Τετάρτη 27 Απριλίου 2016

Αγροτικός Συνεταιρισμός Ζαγοράς Πηλίου. Ένας αιώνας ζωής με λανσάρισμα νέων προϊόντων


Αγροτικός Συνεταιρισμός Ζαγοράς Πηλίου: Ένας αιώνας ζωής με λανσάρισμα νέων προϊόντων Τρία νέα προϊόντα σχεδιάζει να παρουσιάσει το επόμενο διάστημα ένας από τους πλέον ιστορικούς συνεταιρισμούς της χώρας ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Ζαγοράς Πηλίου, ο οποίος φέτος κλείνει 100 χρόνια λειτουργίας.

Ο στόχος είναι με άμεσες επενδύσεις της τάξεως των 500 χιλ ευρώ επενδύσεις να παραχθούν χυμός μήλου, τσιπς μήλου από την υπόξινη ποικιλία «Ρενέτες» και το μοναδικό πετιμέζι από το τοπικό ΠΟΠ φιρίκι. Το τελευταίο προϊόν θα παράγεται μάλιστα σε συνεργασία με τον Συνεταιρισμό Γυναικών της Ζαγοράς.
 
Σύμφωνα με όσα ανέφερε στις 19 Απριλίου σε συνέντευξη τύπου ο Διευθυντής του Συνεταιρισμού κ. Διονύσης Βαλασσάς τα αναπτυξιακά πλάνα που αφορούν αυτά τα νέα προϊόντα περιλαμβάνουν και συνέργειες με εταιρείες. Παράλληλα τόνισε ότι στα πλάνα είναι και η είσοδος στην αγορά ελαιολάδου για την οποία προβλέπονται επιπλέον επενδύσεις.
 
Συνολικά τα χρήματα που επιδιώκεται να επενδυθούν τα επόμενα χρόνια για την ανάπτυξη νέων προϊόντων στην ιστορική αυτή γωνιά του Πηλίου φτάνουν ύψους περί τα 3 εκατ. ευρώ που αφορούν στην επέκταση των εγκαταστάσεων και του εξοπλισμού. Όπως αναφέρθηκε το ύψος των επενδύσεων ανέρχεται περίπου στις 800-900.000 € ετησίως με επιχορήγηση 50%. Η ιδία συμμετοχή στην υλοποίηση των ανωτέρων επενδύσεων γίνεται με την συμμετοχή των ιδίων των παραγωγών με παρακράτηση περίπου 4 λεπτών / κιλό προϊόντος.
 
Ο Συνεταιρισμός διαθέτει σήμερα, ένα υπερσύγχρονο ιδιόκτητο συγκρότημα ψυγείων – διαλογητηρίων, που θεωρείται από τα μεγαλύτερα των Βαλκανίων και αποδεικνύει το συνεχές επενδυτικό έργο που πραγματοποιεί στον τομέα εκσυγχρονισμού της υλικοτεχνικής του υποδομής.
 
Όπως τονίστηκε ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Ζαγοράς Πηλίου, ο οποίος στα 100 χρόνια λειτουργίας του, παραμένει brand oriented και στοχεύει σε νέες κατηγορίες μέσω του λανσαρίσματος τριών νέων προϊόντων υπό το σήμα Zagorin πιστοποιώντας και διατηρώντας το χαρακτηρισμό που έχει αποδοθεί στην περιοχή ως «Πρωτεύουσας του Μήλου στην Ελλάδα». Σημειώνεται ότι η χώρα μας παράγει περίπου 300.000 τόνους μήλων που σε αναλογία εκτάσεων καλλιέργειας αποτελεί σημαντική ποσότητα.
 
Σε Ευρωπαϊκό επίπεδο μεγάλες δυνάμεις του χώρου είναι η Πολωνία εσχάτως με 3,5 εκατομ. τόνους, η Γαλλία και η Ιταλία με 2 εκατομ. τόνους.
 
 
Κερδοφορία και εξαγωγές
 
Σε σχέση με τα οικονομικά μεγέθη ο Α.Σ. Ζαγοράς αποπληρώσει τα μεσομακροπρόθρεσμα δάνειά του το 2008 και έκλεισε την περσινή χρονιά με έσοδα της τάξεως των 15 εκατ. ευρώ. Η μέση παραγωγή κατ'ετος κυμαίνεται στους 13.000 τόνους με ένα εύρος παραγωγής που κυμαίνεται από 9.000 τόνους μέχρι και 15.000 τόνους στις καλές περιόδους.
 
Απασχολεί 42 άτομα μόνιμο προσωπικό και 70-100 άτομα εποχιακό για μήνες ετησίως. Σημαντικό στοιχείο της ανάπτυξης της οργάνωσης ήταν η στελέχωση του με επιστημονικό προσωπικό πανεπιστημιακής μόρφωσης.
 
Σε επίπεδο εξωστρέφειας, ανάλογα με την χρονιά, οι εξαγωγές αντιστοιχούν από 10% έως και 30% της παραγωγής, ενώ κατευθύνονται κυρίως σε περιοχές των Βαλκανίων και της Μέσης Ανατολής με έμφαση στο τρίγωνο Αίγυπτος- Ισραήλ- Κύπρος, λόγω καθαρώς γευστικών προτιμήσεων των καταναλωτών.
 
Στο συνεταιρισμό τα περίπου 700 μέλη αποτελούν τη πλειονότητα των παραγωγών της Ζαγοράς, ενώ το 90% της παραγωγής είναι μήλα, τα γνωστά σε όλους Ζagorin (οι ποικιλίες Starking, Golden, Royal Gala, Fuji και το ΠΟΠ Φιρίκι Πηλίου). Επίσης, ο συνεταιρισμός διαθέτει στην αγορά αχλάδια, ακτινίδια, κάστανα και κεράσια. Σε εγχώριο επίπεδο τα προϊόντα διακινούνται στα πρατήρια του Συνεταιρισμού, στις λαχαναγορές Αθηνών και Θεσσαλονίκης και έχουν παρουσία σχεδόν σε όλες τις μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ. Μάλιστα ο Α.Σ. Ζαγοράς Πηλίου ήταν από τις πρώτες συνεταιριστικές οργανώσεις που μπήκαν σε αλυσίδες τη δεκαετία του 1990.
 
 
Σταγόνες ιστορίας
 
Σημειώνεται ότι ο Συνεταιρισμός Ζαγοράς ιδρύθηκε το 1916 και είναι ένας από τους πρώτους συνεταιρισμούς της χώρας (ο Νόμος περί Συνεταιρισμών ψηφίστηκε το 1915).
 
Ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Ζαγοράς Πηλίου είναι σήμερα ο κυριότερος φορέας εμπορικής δραστηριότητας και ανάπτυξης της περιοχής του Ανατολικού Πηλίου και μία από τις πιο δυναμικές πρωτοβάθμιες συνεταιριστικές οργανώσεις της χώρας μας, που το 1982 ανακηρύχθηκε συνεταιρισμός «πιλότος» από το Υπουργείο Γεωργίας.
 
Ιδρύθηκε το 1916 και είναι ένας από τους πρώτους συνεταιρισμούς της χώρας (ο Νόμος περί Συνεταιρισμών ψηφίστηκε το 1915). Στις 27 Οκτωβρίου 1916, 199 Ζαγοριανοί, ίδρυσαν το Συνεταιρισμό με την επωνυμία «Συνεταιρισμός Πωλήσεως Γεωργικών Προϊόντων Ζαγοράς», με βασικές καλλιέργειες ήταν εκείνες της πατάτας και του φουντουκιού.
 
Στη διάρκεια της πορείας του, παρουσίασε πολλές μεταπτώσεις ακμής και παρακμής, οφειλόμενες άλλοτε στις ειδικότερες συνθήκες της περιοχής και άλλοτε στις γενικότερες συνθήκες της χώρας.
 
Το 1985 ο Συνεταιρισμός Ζαγοράς μπαίνει σε νέα φάση δράσης οργανωμένης εμπορικής επιχείρησης.
 
Με την έγκριση του νέου καταστατικού αλλάζει η επωνυμία σε ΑΓΡΟΤΙΚΟΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΖΑΓΟΡΑΣ ΠΗΛΙΟΥ με διακριτικό σήμα και λογότυπο εταιρικής ταυτότητας.
 
Παράλληλα τα μήλα αποκτούν το διακριτικό τίτλο «ΖΑΓΟΡΙΝ» - « ZAGORIN» με κατοχυρωμένο διεθνώς εμπορικό σήμα. Τα Μήλα Ζαγοράς θεωρούνται σήμερα από τα καλύτερα στον κόσμο και η αναγνώριση αυτή επισφραγίζεται το 1996 από την Ευρωπαϊκή Ένωση με την ετικέτα «Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης» (κανονισμός Ε.Ε.Κ. 1107/96), μια σημαντική διάκριση που δίνεται σε προϊόντα υψηλών προδιαγραφών. Την πορεία αυτή θα αναδείξουν με εκδηλώσεις τους τα μέλη του ΑΣ το πρώτο Σαββατοκύριακο του Σεπτεμβρίου σύμφωνα με όσα δήλωσε η αρμόδια για τις εκδηλώσεις Αντιπρόεδρος του Συνεταιρισμού Δέσποινα Βαρούτα.


πηγή: http://www.paseges.gr/

Δηλητήρια. Νο.1 απειλή για τον Ασπροπάρη

 
 
Η Αναφορά με τίτλο «Αποτίμηση των κύριων απειλών στις περιοχές Natura 2000 για τον Ασπροπάρη (Neophron percnopterus) στη Βουλγαρία και την Ελλάδα (2012-2015)» έχει ως σκοπό την αποτίμηση των κύριων απειλών για τον Ασπροπάρη στις 27 περιοχές του Προγράμματος LIFE+ "Η επιστροφή του Ασπροπάρη" που ανήκουν στο δίκτυο NATURA 2000, καθώς και στην αξιολόγηση της επίδρασης του προγράμματος στον μετριασμό των κύριων απειλών για το είδος.
 
Συνολικά εντοπίστηκαν 9 απειλές ως οι πιο σημαντικές για τον Ασπροπάρη στις περιοχές του προγράμματος. Η πιο συχνή και πιο σοβαρή απειλή ήταν η παράνομη δηλητηρίαση που καταγράφηκε σε 26 από τις 27 μελετημένες περιοχές NATURA 2000 (96%). Η έλλειψη τροφής (π.χ. μείωση του αριθμού κτηνοτροφικών ζώων και κλείσιμο χωματερών) θεωρείται ως η δεύτερη πιο συχνή απειλή και καταγράφηκε σε 12 Ζώνες Ειδικής Προστασίας (44%), με την όχληση να είναι η αμέσως επόμενη, σε 10 ΖΕΠ (37%). Η απώλεια της ετερογένειας των ενδιαιτημάτων, σε 9 ΖΕΠ (33%) και οι ανεμογεννήτριες, σε 2 ΖΕΠ (7%) θεωρούνται κύριες απειλές μόνο σε περιοχές του προγράμματος στην Ελλάδα, ενώ η παράνομη θανάτωση από πυροβολισμό που καταγράφηκε σε 8 ΖΕΠ (30%) και η κλοπή στις φωλιές, σε 6 ΖΕΠ (22%) αναγνωρίστηκαν ως κύριες απειλές μόνο στη Βουλγαρία.
 
 
Κατά τη διάρκεια του προγράμματος και κυρίως στην Ελλάδα, υπήρχαν σοβαρές ενδείξεις κρουσμάτων δηλητηρίασης. Αναφέρθηκαν πέντε περιστατικά νεκρών Ασπροπάρηδων, αλλά και άλλων γυπών, όπως το Όρνιο και ο Μαυρόγυπας. Στη Βουλγαρία, το μέγεθος της απειλής αυτής δεν είναι πολύ γνωστό, αλλά θεωρείται εξίσου μεγάλο λόγω της σύγκρουσης ανθρώπου και αρπακτικών σε πολλές περιοχές όπου το είδος είναι παρών. Αντιθέτως, στη Βουλγαρία υπάρχουν αρκετά κατεγραμμένα περιστατικά κλοπής αβγών ή νεοσσών από φωλιές και παράνομης θανάτωσης από πυροβολισμό αρκετών διαφορετικών ειδών. Η έλλειψη τροφής προκαλείται είτε από τη μείωση των διαθέσιμων κτηνοτροφικών ζώων στην περιοχή ή από το κλείσιμο χωματερών. Η όχληση προέρχεται κυρίως από τουριστικές δραστηριότητες ενώ η απώλεια της ετερογένειας των ενδιαιτημάτων προκαλείται από την επέκταση του δάσους λόγω της εγκατάλειψης των παραδοσιακών κτηνοτροφικών πρακτικών.
 
 
Από την αρχή του προγράμματος το 2012, έχουν υλοποιηθεί πολλές δράσεις για τον περιορισμό των απειλών για τον Ασπροπάρη στη Βουλγαρία και την Ελλάδα. Αρκετές από αυτές (ομάδες ανίχνευσης δηλητηριασμένων δολωμάτων με ειδικά εκπαιδευμένα σκυλιά στην Ελλάδα, παροχή συμπληρωματικής τροφής, ενημέρωση-ευαισθητοποίηση του κοινού κ.λπ.) εστιάζουν στο πρόβλημα της δηλητηρίασης. Άλλες, όπως τα εθνικά σχήματα για την παροχή συμπληρωματικής τροφής, είτε με τη λειτουργία ταΐστρών είτε με την παροχή τροφής στις φωλιές, στοχεύουν στην αύξηση της διαθεσιμότητας της τροφής και της παροχής ασφαλούς τροφής (μειώνοντας τον κίνδυνο δηλητηρίασης). Η φύλαξη των φωλιών έχει ως στόχο την αποτροπή της όχλησης, της λαθροθηρίας και της κλοπής φωλιών, ενώ η μόνωση των επικίνδυνων γραμμών μεταφοράς ρεύματος γύρω από τις ενεργές φωλιές Ασπροπάρη μειώνει τον κίνδυνο ηλεκτροπληξίας. Χάρη στο πρόγραμμα, ορισμένες από τις κύριες απειλές περιορίστηκαν τοπικά, αλλά οι ρίζες τους είναι τόσο βαθιές και το μέγεθος τους τόσο μεγάλο (π.χ. η δηλητηρίαση θεωρείται ακόμα η πιο σημαντική απειλή για το είδος και στις δύο χώρες) που απαιτείται μακροχρόνια προσπάθεια και αυστηρή τήρηση της νομοθεσίας για να διασφαλιστεί το μέλλον του Ασπροπάρη στα Βαλκάνια.
 
Βρείτε την αναφορά: "Αποτίμηση των κύριων απειλών στις περιοχές Natura 2000 για τον Ασπροπάρη (Neophron percnopterus) στη Βουλγαρία και την Ελλάδα (2012-2015)"
εδώ .
 
 

Απελευθέρωση Ροδοπελεκάνου στο Πάρκο Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης (ΕΠΑΜΑΘ).

 
Απελευθέρωση Ροδοπελεκάνου στο ΕΠΑΜΑΘ
 
Την Πέμπτη 14/04/2016 στην λιμνοθάλασσα του Αγιάσματος απελευθερώθηκε στο φυσικό της περιβάλλον η μικρή Ρόδη, ένας Ροδοπελεκάνος (Pelecanusonocrotalus). Η απελευθέρωση πραγματοποιήθηκε από το προσωπικό του Φορέα Διαχείρισης Δέλτα Νέστου-Βιστωνίδας-Ισμαρίδας σε συνεργασία με τον κ. Άρη Χρηστίδη, μέλος του Ελληνικού Κέντρου Περίθαλψης Αγρίων Ζώων (ΕΚΠΑΖ).

Η Ρόδη είχε προσγειωθεί μάλλον ανώμαλα στην Κεραμωτή με αποτέλεσμα να μην μπορεί να πετάξει. Σύντομα ένας ευαισθητοποιημένος κάτοικος την εντόπισε και την φρόντιζε στην αυλή του για 3 μέρες. Κατόπιν, ο φίλος της Ρόδη, επικοινώνησε με το Φορέα Διαχείρισης Δέλτα Νέστου, Βιστωνίδας – Ισμαρίδας και άμεσα το προσωπικό του Φ.Δ. έσπευσε στην περιοχή για να την συλλέξουν και στη συνέχεια να την προωθήσουν στην Θεσσαλονίκη, στην οργάνωση Δράση για την Άγρια Ζωή, για περίθαλψη. Η μικρή Ρόδη (2 χρονών) που πλέον απέκτησε όνομα, είχε και ταυτότητα. Στο αριστερό της πόδι έφερε ένα μεταλλικό δαχτυλίδι από την Τουρκία.

Οι ροδοπελεκάνοι είναι μεταναστευτικά πουλιά. Διαχειμάζουν στην υποσαχάρια περιοχή της Αφρικής και έρχονται στη μικρά Ασία και στη Νοτιοανατολική Ευρώπη για να φωλιάσουν. Παρόλο που είναι πολυπληθές είδος, στην Ελλάδα που αποτελεί το δυτικότερο μέρος εξάπλωσής του, εμφανίζεται σε πολύ μικρότερους αριθμούς από τον κατά πολύ σπανιότερο και παγκοσμίως απειλούμενο Αργυροπελεκάνο.
 
Περίπου είκοσι μέρες χρειάστηκε να παραμείνει στις εγκαταστάσεις της Δράσης για την Άγρια Ζωή, μέχρι να αναρρώσει πλήρως. Ελαφρώς αδύνατη, αλλά πολύ ζωηρή κρίθηκε σκόπιμο να απελευθερωθεί κοντά στην περιοχή όπου βρέθηκε ώστε να συνεχίσει το ταξίδι της.

Έτσι η Ρόδη την Πέμπτη 14 Απριλίου 2016, επέστρεψε στο φυσικό της περιβάλλον, στη λιμνοθάλασσα του Αγιάσματος, στα πλαίσια μια λιτής εκδήλωσης που διοργανώθηκε από το προσωπικό του Φ.Δ. Αν και ήταν λίγο μουδιασμένη στην αρχή, εναρμονίστηκε πολύ γρήγορα στο περιβάλλον. Όπως όλοι οι πελεκάνοι παρέμεινε για λίγο στην ακτή όπου ξεμούδιασε τα φτερά της και μετά πέταξε στην αρχή σε κοντινή απόσταση και αργότερα πιο μακριά, προσεγγίζοντας τα υπόλοιπα πτηνά της Λιμνοθάλασσας.

Καλό ταξίδι Ρόδη, ελπίζουμε να τα ξαναπούμε!!



πηγή: http://ellinikifysi.gr/
 

Ομάδα επισκεπτών από το Ηνωμένο Βασίλειο στην προστατευόμενη περιοχή του Πάρνωνα και του υγροτόπου Μουστού

 
25.4.2016 Honeyguide Holidays Group_Moustos
 
Τη Μεγάλη Δευτέρα 25 Απριλίου 2016 ομάδα περίπου 16 φυσιολατρών από το Ηνωμένο Βασίλειο περιηγήθηκε και ξεναγήθηκε στην προστατευόμενη περιοχή υγροτόπου Μουστού από τα στελέχη του Φορέα Διαχείρισης. Πρόκειται τον οργανισμό Honeyguide Wildlife Holidays, που έχει ως ιδρυτικό σκοπό τη διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος και της άγριας ζωής και που αποτελείται από άτομα με μεγάλη ταξιδιωτική εμπειρία και γνώση στις φυσικές επιστήμες. Η ομάδα διέμεινε στον γραφικό παραθαλάσσιο οικισμό Λιβάδι Αρκαδίας για το διάστημα 19-26/04/2016 με το πρόγραμμα των επισκέψεων να περιλαμβάνει περιήγηση για παρατήρηση άγριας πανίδας και χλωρίδας στον Τυρό, την Καστάνιτσα, τον Πραστό, την Παλαιόχωρα, τα Τσιτάλια και τον Κοσμά.
 
Η ξενάγηση στη λιμνοθάλασσα του Μουστού ολοκληρώθηκε με τη διανομή ενημερωτικών εντύπων στην αγγλική γλώσσα (εγχειρίδια, οδηγοί και χάρτες) για την προστατευόμενη περιοχή όρους Πάρνωνα και υγροτόπου Μουστού, ενώ οι δύο εκπρόσωποι της Honeyguide Holidays δεσμεύτηκαν ότι θα επισκεφτούν ξανά την περιοχή στο άμεσο μέλλον με επόμενη ομάδα περιηγητών – τουριστών. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι εκπρόσωποι της Honeyguide Holidays έκαναν για τρίτη φορά μια πολύ σημαντική οικονομική δωρεά στον Φορέα Διαχείρισης.


πηγή: http://www.fdparnonas.gr/

Ψαρά. Ο οικισμός

 
Γενική άποψη του οικισμού
 
του Βαγγέλη Χαρίτου
 
Στα νότια του νησιού στο μυχό του μικρού όρμου που προστατεύεται από τη χερσόνησο του Παλαιοκάστρου (Μαύρη Ράχη) βρίσκεται ο μοναδικός οικισμός των Ψαρών. Είναι το μόνο σημείο του αλίμενου κατά τ’ άλλα νησιού που επέτρεπε την ίδρυση οικισμού, αφού έχει φυσικά οχυρές θέσεις, είναι προφυλαγμένο από τους περισσότερους ανέμους, διαθέτει χώρο κατάλληλο -αν και περιορισμένο- για τη δημιουργία λιμανιού και ποσότητες ικανοποιητικής ποιότητας υπογείων υδάτων.
 
Λείψανα του παλιού λιμανιού
Λείψανα του παλιού λιμανιού

Ο οικισμός των Ψαρών ιδρύθηκε κατά το πρώτο μισό του 17ου αιώνα, από τους κατοίκους που ζούσαν διασκορπισμένοι σε διάφορα σημεία του νησιού (Φτελιό, Αρχοντίκι κ.α) επί του λόφου του Αγίου Νικολάου. Είχε τη μορφή κάστρου για την αποτροπή των πειρατικών επιδρομών, αφού περιβαλλόταν με τείχος από όλες τις πλευρές. Μια μονάχα πύλη επικοινωνούσε με την ύπαιθρο και η θέση της εντοπίζεται πλησίον του σημερινού κωδωνοστασίου του Αγίου Νικολάου. Στη θέση του καμπαναριού, υψωνόταν ο αμυντικός πύργος ο “γουλάς” (από τη τούρκικη λέξη kule, δηλαδή πύργος) που προστάτευε την πύλη. Στο εσωτερικό του κάστρου, το χώρο κάλυπταν οι πιθανότατα μονόχωρες οικίες των κατοίκων. Στο κέντρο βρισκόταν ο ενοριακός ναός του Αγίου Νικολάου. Με την αύξηση του πληθυσμού, ο περιορισμένος χώρος του ακρωτηρίου δεν επαρκούσε, έτσι άρχισαν να κτίζουν και εκτός του τείχους.
 
Οικία στον Κάβο
Επειδή ο πειρατικός κίνδυνος ήταν ακόμα υπαρκτός, σε περίπτωση επιδρομής κατέφευγαν στο εσωτερικό του κάστρου. Αξίζει να σημειωθεί πως το ύψωμα που βρίσκεται βορειοανατολικά του ακρωτηρίου του Αγίου Νικολάου ονομάζεται “Βίγλα”, φανερώνοντας την ύπαρξη παρατηρητηρίου. Εννοείται πως η θέση αυτή έχει οπτική επαφή τόσο σε μέρος της νότιας και της δυτικής ακτής του νησιού, όσο στη θέση που βρισκόταν ο “γουλάς”. Με την παγίωση της Οθωμανικής κυριαρχίας στο Αιγαίο και με τη στροφή των Ψαριανών στη θάλασσα, ο οικισμός επεκτάθηκε στη μικρή πεδιάδα, στα ανατολικά του λόφου του Αγίου Νικολάου, στο χώρο που βρίσκεται και σήμερα, με κέντρο το ναό της Μεταμορφώσεως Σωτήρος Χριστού. Με την αύξηση σε αριθμό των πλοίων του Ψαριανού στόλου κατασκευάστηκε λιμάνι, στην αρχή μικρών διαστάσεων που άρχισε να επεκτείνεται στις αρχές του 19ου αιώνα. Επειδή όμως τα χρήματα δεν έφτασαν, συνεισέφερε οικονομικά ο Ιωάννης Βαρβάκης και τα έργα άρχισαν ξανά το 1818. Λόγω της καταστροφής του 1824 το έργο έμεινε ημιτελές και λείψανά του διακρίνονται ως σήμερα. Η ενασχόληση με τη ναυτιλία έφερε σημαντική οικονομική ανάπτυξη, που αποτυπώθηκε στο δομημένο περιβάλλον: Οι οικίες πια δεν είναι πια μικρές, αλλά μεγάλες και ποιοτικές κατασκευαστικά, με μια τάση προς επίδειξη της οικονομικής ευρωστίας των ιδιοκτητών. Την ίδια εποχή, ιδρύονται και οι δυο μεγάλοι ναοί, με πρώτο εκείνο της Μεταμόρφωσης, γύρω στα 1740 και του Αγίου Νικολάου, που οικοδομείται το διάστημα 1785-1793 στο χώρο που βρισκόταν ο περιτειχισμένος οικισμός. Ακολουθούν μέχρι τη πρώτη δεκαετία του 19ου αιώνα δημόσια κτίρια όπως τα “Σπιτάλια” (Λοιμοκαθαρτήριο), τα κελιά του Αγίου Νικολάου (1801), η σχολή των Ψαρών, το Ναυτικό επιμελητήριο (γνωστό ως “Κονάκι») κ.α. Ο οικισμός αναπτύσσεται συνεχώς, καταλαμβάνοντας και τμήματα των γύρω λόφων, αφού ο γηγενής πληθυσμός έχει φτάσει τις οκτώ χιλιάδες, ενώ στα Ψαρά καταφεύγουν και πρόσφυγες από άλλες περιοχές που φτάνουν τις είκοσι χιλιάδες. Η ανάπτυξη θα ανακοπεί βίαια με το ολοκαύτωμα του 1824. Ο οικισμός ερειπώθηκε, οι ναοί πυρπολήθηκαν και το νησί ερήμωσε. Μετά το 1840 ξεκινά η επιστροφή των κατοίκων και η επανίδρυση του κατεστραμμένου χωριού, όμως δεν πρόκειται ποτέ πια να ξαναβρεί την παλιά του αίγλη.

Οικία με προεπαναστατικά χαρακτηριστικά
Οικία με προεπαναστατικά χαρακτηριστικά
Η σημερινή γενική εικόνα του οικισμού είναι μάλλον αποθαρρυντική για τον επισκέπτη, αφού έχει ανανεωθεί, σχεδόν ολοκληρωτικά. Διατηρούνται ακόμα ελάχιστα προεπαναστατικά σπίτια (στον Κάβο) που φανερώνουν την υψηλή καλαισθησία των κατοίκων. Από τα σωζόμενα τα χαρακτηριστικά τους είναι η επιμελημένη τοιχοποιία από σκούρα τοπική πέτρα στις προσόψεις, τα καμπυλωτά ανοίγματα με τα ανοιχτόχρωμα πλαίσια θυρών και παραθύρων και το μεγάλο μέγεθος. Μετά την καταστροφή τα σπίτια είναι σχεδόν πάντοτε ισόγεια, στενομέτωπα, στην πρόσοψη των οποίων ανοίγεται μια θύρα και ένα παράθυρο, ενώ η κάλυψη γίνεται με δώμα. Συνήθως η σύνθεση συμπληρώνεται με ελαφρά προεξέχον γείσο και στηθαίο, όπου εντός κύκλου εγγράφονται τα αρχικά του ιδιοκτήτη και είναι πάντα επιχρισμένα. Το δώμα είναι επίπεδο από χώμα, που σώζεται πλέον σε λίγα σπίτια, αφού έχει αντικατασταθεί από κεραμοσκεπή (μονόρριχτη με μεγάλη κλίση, δίρριχτη ή τετράρριχτη) ή τσιμέντο. Τέλος υπάρχουν και ορισμένα που παραπέμπουν στη νησιώτικη αστική μορφολογία και είναι διώροφα με συμμετρικές όψεις, εξώστες και κάλυψη κεραμοσκεπή. Τα σύγχρονα έχουν διάφορες μορφολογίες και είναι ασύμβατα με τον οικισμό.
 
Για την αλλοίωση της μορφολογίας του οικισμού, ευθύνη πέρα από τους κατοίκους έχει και η Ελληνική Πολιτεία, αφού αφενός δεν κατόρθωσε να διαφυλάξει την αυθεντική μορφή και αφετέρου με τη νομοθεσία για τα Ψαρά που εξέδωσε, κατέστρεψε αντί να διασώσει. Ενώ ο συνήθης τρόπος κάλυψης διαχρονικά ήταν το δώμα, επέβαλλε τη κεραμοσκεπή και όταν συνειδητοποίησε το λάθος της επέτρεψε και τους δυο τρόπους κάλυψης, με επακόλουθο τα σημερινά αποτελέσματα.
 
 
πηγή: http://www.aplotaria.gr/


Βοηθήματα
 
- Αρχοντού Ιωακείμ Αρχιμανδρίτου: Ο ιστορικός ιερός ναός Αγίου - Νικολάου Ψαρών 2007 Εκδοσεις Αδελφών Βλάσση.
- Νικοδήμου Κωνσταντίνου: Υπόμνημα της Νήσου Ψαρών Τυπογραφείο Δ.Α Μαυρομμάτη 1862, Επανέκδοση Βιβλιοπωλείο Διονυσίου Νότη Καραβία (Βιβλιοθήκη ιστορικών μελετών) Αθήνα 1982.
- Περιοδικό 7 Ημέρες «Καθημερινή» Τα ηρωικά Ψαρά 27 Αυγούστου 1995.

Εξήντα κομμένους κορμούς κυπαρισσιών εντόπισε η Δ/νση Δασών Χανίων

 
tzitzife_chania
 
Παράνομο υλοτόμιο περίπου εξήντα κορμών κυπαρισσιού εντόπισε η Διεύθυνση Δασών Χανίων, στην περιοχή Τζιτζιφέ Αποκορώνου.

Όπως αναφέρεται στη σχετική ανακοίνωση, ο εντοπισμός έγινε στις 25/04/2016 και αφορά κατακείμενη, τεχνική ξυλεία περίπου εξήντα κορμών, με κυμαινόμενη διάμετρο 30-50 εκατοστά και με μεγαλύτερο μήκος τα δεκαπέντε μέτρα. Εντύπωση προκαλεί η σιωπή που περιέβαλε την όλη επιχείρηση, καθώς δεν διέρρευσε το παραμικρό.

Αναλυτικά η ανακοίνωση της Διεύθυνσης Δασών Χανίων
 
 
Δελτίο τύπου
 
Η Δνση Δασών αξιοποιώντας την ψηφιακή τεχνολογία και με σχετικά γρήγορη αντίδραση, εντόπισε λαθραίο υλοτόμιο κορμών κυπαρισσιού στην περιοχή Τζιτζιφέ Αποκορώνου.

Ο εντοπισμός έγινε στις 25/04/2016 και αφορά κατακείμενη, τεχνική ξυλεία περίπου εξήντα κορμών, με κυμαινόμενη διάμετρο 30-50 εκατοστά και με μεγαλύτερο μήκος τα δεκαπέντε μέτρα.

Στην επιχείρηση ολονύκτιας φύλαξης του προϊόντος της λαθροϋλοτομίας, αλλά και της ευρύτερης διερεύνησης του θέματος, συμβάλλουν και τα ΤΑΕ Αποκορώνου.

Η λαθροϋλοτομία, είναι έγκλημα που απλά εκμεταλλεύτηκε την κρίση της χώρας για να αναπτυχθεί απολύτως εις βάρος της κοινωνικής συλλογικής περιουσίας, των Ελληνικών Δασών.

Ένα έγκλημα στο οποίο έχουν προσχωρήσει οργανωμένες ομάδες που χρησιμοποιώντας μαύρη εργασία και διαθέτοντας μηχανολογικό εξοπλισμό τολμούν να αποξυλώνουν τα περίφημα δάση του Αποκόρωνα κυρίως.

Εντύπωση προκαλεί η σιωπή που περιέβαλε την όλη επιχείρηση, καθώς δεν διέρρευσε το παραμικρό.

Η εν λόγω καταστροφή πρέπει να αξιολογηθεί από την τοπική και ευρύτερη κοινωνία αξιολογώντας τις προτεραιότητες της.

Η ξυλεία κατάσχεται και ακολουθούν οι προβλεπόμενες νομικές διαδικασίες.

Εκ της Δνσης Δασών Χανίων


πηγή: https://dasarxeio.com/

Τρίτη 26 Απριλίου 2016

Φυτά εσωτερικού χώρου που βελτιώνουν την υγεία σας


ffitΣε ποιον δεν αρέσουν τα φυτά εσωτερικού χώρου; Ομορφαίνουν και δίνουν χρώμα στον χώρο. Γνωρίζατε όμως ότι τα φυτά εσωτερικού χώρου ανεβάζουν τη διάθεση, ενισχύουν τη δημιουργικότητα και προωθούν την υγεία και ευεξία;

Τα σύγχρονα σπίτια είναι γεμάτα με ρύπους που μπορεί να προκαλέσουν μια σειρά από προβλήματα υγείας. Οι χημικές ουσίες από τα έπιπλα, τα χαλιά, τα χρώματα, τα απορρυπαντικά, τα αποσμητικά χώρου και τα καθαριστικά οικιακής χρήσης μολύνουν τον αέρα που αναπνέουμε στα σπίτια μας.

Ευτυχώς υπάρχουν πολλά φυτά εσωτερικού χώρου που φιλτράρουν αυτές τις χημικές ουσίες, καθαρίζουν τον αέρα και φωτίζουν τον χώρο μας.
 
 
Μπαμπού

Το μπαμπού μπορεί να φτάσει σε ύψος μέχρι και 40 μέτρων και είναι ένα κομψό φυτό για κάθε δωμάτιο. Είναι αποτελεσματικό στην αφαίρεση της φορμαλδεΰδης που χρησιμοποιείται συχνά σε έπιπλα, οπότε τοποθετήστε το κοντά σε καρέκλες, καναπέδες και τραπέζια, με έμμεσο φως.
 
 
Φίκος

Ο φίκος είναι τροπικό αειθαλές φυτό με φωτεινά πράσινα και γυαλιστερά φύλλα. Είναι αποτελεσματικό στην αφαίρεση των ρύπων από τα έπιπλα και τα χαλιά, αν και μπορεί να γίνει λίγο «ευέξαπτο» καθώς μεγαλώνει. Κρατήστε τα φύλλα μακριά από τη σκόνη και το νερό στο πότισμα με μέτρο.
 
 
Χρυσάνθεμο

Το πιθανότερο είναι να είστε εξοικειωμένοι με αυτά τα πολύχρωμα λουλούδια. Τα συναντάμε συχνά σε ανθοδέσμες αλλά και ως γλάστρες είναι εξαιρετική επιλογή για την απομάκρυνση των χημικών ουσιών που βρίσκονται σε κόλλες, μπογιές, απορρυπαντικά και πλαστικά. Τα χρυσάνθεμα αγαπούν το έντονο φως και δίνουν χρώμα σε οποιοδήποτε δωμάτιο κι αν βρίσκονται.
 
 
Αλόη

Η αλόη είναι ένα εξαιρετικό φυτό που δεν χρειάζεται ιδιαίτερη συντήρηση ακόμα κι αν βρίσκεται σε ηλιόλουστη θέση. Απομακρύνει τις χημικές ουσίες από τα χρώματα και τα χημικά προϊόντα καθαρισμού και η γέλη στο εσωτερικό του φυτού μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανακούφιση των εγκαυμάτων. Μεγαλώνει αργά αλλά μπορεί να φτάσει σε ένα ικανοποιητικό μέγεθος.
 
 
Δράκαινα

Η δράκαινα είναι ένα φυτό εσωτερικού χώρου αργής ανάπτυξης που όμως επιβιώνει εύκολα και μπορεί εύκολα να φτάσει στο ύψος της οροφής όταν φροντίζεται σωστά. Το φυτό αυτό είναι το ιδανικό για την απαλλαγή από χημικές ουσίες που βρίσκονται στα βερνίκια, τις μπογιές αλλά και τη βενζίνη.



πηγή: https://olympia.gr/