ίζημα από 110 παραλίες σε ολόκληρη την Ελλάδα, μόνο σε ένα δείγμα δεν περιέχονταν μικροπλαστικές ίνες, ενώ ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι κάποιες ακτές ακατοίκητων νησίδων είχαν περιεκτικότητα από μικροπλαστικές ίνες, αντίστοιχη με αυτή των ακτών της Αττικής.

 

Μια ανεπίτρεπτη εικόνα μίας χώρας όπου ο τουρισμός

αποδίδει > από 35 δις ευρώ ετησίως στο ΑΕΠ

Το πλέον ανησυχητικό είναι ότι, όπως έχει αποδειχθεί από πρόσφατη έρευνα, τα πλαστικά που επιπλέουν στις θάλασσες ως απορρίμματα, θραύσματα ή ως μικροσκοπικές ίνες, λειτουργούν ως «σφουγγάρια», απορροφώντας τοξικές χημικές ουσίες που επίσης βρίσκονται στις θάλασσες μας. Έτσι πέραν από τα χημικά που περιέχονται από την κατασκευή τους, στις μικροπλαστικές ίνες ανιχνεύονται και άλλες τοξικές ουσίες, ακόμα και παράγωγα του DDT και των PCB, η χρήση των οποίων έχει απαγορευθεί εδώ και πολλές δεκαετίες.

 

Έως τώρα, για κάθε μορφή ρύπανσης που έπρεπε να αντιμετωπιστεί, είχαμε συνηθίσει να επικαλούμαστε συγκεκριμένους αίτιους – πχ συγκεκριμένες βιομηχανίες. Όμως αναφορικά με την πλαστική ρύπανση της ελληνικής φύσης και των θαλασσών μας, για πρώτη φορά οι αίτιοι είμαστε όλοι μας και η ευθύνη είναι συλλογική. Όλοι μας έχουμε συντελέσει σε μία μη αναστρέψιμη καταστροφή για τις θάλασσες μας και την τροφή μας, η οποία όχι μόνο προκαλεί σοβαρή βλάβη σε όλους μας, αλλά θα αποτελέσει και μία βαριά κληρονομιά για τις επόμενες γενιές.

 

Αρχαιολογικοί χώροι γεμάτοι σκουπίδια!

Το Αιγαίο Πέλαγος, αλλά και η Μεσόγειος γενικότερα, ως μία θάλασσα που συνέβαλε επί χιλιετίες στην ανταλλαγή ιδεών, γνώσεων, πολιτισμού και αγαθών, έχει μετατραπεί τις τελευταίες δεκαετίες από όλους μας σε ένα πεδίο ανταλλαγής χιλιάδων τόνων σκουπιδιών ετησίως. Είναι γεγονός ότι συνηθίσαμε να ζούμε σε μία χώρα που παρουσιάζει την προσβλητική εικόνα μίας ατελείωτης χωματερής, όπου τα σκουπίδια διασπείρονται με τον άνεμο και τη βροχή προς κάθε κατεύθυνση, επηρεάζοντας όχι μόνο τις θάλασσες που είναι ο τελικός αποδέκτης, αλλά και για τον ίδιο τον πολιτισμό μας. Το μέτρο της χρέωσης της πλαστικής σακούλας που μόλις εφαρμόστηκε στην Ελλάδα, δεν λύνει το πρόβλημα, απλώς το ακουμπάει και μας ξεβολεύει λίγο από τις κακές μας καθημερινές συνήθειες.

 

Ας μην ξεχνάμε ότι με την εξαίρεση ελάχιστων δήμων όπου πραγματικά λειτουργεί η ανακύκλωση αποδίδοντας παράλληλα οικονομικά οφέλη, είμαστε η μόνη ευρωπαϊκή χώρα όπου χάνονται κάθε χρόνο τεράστια ποσά από τη μη ανάκτηση των αξιοποιήσιμων ανακυκλώσιμων υλών. Αξιοσημείωτο είναι ότι ένας από τους πιο αποτελεσματικούς μηχανισμούς ανακύκλωσης στην Ελλάδα, βασίζεται στους Ρομά και τους αλλοδαπούς που συγκεντρώνουν πιθανώς τον κύριο όγκο του ανακυκλώσιμου υλικού. Αυτοί από μόνοι τους έχουν φέρει τεράστιο αποτέλεσμα τόσο στην ενδοχώρα όσο και στα νησιά – ας φανταστούμε ποια θα ήταν η εικόνα εάν δεν υπήρχε η σιωπηλή και ουσιαστική συμβολή τους.

 

Συνεπώς, η λύση δεν είναι ούτε να βασιζόμαστε στις εξαιρέσεις, ούτε να περιμένουμε να εφαρμόσουμε και πάλι ετεροχρονισμένα τις επόμενες γραφειοκρατικές και ελάχιστα αποτελεσματικές πρωτοβουλίες της Ε.Ε. η οποία ξεκάθαρα στηρίζει την βιομηχανία πλαστικού και ενθαρρύνει την παραγωγή και κατανάλωσή των πλαστικών προϊόντων. Σαν πολιτεία αλλά και σαν πολίτες μίας χώρας που συμβάλλει τα μέγιστα στο παγκόσμιο πρόβλημα της πλαστικής ρύπανσης, οφείλουμε να λάβουμε δραστικά μέτρα, έτσι ώστε να παύσει τόσο η καταστροφή που προκαλούμε καθημερινά στα οικοσυστήματα και την τροφή μας, αλλά και να σταματήσουμε να παρουσιάζουμε αυτή την ντροπιαστική εικόνα της χώρας μας ως μία ατελείωτη χωματερή.

Θοδωρής Τσιμπίδης
Διευθυντής – Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας Αρχιπέλαγος


πηγή: http://archipelago.gr/

Ζοίνος και Πατραϊκή... Ενώνουν δυνάμεις με όχημα τα κρασιά!

 

 

Δύο μεγάλα συνεταιριστικά σχήματα μπαίνουν πλέον σε κοινή πορεία με δυνατό χαρτί το κρασί. Η Ζοίνος ΑΕ και η Πατραϊκή Οινοποιητική ενώνουν τις δυνάμεις τους, σε ένα πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα εγχείρημα εκτιμώντας ότι τα οφέλη θα είναι πολλαπλασιαστικά τόσο για τα δύο συνεταιριστικά σχήματα όσο και για τους αμπελουργούς. Τα πρώτα βήματα συνεργασίας μεταξύ των δύο οινοποιητικών μονάδων είχαν ξεκινήσει πριν από τρία χρόνια. Τώρα με μεγάλο όπλο τα προιόντα ονομασίας προέλευσης, διευρύνεται και ενδυναμώνεται.

 

Όπως τονίστηκε κατά την διάρκεια συνέντευξης τύπου, από τους πρωτεργάτες του εγχειρήματος, στόχος είναι η στήριξη των αμπελουργικών ζωνών των δυο περιοχών αλλά και των παραγωγών.

Ο Πρόεδρος της Ζοίνος ΑΕ Βαγγέλης Αργύρης εξήγησε ότι στο πλαίσιο της κοινής συνεργασίας, οι ρόλοι θα είναι διακριτοί. Η παραγωγή της πρώτης ύλης θα είναι στην δικαιοδοσία της Πατραϊκής και η μεταποίηση και η εμπορία στην Ζοίνος κάτι που όπως τόνισε δημιουργεί νέα δεδομένα στην οινοποιητική αγορά.

Η Αμπελουργική Ζώνης της Ζίτσας λοιπόν και της Αχαίας που σαφώς έχει μεγαλύτερη δυναμική ενώνουν τις δυνάμεις τους δημιουργώντας καλύτερες προοπτικές στον συνεταιριστικό χώρο.

Στην εφ΄ όλης της ύλης συνεργασία των δυο συνεταιριστικών σχημάτων επ’ ωφελεία των αμπελουργών αναφέρθηκε ο πρόεδρος του οινοποιητικού συνεταιρισμού Πάτρας Δημήτρης Παρασκευόπουλος τονίζοντας ότι οι δυνατότητες πλέον αυξάνονται σημαντικά.

Την ικανοποίηση του για αυτή την συνεργασία εξέφρασε και ο πρόεδρος του Γενικού Αγροτικού Συνεταιρισμού Ιωαννίνων Χριστόδουλος Μπαλτογιάννης μιας και ο ΓΑΣ είναι η μητρική της Ζοίνος ΑΕ.

Στα τέσσερα brand, την ντεμπίνα και το Βλάχικο, το Μοσχάτο και την Μαυροδάφνη που θα προωθηθούν μέσα από αυτή την συνεργασία αναφέρθηκε ο Διευθύνων Σύμβουλος της Ζοίνος ΑΕ Θανάσης Κατσανάκης ενώ από την πλευρά του ο αντιπρόεδρος της Πατραϊκής Οινοποιίας Παναγιώτης Γερασιμόπουλος τόνισε ότι φέτος που η Πατραική συμπληρώνει 100 χρόνια ζωής μέσα από αυτή την συνεργασία βάζει τις βάσεις για άλλον ένα αιώνα προς όφελος των παραγωγών.

Το κυρίαρχο όπως εξήγησε ο κ. Αργύρης είναι η υπεράσπιση των αμπελουργικών ζωνών και τα ΠΟΠ κρασιά των δυο οινοποιητικών συνεταιρισμών χωρίς νόθευση των ποικιλιών. Δεν απέκλεισε ωστόσο το ενδεχόμενο παραγωγής και νέων κρασιών μέσα από το «πάντρεμα» ποικιλιών των δυο περιοχών.


πηγή: https://www.epiruspost.gr/

Αιτωλοακαρνανία. Η Λαδικού στο Ορεινό Θέρμο

 

 

του Νίκου Κωστακόπουλου
(Εκπαιδευτικός – Δημοτικός Σύμβουλος Θέρμου)

 

Ζωντανά μνημεία από το θαλερό χθες της – ένα χθες που έχει πάψει προ πολλού να υπάρχει – τα ερειπωμένα λιγοστά κτήρια μιας μικροσκοπικής γειτονιάς της, από τις δυο τρεις αντίστοιχες που διαθέτει όλες κι όλες.

 

Χαρακτηριστική εικόνα μιας γειτονιάς

της Λαδικούς

Γλυπτά τοπίου, λαξευμένα με ανείπωτο μόχθο – μόχθο ολόκληρων γενεών – στο κορμί της κακοτράχαλης βουνοπλαγιάς της, οι ξερολιθιές της και το λιγοστό χώμα των αναβαθμίδων τους, το λιχνισμένο μεθοδικά στο κόσκινο της δημιουργικής προσπάθειας των ανθρώπων που ανατράφηκαν χρόνια και χρόνια από αυτά τα χώματα, τα ποτισμένα με τον ιδρώτα της σκληρής προσπάθειας που απαιτήθηκε για τη μετατροπή της τραχιάς τούτης γης σε γόνιμο έδαφος.

 

Ψήγματα ζωής για το σήμερα και συνάμα πινελιές αισιοδοξίας για το αύριο – ένα αύριο άδολο για τους βουνίσιους μικροοικισμούς της πατρίδας μας – τα επιμελώς συντηρημένα λιγοστά χωριατόσπιτά της. Τα σπίτια τα προορισμένα πλέον για καταφύγια, μάλλον, όπου αναζητούν την ηρεμία οι νεοαστοί που έλκουν την καταγωγή τους από τούτα τα χώματα. Οι άνθρωποι αυτοί που προσπαθούν με κάθε διαθέσιμο μέσο να αντισταθούν στη νομοτέλεια του απογαλακτισμού από τη μάνα γη τους και σαν παιδιά δεν παύουν να αναζητούν τη ζεστή μητρική αγκαλιά της.

 

Στοιχεία όλα τα προαναφερόμενα της προβαλλόμενης στη συνέχεια εικόνας, όπου απεικονίζεται η Λαδικού – ένας οικισμός μια σταλιά, μα με περίσσεια εκφραστικότητα – στην Κοινότητα Χαλικίου, στο Ορεινό Θέρμο.
 

Πανοραμική άποψη της Λαδικούς


Η Λαδικού, όπως αυτή διακρίνεται μέσα από μια εικόνα, (εικόνα που αποτελεί μικρογραφία των αντίστοιχων που αφθονούν στο Ορεινό Θέρμο, μα κι ακόμη παραπέρα από την ορεινή ενδοχώρα της πατρίδας μας), γαντζωμένη σε μια από τις πάμπολλες απόκρυφες αλλά μαγικές γωνιές στο πολύπτυχο του εδάφους του Παναιτωλικού Όρους, (η πανοραμική εικόνα της μιλάει από μόνη της), εκεί, στον παλιό δρόμο από Θέρμο για Προυσό μέσω Δρυμώνα, φαντάζει με γέρο που αναπολεί με νοσταλγία τα περασμένα μεγαλεία – έτσι τουλάχιστο τα αντιλαμβάνεται από τα καλά χρόνια της νεότητάς του – ενώ διακρίνεται ζωγραφισμένη στο ρυτιδιασμένο από τα χρόνια και τη μοναξιά πρόσωπό του η αγωνία για το μέλλον!

Ένα μέλλον που δεν διαφαίνεται καθόλου ευοίωνο, καθώς διαισθάνεται πως ο κύκλος ζωής του κοντεύει να κλείσει!!
Κι όμως, βρίσκει τη δύναμη κι αντιστέκεται κι όσο πάει!!!

 

 

πηγή: http://www.agrinioculture.gr/

 

Ικανοποιητική απόδοση για τις εξαγωγές ελληνικού οίνου σε Τρίτες Χώρες το 2017

Με δύο ταχύτητες κινούνται οι εξαγωγικοί ρυθμοί του ελληνικού κρασιού όσον αφορά στους γενικούς προορισμούς του, την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.) δηλαδή και τις Τρίτες Χώρες (Τ.Χ.).

 

Το συμπέρασμα αυτό προκύπτει μετά την ανάρτηση των προσωρινών στοιχείων από την ΕΛΣΤΑΤ και την επεξεργασία τους από την ΚΕΟΣΟΕ, επεξεργασία που καταγράφει, στασιμότητα των μεγεθών στην Ε.Ε. και ικανοποιητική ανάπτυξη στις Τρίτες Χώρες.

Συγκεκριμένα ελαφρά πτώση (-2,37%) παρουσιάζουν οι εξαγωγές σε ποσότητα ελληνικού κρασιού προς χώρες της Ε.Ε. (25.428 tn/2016 - 24.826 tn/2017) , ενώ πτώση κατά 1,86 % καταγράφεται και σε σύγκριση με το μέσο όρο 5ετίας. Η αρνητική αυτή μεταβολή αποδίδεται σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις της ΚΕΟΣΟΕ στην πτώση των εξαγωγών σε ποσότητα και αξία προς την Γαλλία.

Αντίστοιχα σε αξία οι ελληνικές εξαγωγές οίνων προς χώρες της Ε.Ε. παρουσιάζουν ασθενική ανάπτυξη της τάξης του 0,47% (52.592.841 € /2016 - 52.841.750 €/2017), ενώ αύξηση της τάξης του 11,10% καταγράφεται σε σχέση με το μέσο όρο 5ετίας.

Βελτιωμένη παρουσιάζεται η μεταβολή της μέσης τιμής πώλησης των ελληνικών οίνων προς τις χώρες της Ε.Ε. κατά + 2,91% (2,07 €/kg /2016 - 2,13 €/kg /2017.

Η εικόνα των αντίστοιχων μεγεθών εξαγωγών ελληνικού οίνου προς Τρίτες χώρες είναι σαφώς ικανοποιητικότερη και καταδεικνύει ότι το ελληνικό κρασί παρουσιάζει ιδιαίτερη δυναμική, κυρίως στις χώρες του Β. Αμερικής, ΗΠΑ και Καναδά, αποτέλεσμα (σχετικό ή απόλυτο) της απόδοσης των προγραμμάτων προβολής – προώθησης οίνων που υλοποιούνται στις προαναφερόμενες αγορές.

Για την συνέχεια του άρθρου δείτε στον σύνδεσμο: http://www.keosoe.gr/news/2650------------2017.html