Η “Διαδρομή Φύσης & Πολιτισμού στην Αιτωλοακαρνανία

 

 

Η Πρόταση του Φορέα Διαχείρισης Λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου στο 9ο Περιφερειακό Συνέδριο για την Παραγωγική Ανασυγκρότηση της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, Πάτρα 5-6 Φεβρουαρίου 2018

 

«Διαδρομή Φύσης και Πολιτισμού στον νομό Αιτωλοακαρνανίας»
Εισαγωγή

 

Το πρόγραμμα «Πολιτιστική Διαδρομή Φύσης και Πολιτισμού της Αιτωλοακαρνανίας» που προτείνει το Σωματείο «ΔΙΑΖΩΜΑ» και ο «Φορέας Διαχείρισης Λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου» έχει στόχο τη «συνένωση» των διάσπαρτων αρχαιολογικών χώρων και διαδρομών της Αιτωλοακαρνανίας, με την αξιοποίηση του φυσικού περιβάλλοντος, σε μια ενιαία διαδρομή. Η πρόταση περιλαμβάνει τα αρχαία θέατρα Μακύνειας, Καλυδώνας, Νέας Πλευρώνας, Οινιαδών και Στράτου. Το εγχείρημα θα αφορά τη δημιουργία σύγχρονων υποδομών, οι οποίες θα έχουν ως στόχο τη βελτίωση της προσβασιμότητας των χώρων, την υλοποίηση, όπου αυτό απαιτείται, των εργασιών προστασίας και αποκατάστασης των μνημείων της, καθώς και τη σύνδεση των μνημείων με την τοπική κοινωνία και παραγωγή όσο επίσης και με το αξιόλογο φυσικό περιβάλλον του νομού Αιτωλοακαρνανίας

Η ανάληψη των οργανωτικού χαρακτήρα δράσεων θα καταστήσουν τη διαδρομή επώνυμο τουριστικό προϊόν και θα εξασφαλίσουν την αναγκαία υψηλού επιπέδου τεκμηρίωση και ερμηνεία, την προβολή της σε στοχευμένα κοινά στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ώστε η Διαδρομή να αποτελέσει μια αξέχαστη πολιτιστική-τουριστική εμπειρία. Για την υλοποίηση της Διαδρομής θα απαιτηθούν τα εξής 4 βήματα: α) υποδομές (έρευνες και μελέτες αποκατάστασης θεάτρων Πλευρώνας, Οινιαδών, Καλυδωνας, Στράτου, Μακύνειας) καθώς και περιβαλλοντικές υποδομές πρόσβασης σε τόπους φυσικού κάλλους ή κατασκευή εκθέσεων περιβαλλοντικής ερμηνείας), β) μάρκετινγκ και ψηφιακές εφαρμογές (Μελέτη Ψηφιακής Στρατηγικής για τον Πολιτισμό), γ) επιχειρηματικότητα και δ) διακυβέρνηση.

 

 

Το σχέδιο

 

Το σχέδιο για μια επώνυμη πολιτιστική και περιβαλλοντική διαδρομή στον Νομό Αιτωλοακαρνανίας στηρίζεται στον σκοπό της έλξης τουριστικών ροών στον νομό μας καθώς μετά την κατασκευή της υποθαλάσσιας ζεύξης Ακτίου-Πρέβεζας, την κατασκευή της γέφυρας Ριου-Αντιρρρίου αλλά και την ολοκλήρωση της Ιόνιας Οδού αίρεται επί της ουσίας η γεωγραφική απομόνωση της Αιτωλοακαρνανίας. Σε συνδυασμό μάλιστα με την αναβάθμιση του αεροδρόμιου στο Άκτιο αυξάνονται οι τουριστικές ροές στην περιοχή μας και στόχος είναι παρουσιάζοντας στο εθνικό και διεθνές κοινό ένα αξιόλογο τουριστικό πακέτο που με καινοτόμο τρόπο συνδυάζει τον πολιτισμό ( αρχαία θέατρα) με το περιβάλλον (περιοχές Ramsar, Natura, Εθνικό Πάρκο) να έλξει ένα μέρος των ροών αυτών αυξάνοντας τις θέσεις απασχόλησης, παράγοντας νέο πλούτο και συμβάλλοντας στην διάσωση των πολιτισμικών μνημείων και της περιβαλλοντικής προστασίας. H διαδρομή αυτή στο σύνολο της θα παρουσιάζει ιδιαίτερο αγροτοδιατροφικο ενδιαφέρον καθώς θα προωθούνται τοπικά προϊόντα και συνταγές που θα αναδεικνύουν την τοπική παραγωγή του τομέα της γεωργίας και της αλιείας καθώς και την γαστρονομία του νομού.

 

 

Οι κύριες παρεμβάσεις που θα γίνουν με στόχο την ολοκλήρωση της διαδρομής αυτής είναι:

 

-Σε πολιτισμικό επίπεδο η αναστήλωση των πέντε αρχαίων θεάτρων ως τοπόσημων της διαδρομής με μελέτες που είναι ήδη έτοιμες από το σωματείου «ΔΙΑΖΩΜΑ» κι έχουν στην πλειονότητά τους την έγκριση του ΚΑΣ (Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο)
-Σε περιβαλλοντικό επίπεδο οι βατότητες δρόμων για καλύτερη πρόσβαση σε περιβαλλοντικά αξιόλογες περιοχές, η κατασκευή παρατηρητηρίων πουλιών, η δημιουργία εκθέσεων χώρων περιβαλλοντικής ερμηνείας, η ανακατασκευή κτιρίων ως εκθετηρίων τοπικών προϊόντων (π.χ. ιχθυρών, αυγοτάραχου, γαλακτοκομικών, εσπεριδοειδών κτλ.).

Για την συνέχεια του άρθρου δείτε στον παρακάτω σύνδεσμο:

http://www.agrinioculture.gr/2018/01/31/i-diadromi-fisis-politismou-stin-etoloakarnania/

2 Φεβρουαρίου - Παγκόσμια Ημέρα Υγρότοπων

Λίμνη Μπερτζάνου, Κέρκυρα, © Θάνος
Γιαννακάκης / WWF Ελλάς

2 Φεβρουαρίου, Παγκόσμια Ημέρα Υγρότοπων. Άλλη μια παγκόσμια «γιορτή» που έχει καθιερωθεί για να μας θυμίσει την σημασία του γεγονότος που γιορτάζουμε, τους υγρότοπους. Καταντάει κοινότυπο, ίσως χιλιοπαιγμένο, αλλά αν κανείς δει την πραγματικότητα τότε δεν θα απορήσει γιατί επιμένουμε να αναφερόμαστε, να ενημερώνουμε και να προσπαθούμε να ευαισθητοποιήσουμε τους πολίτες σχετικά με την αξία αυτών των οικοσυστημάτων.

 

Γιατί, όμως, οι υγρότοποι παίζουν έναν τόσο σπουδαίο ρόλο στη διατήρηση της οικολογικής ισορροπίας και με ποιον τρόπο εξασφαλίζουν μια υψηλή ποιότητα ζωής για τον άνθρωπο;

Οι υγρότοποι είναι μεταξύ των πιο σημαντικών οικοσυστημάτων –μαζί με τα τροπικά δάση και τους κοραλλιογενείς υφάλους– από πλευράς βιοποικιλότητας και παραγωγής βιομάζας. Η αξία τους για τον άνθρωπο είναι αδιαμφισβήτητη: παρέχουν άφθονη τροφή, καθαρό νερό, καθώς και δομικά υλικά, λειτουργούν ως φίλτρα καθαρίζοντας επιβαρυντικές ενώσεις που καταλήγουν στο περιβάλλον από τις ανθρώπινες δραστηριότητες, προστατεύουν από τις πλημμύρες, σταθεροποιούν την ακτογραμμή προστατεύοντας από την διάβρωση των ακτών, προσφέρουν «σπίτι» σε εκατοντάδες σπάνια είδη φυτών και ζώων, είναι περιοχές αναψυχής και ξεκούρασης. Τα παραπάνω αποκτούν ιδιαίτερη σημασία αν αναλογιστούμε την αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη, την συχνότερη εμφάνιση ακραίων φυσικών φαινομένων και την έλλειψη της επάρκειας νερού.

Παρ’ όλα αυτά, στη Μεσόγειο, αλλά και στην Ελλάδα συγκεκριμένα, οι υγρότοποι έχουν απολέσει πάνω από το 50% της συνολικής τους έκτασης κατά την διάρκεια του 20ου αιώνα. Ειδικά από το 1975 μέχρι το 2005 στη Μεσόγειο η έκταση των φυσικών υγρότοπων έχει μειωθεί κατά 10%. Οι κυριότερες αιτίες για αυτή τη μείωση είναι η μετατροπή των υγροτοπικών εκτάσεων σε καλλιεργήσιμη γη και η αστικοποίηση.

 

 

WWF Ελλάς & προστασία των νησιωτικών υγρότοπων

 

Οι δράσεις του WWF Ελλάς εστιάζουν κυρίως στην προστασία των μικρών νησιωτικών υγρότοπων. Η νησιωτική Ελλάδα φιλοξενεί ένα δίκτυο από 824 φυσικούς και τεχνητούς υγρότοπους συνολικής έκτασης 100 km2 που συμπεριλαμβάνονται στην απογραφή που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος «Προστασία των νησιωτικών υγρότοπων της Ελλάδας». Παράλληλα με την απογραφή, πραγματοποιήθηκαν και ενέργειες για την προώθηση της προστασίας τους. Έτσι πάνω από 80 νησιωτικοί υγρότοποι συμπεριληφθήκαν στα χωροταξικά σχέδια των Δήμων, δημιουργήθηκε ένα Καταφύγιο Άγριας Ζωής στη Λέσβο που περιλαμβάνει 5 από τους σημαντικότερους νησιωτικούς υγρότοπους της χώρας, ενώ όλα τα στοιχεία προωθήθηκαν στις αρμόδιες αρχές και χρησιμοποιήθηκαν για την έκδοση του Προεδρικού Διατάγματος για τους μικρούς νησιωτικούς υγρότοπους (ΦΕΚ 229/ΑΑΠ/2012). Ιδιαίτερα σημαντική όμως ήταν η συνδρομή στις προσπάθειες του ΥΠΕΝ για την διεθνοποίηση της αξίας των νησιωτικών υγρότοπων και των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν μέσω της προώθησης ενός ψηφίσματος στην 12η Σύνοδο Ramsar (Ουρουγουάη, 2015) για την «Διατήρηση των νησιωτικών υγρότοπων της Μεσογείου».

Δυόμιση χρόνια μετά την έγκριση του ψηφίσματος, η προσπάθεια για την ανάδειξη της σημασίας των υγρότοπων έχει φύγει από τα στενά ελληνικά όρια και πλέον ταξιδεύει σε ολόκληρη τη Μεσόγειο. Ως αποτέλεσμα αυτού, και υπό τον συντονισμό του WWF Ελλάς, 13 εταίροι από 9 μεσογειακές χώρες έχουν ξεκινήσει μια συνεργασία με ένα κοινό στόχο: την προστασία των υγροτόπων στα νησιά της Μεσογείου. Το πρόγραμμα MedIsWet, όπως ονομάζεται, θα διαρκέσει συνολικά 6 χρόνια και αξιοποιώντας τη μεγάλη τεχνογνωσία του WWF Ελλάς γύρω από το ιδιαίτερο θέμα προστασίας των υγρότοπων, φιλοδοξεί να:

- καταγράψει τους μεσογειακούς νησιωτικούς υγρότοπους μέσα από εθνικές απογραφές, ακολουθώντας την ίδια μεθοδολογία που αναπτύχθηκε από το WWF Ελλάς, διαχέοντας παράλληλα τη γνώση στο ευρύ κοινό και τις δημόσιες αρχές,
- προωθήσει την αποκατάσταση τουλάχιστον ενός υγρότοπου ανά χώρα,
- προωθήσει την προστασία των νησιωτικών μεσογειακών υγρότοπων σε εθνικό και μεσογειακό/ευρωπαϊκό επίπεδο.

 

Κάτω Λιμνία, Κρήτη, © Θάνος Γιαννακάκης / WWF Ελλάς

Δράσεις εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Υγρότοπων, πλέον θα πραγματοποιηθούν σε πολλές μεσογειακές χώρες όπως σε Κύπρο, Μάλτα, Κροατία, Ιταλία και Τουρκία από συνεργάτες στο πρόγραμμα MedIsWet. Προσδοκούμε τα επόμενα χρόνια όλο και περισσότεροι άνθρωποι να γνωρίσουν για την αξία αυτών των οικοσυστημάτων και πολλαπλασιαστικά, η φωνή και η δύναμή τους να φτάσει εκεί που πρέπει ώστε οι μεσογειακοί υγρότοποι (και μέσω αυτής της κίνησης και οι ελληνικοί) να προστατευτούν αποτελεσματικά.

Διαβάστε επίσης: http://www.wwf.gr/blog/1692-skepseis-gia-toys-ygrotopoys-apo-tin-alli-akri-toy-kosmoy
http://www.wwf.gr/news/1402-2015-06-09-11-57-02
http://www.wwf.gr/blog/2037-mediswet

Περισσότερες πληροφορίες: Θάνος Γιαννακάκης, Υπεύθυνος προγράμματος νησιωτικών υγροτόπων, t.giannakakis@wwf.gr .

 

 

πηγή: http://www.wwf.gr/

 

Μαγνησία - Κερασιά Πηλίου. Αντιπλημμυρικό έργο μόλις 3 ετών υπέστη ζημιές!

 

 

Όταν οι εργολάβοι κοροϊδεύουν και οι τοπικοί άρχοντες αδιαφορούν!

 

Η έντονη βροχόπτωση των τελευταίων ημερών στην περιοχή του Βορείου Πηλίου είχε ως συνέπεια την καταστροφή σε κάποια σημεία του έργου, που είχε πραγματοποιηθεί μόλις 3 χρόνια νωρίτερα στην κοίτη του χείμαρρου Κερασιώτη. Το συγκεκριμένο έργο αφορούσε τον εγκυβωτισμό  (χρήση πέτρας με μεταλλικό πλέγμα) των όχθεων του Κερασιώτη με σκοπό την αποτροπή πλημμυρικών φαινομένων. Το εν λόγω έργο   πρέπει να αναφέρουμε ότι εντάσσονταν στο γενικό σχέδιο της δημιουργίας του ταμιευτήρα της Κάρλας και είχε σχέση με την σύνδεση του χειμάρρου Κερασιώτη με τον συλλεκτήρα Σ6, ο οποίος τροφοδοτεί τον ταμιευτήρα με νερό. Να σημειώσουμε επίσης, ότι το νερό του Κερασιώτη λόγω  της ποιότητας του, είναι απαραίτητο για την βιωσιμότητα  του λιμναίου οικοσυστήματος.  

 

Απογοήτευση προξενεί λοιπόν, διότι η καταστροφή, ενός μέρους του έργο, έγινε μόλις 3 χρόνια από την κατασκευή του. Ιδιαίτερα αν σκεφτούμε ότι μέσα σ΄ αυτά τα τρία χρόνια η δοκιμασία που δέχθηκε το εν λόγω  έργο από το νερό του Κερασιώτη ήταν ελάχιστη. Η απογοήτευση δε, μεγαλώνει αν σκεφτούμε ότι στην ίδια κοίτη του χειμάρρου, εδώ και 130 χρόνια και πλέον, υπάρχει ένα άλλο έργο, που ουδέποτε έδειξε να λυγίζει στα κατά καιρούς ορμητικά νερά. Μιλάμε φυσικά για το διατηρητέο γεφύρι της Κάτω Κερασιάς, κτίσης του 1886, ένα δημόσιο έργο της εποχής, που έγινε από Έλληνες με μεράκι, μαστόρους  και δημιουργούς,  που εκλάμβαναν την εργασία τους ως τέχνη, ως ποίηση και όχι ως "ρεμούλα". 

 

Σήμερα λοιπόν, παρατηρούμε να υπάρχουν στο ίδιο σημείο δύο έργα με χρονική διαφορά 130 χρόνων και πλέον. Παρατηρούμε την ανθεκτικότητα της κατασκευής του γεφυριού και από την άλλη πλευρά την γελοιότητα των σύγχρονων δημόσιων έργων. Αλήθεια θα υπάρξει τιμωρία γι' αυτούς τους δημόσιους εργολάβους;

 

Για να κατανοήσουμε λίγο παραπάνω τον τρόπο με τον οποίο έγινε το έργο του εγκυβωτισμού του χειμάρρου θα ήταν καλό να αναφερθούμε στα παραλειπόμενα γεγονότα, που το  συνόδευσαν. Το έργο, όπως αποδεικνύεται, πραγματοποιήθηκε δίχως να υπάρχουν οι συνολικές και απαραίτητες άδειες και φυσικά μελέτες. Συνέπεια αυτών ήταν οι υπεύθυνοι, κατά την διάρκεια της εκτέλεσης, να συλληφθούν και να οδηγηθούν στον εισαγγελέα. Ας δούμε πως κατέγραψε το γεγονός ο τύπος του Βόλου και συγκεκριμένα η εφημερίδα "Η Θεσσαλία". Η σχετική αναφορά, είναι δημοσιευμένη στην εφημερίδα, την 3-2 του 2015, και αυτή είχε τον εξής τίτλο: "Εκτελούσαν παράνομα αντιπλημμυρικά έργα στον Κερασιώτη ποταμό", ενώ παρακάτω συνέχιζε: "Εργολάβος και συνεργείο που εκτελούσαν αντιπλημμυρικά έργα κοντά σε διατηρητέο μνημείο στον ποταμό Κερασιώτη, για λογαριασμό της Περιφέρειας Θεσσαλίας, συνελήφθησαν χθες το απόγευμα στην Κερασιά. Ειδικότερα, συνελήφθησαν ο 57χρονος εργοταξιάρχης, ο 41ενός ετών εργολάβος, ο 31ενός ετών χειριστής του μηχανήματος και δύο οδηγοί φορτηγών, ο ένας 31ενός ετών και ο άλλος 63 ετών. Το συνεργείο εκτελούσε αντιπλημμυρικά έργα στον ποταμό Κερασιώτη κοντά σε μια τοξωτή γέφυρα, για λογαριασμό της Περιφέρειας Θεσσαλίας. Σύμφωνα με την αστυνομία δεν διέθεταν ειδική άδεια εκτέλεσης έργων σε περιοχή που έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο, εν προκειμένω η περιοχή γύρω από την τοξωτή γέφυρα. Το ποτάμι διασχίζει το χωριό, έχοντας της πηγές του στο Πήλιο και πολλές φορές έχει πλημμυρίσει, προκαλώντας ζημιές. Σήμερα οι συλληφθέντες οδηγούνται στον εισαγγελέα.".

 

Να σημειώσουμε επιπλέον ότι κατά την διάρκεια του έργου κόπηκαν και καμιά 20ριά πλατάνια μικρής και μεγάλης ηλικίας (άραγε υπήρχε άδεια για την κοπή), ενώ δεν γνωρίζουμε και ποιες είναι οι επιπτώσεις στο γεφύρι, διότι μέχρι της στιγμής της συλλήψεως, οι εργασίες πέριξ του γεφυριού συνεχίζονταν αδιαλείπτως.

 

Με όλα τα παραπάνω, όλοι μας μπορούμε να κατανοήσουμε τον τρόπο που πραγματοποιούνται τα δημόσια έργα. Αρχές, όπως η Περιφέρεια Θεσσαλίας, πραγματοποιούν έργα, δίχως κανένα σεβασμό και ευαισθησία σε θέματα που άπτονται της πολιτιστικής και αρχιτεκτονικής κληρονομίας του λαού μας, καθώς και σε θέματα που σχετίζονται με την προστασία του περιβάλλοντος. Νόμοι και αρχές  τηρήθηκαν  από μεμονωμένους υπαλλήλους του ελληνικού κράτους, όπως είναι αυτοί της Υπηρεσίας Νεωτέρων Μνημείων και Τεχνικών Έργων Θεσσαλίας και Κεντρικής Στερεάς Ελλάδας (Υ.Ν.Μ.Τ.Ε.Θ.Κ.Σ.Ε.), καθώς και της αστυνομίας. Οι υπόλοιποι έκαναν τα "στραβά μάτια". Ο δρόμος που έχουν να διανύσουν οι υπεύθυνοι του ελληνικού κράτους, ώστε ο Έλληνας πολίτης να αισθάνεται υπερήφανος είναι μακρύς, πολύ μακρύς. Έχουμε την εντύπωση ότι βρισκόμαστε δεκαετίες πίσω!

 



Το γεφύρι της Κάτω Κερασιάς, κτίσης του 1886.
Η ανησυχία για τις επιπτώσεις μετά το εν λόγω έργο
είναι έκδηλη σε όλους τους φίλους της Κερασιάς.   

 

 

 



Μόνο 3 χρόνια χρειάστηκε για να αρχίσει να
καταστρέφεται το έργο στο χείμαρρο Κερασιώτη.
Άραγε σε 10 χρόνια τι θα έχει μείνει; 

 



 

 

 

πηγή: naturahellas.blogspot.gr/

 

Αναξιοποίητο το πολλαπλασιαστικό υλικό της χώρας, αναγκαία η ανάπτυξη «ελεύθερων» σπόρων και ποικιλιών

Την αναγκαιότητα αξιοποίησης του πολλαπλασιαστικού υλικού, καθώς και της προστασίας των φυτογενετικών πόρων και της βιοποικιλότητας που διαθέτει η χώρα μας επεσήμανε, μεταξύ άλλων, ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Βαγγέλης Αποστόλου, κατά την ομιλία του στα εγκαίνια της Τράπεζας Διατήρησης Γενετικού Υλικού που πραγματοποιήθηκαν την Πέμπτη 1η Φεβρουαρίου, στο Ινστιτούτο Γενετικής Βελτίωσης και Φυτογενετικών Πόρων του ΕΛΓΟ – ΔΗΜΗΤΡΑ, στη Θέρμη Θεσσαλονίκης.

 

Ο κ. Αποστόλου τόνισε πως αποτέλεσε διακηρυγμένη προτεραιότητα για το ΥΠΑΑΤ η λειτουργία της Τράπεζας Γενετικού Υλικού η οποία αποτελεί, όπως πρόσθεσε χαρακτηριστικά, «την κιβωτό μέσω της οποίας θα διατηρηθεί το πολλαπλασιαστικό υλικό της χώρας μας».

 

Επισημαίνεται ότι στην τελετή εγκαινίων της Τράπεζας Διατήρησης Γενετικού Υλικού, που πραγματοποιήθηκε με τη μεγάλη συμμετοχή επιστημόνων και ερευνητών, παραβρέθηκαν επίσης ο αναπληρωτής υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Γιάννης Τσιρώνης, ο Γενικός Γραμματέας του ΥΠΑΑΤ κ. Νίκος Αντώνογλου, ο Γενικός Γραμματέας Αγροτικής Πολιτικής και Διαχείρισης Κοινοτικών Πόρων κ. Χαράλαμπος Κασίμης, η βουλευτής Πιερίας του ΣΥΡΙΖΑ Μπέττυ Σκούφα, ο Δήμαρχος Θέρμης κ. Θεόδωρος Παπαδόπουλος και ο πρώην Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Αθανάσιος Τσαυτάρης.

Αναλυτικά, το πλήρες κείμενο της ομιλίας του υπουργού έχει ως εξής:

 

«Επιτρέψτε μου με αφορμή τα εγκαίνια της Τράπεζας Διατήρησης Γενετικού Υλικού (ΤΓΥ), να μοιραστώ μαζί σας μερικές σκέψεις για το παρόν και το μέλλον του χώρου που από διάφορες πλευρές εκπροσωπούμε.

 

Οι σπόροι και οι ποικιλίες φυτών στη γεωργία, κατά τους προηγούμενους αιώνες, ανήκαν σε κοινή χρήση. Με την έννοια ότι στο παρελθόν οι αγρότες των παλαιότερων γενιών ό,τι επέλεγαν και βελτίωναν, από το γενετικό υλικό της φύσης, το κληρονομούσαν στις επόμενες γενιές των αγροτών-συνήθως της κοινότητάς τους.

 

Όμως όλο αυτό το γενετικό υλικό που βελτιώθηκε στα χιλιάδες προηγούμενα χρόνια της ανθρώπινης γεωργίας, και βρισκόταν σε κοινή αγροτική χρήση «απαλλοτριώθηκε» επί της ουσίας, από σύγχρονες μεγάλες εταιρείες σποροπαραγωγής, μέσω κυρίως των υβριδίων και της γενετικής τροποποίησης που το μετέτρεψαν σε πλήρη ιδιοκτησία, που προστατεύεται από νόμους πνευματικών δικαιωμάτων και ευρεσιτεχνίας, σχεδόν παντού στον κόσμο.

 

Και σήμερα ο μεγαλύτερος παραγωγός σπόρων στον κόσμο κατέχει μερίδιο αγοράς πάνω από 20% και η τάση είναι όλο και περισσότερο προς την μονοπώληση.

Δεν μπορούμε λοιπόν παρά να στηρίξουμε και να αγωνισθούμε να διατηρήσουμε, να αναπαράγουμε και να βελτιώσουμε τους «ελεύθερους» σπόρους και ποικιλίες. Σαν κοινή κληρονομιά μας από την φύση και τους αγρότες του παρελθόντος, ώστε όχι μόνο να έχουμε στο παρόν μεγάλη ποικιλία σπόρων, ποικιλιών και καλλιεργειών, αλλά να τους κληρονομήσουμε και στο μέλλον στις επόμενες γενιές των παραγωγών.

Στο σταυροδρόμι τριών ηπείρων, Ευρώπης, Ασίας και Αφρικής, κοντά στο κέντρο καταγωγής και εξημέρωσης των καλλιεργούμενων ειδών, η Ελλάδα αποτέλεσε κέντρο αρχικής διασποράς και εξάπλωσης πολλών σημαντικών καλλιεργειών και σημαντικό σημείο βιοποικιλότητας. Η χώρα μας διαθέτει μια πλούσια βιοποικιλότητα φυτικών ειδών, καθώς και πολλά αυτοφυή είδη.

 

Το γεωμορφολογικό ανάγλυφο της χώρας, η ποικιλία των μικρο-κλιματικών συνθηκών, οι ήπιες ανθρώπινες παρεμβάσεις και ο κατακερματισμένος κλήρος, συνέβαλαν εξελικτικά στην ενίσχυση της φυτικής βιοποικιλότητας.

Η Ελλάδα αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κέντρα ενδημισμού της Ευρώπης και της Μεσογείου με 1.278 ενδημικά είδη, ποσοστό 22,2% του συνολικού αριθμού των φυτικών ειδών. Συνεπώς, η χώρα μας διαθέτει ένα πλούτο φυτογενετικών πόρων, μια κληρονομιά που αναμένει τη συστηματική και αειφόρο αξιοποίησή της.

 

Ένα μεγάλο μέρος αυτής της βιοποικιλότητας διατηρείται στην Τράπεζα Διατήρησης Γενετικού Υλικού (ΤΓΥ), που αποτελεί το συντονιστικό εκτελεστικό όργανο για την προστασία και διατήρηση των φυτογενετικών πόρων της χώρας μας. Η προστασία των φυτογενετικών πόρων είναι σήμερα ιδιαίτερης σημασίας, ενόψει των κλιματικών αλλαγών και της αύξησης του ανθρώπινου πληθυσμού, για τη διασφάλιση της επισιτιστικής ασφάλειας και την ενίσχυση της γεωργίας σε παγκόσμια κλίμακα.

Συνεπώς, ξέχωρα σημαντικός είναι και ο ρόλος των Τραπεζών Γενετικού Υλικού, όπου διατηρούνται εκτός τόπου οι φυτογενετικοί πόροι, δηλαδή μακριά από τον τόπο συλλογής τους, ως δείγματα με τη μορφή σπερμάτων για είδη που διαθέτουν “ορθόδοξους” σπόρους.

Οι Τράπεζες Γενετικού Υλικού στοχεύουν στη διατήρηση γενετικού υλικού φυτών και στη βιωσιμότητά του, γιατί το ενδογενές αυτό γενετικό υλικό, αυτονόητα προσαρμοσμένο στις τοπικές συνθήκες, θα είναι διαθέσιμο για αναπαραγωγή είτε σε περιπτώσεις δύσκολων συνθηκών και σημερινών ή μελλοντικών αναγκών. Ή ακόμη και μόνο για διατήρηση καλλιεργειών που κινδυνεύουν να χαθούν λόγω αντικατάστασής τους από καινούργιες πιο αποδοτικές ή για τη διατήρηση κάποιου αγρονομικού χαρακτηριστικού ενός φυτού, που στην ουσία τους αποτελούν Εθνικό πλούτο, σύνδεση με την ιστορία και τον πολιτισμό.

Επί της ουσίας οι ΤΓΥ αποτελούν μια θεσμική αντιπρότασή στην κυρίαρχη τάση, μια ρωγμή στην απόδοση των σπόρων από το νομικό σύστημα στον ιδιωτικό τομέα, για να διατηρήσουμε τη βιοποικιλότητα και να πετύχουμε την επισιτιστική ασφάλεια με προσαρμογή της γεωργίας στην επερχόμενη κλιματική αλλαγή.

Αυτό που γινόταν ως ένα βαθμό μέχρι σήμερα στην Ελλάδα, για τη διατήρηση και διάδοση των τοπικών σπόρων και ποικιλιών, να μπορέσουμε δηλαδή κάποιο σημαντικό γενετικό υλικό που έχει διασωθεί μέχρι σήμερα να το προστατέψουμε, οφείλουμε να το διευρύνουμε να το μεγιστοποιήσουμε, εγγράφοντας το στον Εθνικό Κατάλογο Ποικιλιών, σύμφωνα με τον αντίστοιχο νόμο του 2009 που τροποποιήθηκε το 2014 με τη συνεργασία του Δημόσιου φορέα του ΕΛΓΟ – ΔΗΜΗΤΡΑ, με ομάδες παραγωγών και συνεταιρισμούς, δίκτυα διατήρησης και ανταλλαγής σπόρων, την Τοπική Αυτοδιοίκηση κ.α.

 

Η λειτουργία της Τράπεζας Γενετικού Υλικού με διεθνείς προδιαγραφές, εδώ στο νέο κτίριο, στη Θέρμη Θεσσαλονίκης, αποτελεί διακηρυγμένη προτεραιότητα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, καθώς η γεωργική βιοποικιλότητα συνιστά παραγωγικό και περιβαλλοντικό στόχο αλλά ταυτόχρονα και στρατηγική επιλογή.

 

Σκοπός της ΤΓΥ είναι η συλλογή, διάσωση, διατήρηση και προστασία των φυτογενετικών πόρων της χώρας, η καλλιέργεια και αξιολόγησή τους και η δημιουργία ενιαίας βάσης δεδομένων φυτικών ειδών.

 

Έτσι οι πρώτες άμεσες δράσεις που πρέπει να υλοποιηθούν είναι η επισκευή και συντήρηση του κτιρίου και του ηλεκτρομηχανολογικού εξοπλισμού καθώς και η ολοκλήρωση των υπολειπόμενων εγκαταστάσεων που παρέμειναν έωλες στη φθορά του χρόνου λόγω της μη λειτουργίας τους τα τελευταία δέκα χρόνια.

 

Στη συνέχεια θα ακολουθήσει η μεταστέγαση των συλλογών στους ψυκτικούς θαλάμους στο νέο κτίριο, η λειτουργία των εργαστηρίων και των κλωβών απομόνωσης για να καταστεί δυνατή η ανανέωση, αξιολόγηση και αξιοποίηση του διατηρουμένου γενετικού υλικού, καθώς και η αγορά του απαραίτητου εξοπλισμού, ώστε να καταστεί δυνατή και η εύρυθμη λειτουργία της.

 

Ήδη έχουν διατεθεί οι πρώτοι μικροί πόροι για την αποκατάσταση της κτιριακής υποδομής και τη λειτουργία των μηχανημάτων ψύξης και παρά την καθυστέρηση λόγω άλλων ευνόητων σε ένα βαθμό προτεραιοτήτων του Υπουργείου, θα ακολουθήσουν οι υπόλοιπες εργασίες πλήρους λειτουργίας της με την υπογραφή της Προγραμματικής Σύμβασης μεταξύ ΕΛΓΟ και ΥΠΑΑΤ, αλλά και την αξιοποίηση προγραμμάτων.

 

Αγαπητοί φίλοι, φίλες και συνεργάτες, στην προσπάθεια μιας φυσιολογικής παραγωγικής αναγέννησης της υπαίθρου, σε μια χώρα με πλούσια, αξεπέραστη θα έλεγα βιοποικιλότητα και μεγάλο αριθμό αυτοφυών και καλλιεργούμενων ειδών, είναι παραπάνω από απαραίτητο η σωστή και ολοκληρωμένη λειτουργία μιας Εθνικής Τράπεζας Γενετικού Υλικού, με τη δυνατότητα να συγκεντρώνει, να διατηρεί και διαθέτει γενετικό υλικό από όλη την Ελλάδα.

 

Ευελπιστούμε πολύ σύντομα, το νέο κτίριο της Τράπεζας Γενετικού Υλικού στη Θέρμη, να μπορέσει να εξελιχθεί σε κομβικό και εθνικό σημείο αναφοράς και διατήρησης ελληνικού γενετικού υλικού και χρησιμοποιώντας τις δημόσιες παραγωγικές αναξιοποίητες γαίες να εγγυηθούμε την μεγαλύτερη αξιοποίηση του.

 

Γιατί το έχουμε ανάγκη και γι’ αυτό θα το επαναφέρουμε στο προσκήνιο.

 

Να αποδείξουμε ότι μπορούμε να το πραγματοποιήσουμε με συνεργασία της επιστημονικής κοινότητας και της πολιτείας, κάνοντας ο καθένας από το δικό του μετερίζι το χρέος του.

Με τις σκέψεις αυτές εγκαινιάζω την Τράπεζα Διατήρησης Γενετικού Υλικού».


πηγή: http://www.paseges.gr/
 

Στέγνωσαν τα κανάλια της Βενετίας από το «σούπερ μπλε ματωμένο» φεγγάρι

 

 

Τα ασυνήθιστα για την Ιταλία καιρικά φαινόμενα του τελευταίου διαστήματος είχαν ως αποτέλεσμα τα θρυλικά κανάλια της Βενετίας να στεγνώσουν, αναγκάζοντας τις περίφημες γόνδολες να «πλέουν» πάνω σε ξερή γη.

 

 

Οι καιρικές συνθήκες του πιο κρύου χειμώνα των τελευταίων ετών στην Ιταλία, ενώ οι χαμηλές παλίρροιες που προκλήθηκαν από το «σούπερ μπλε φεγγάρι» και οι ασθενείς βροχοπτώσεις έχουν προκαλέσει πτώση των διαβαθμισμένων πλωτών οδών έως και κατά 23 εκατοστά σε ορισμένες περιπτώσεις.

 

 

 

Είναι η τρίτη κατά σειρά χρονιά που αυτό το περίεργο φαινόμενο καταγράφεται στη Βενετία. Πριν από δύο χρόνια, η στάθμη των νερών βρέθηκε κατά 28 εκατοστά χαμηλότερα από τα κανονικά για την εποχή επίπεδα, περιορίζοντας τη μεταφορά με γόνδολα για μεγάλο μέρος της ημέρας.

 

 

πηγή: https://olympia.gr/

«Επιτροπή Δημοτών Κραυσίδωνα»:Αποπροσανατολισμός από τον δήμο Βόλου

 

 

Για ψεύδος, ανακρίβειες και εσκεμμένο αποπροσανατολισμό κατηγορεί την δημοτική αρχή Βόλου, με αφορμή την χθεσινή αναφορά του δήμους στην οδό Καραμπατζάκη, η «Επιτροπή Δημοτών Κραυσίδωνα». Όπως τονίζεται σε σημερινή ανακοίνωση, «απ΄ όλα έχει ο μπαξές της Δημοτικής Αρχής Βόλου. Εκτός από τις γνωστές και αναμενόμενες ανακοινώσεις περί «πολιτικών καρτούνς», «σκουπιδιών της πολιτικής», «μπαχαλάκηδων της Καραμπατζάκη» και λοιπών άλλων «αξιοπρεπών επιθέτων» -τους οποίους όταν έχει ζόρια τους καλεί σε συσπείρωση και συνεργασία-(βλέπε ΔΕΥΑΜΒ – ΕΡΓΗΛ) διαθέτει και ευθυμογράφους. Κάθε φορά ο δημοτικός «καλαμαράς» παίρνει τον κοντυλοφόρο του και ευθυμογραφεί. Τα ευθυμογραφήματα του αποτελούν απαντήσεις γαρνιρισμένες με ψεύδος, ανακρίβειες, εσκεμμένου αποπροσανατολισμού των δημοτών και βεβαίως η κατάληξη τους πάντα είναι η θριάμβευση του τοπικού μας «πριγκιπάτου» και διαμενόντων σ΄ αυτό, κάτι όπως στα παραμύθια. Λοιπόν για να σταματήσουν να σπέρνουν διχόνοιες και μαθήματα δημοκρατίας, μιας και την Καραμπατζάκη και πώς αυτή λειτουργεί ακόμη δεν την ανακάλυψαν ή δεν τους εξυπηρετεί να ανακαλύψουν, τους ενημερώνουμε ότι:

Η Καραμπατζάκη διαμορφώθηκε για είναι χώρος για ΟΛΟΥΣ τους ανθρώπους της πόλης, τη ζουν όσοι την επισκέπτονται χωρίς κανένα εμπόδιο πρόσβασης, είτε με το αυτοκίνητο, είτε με το ποδήλατο, είτε πεζοί. Προστατεύει από την επικινδυνότητα του αυτοκινήτου τους ευάλωτους συνανθρώπους μας και δεν είναι αυλή κανενός.

Ιδιωτικό παρκινγκ αυτοκινήτων δεν υπάρχει επί της οδού Καραμπατζάκη ούτε πραγματικά, ούτε μεταφορικά, ούτε κατεβαίνει μπάρα αποκλεισμού της κυκλοφορίας όπως για παράδειγμα στην Αγίου Νικολάου ή στην Κουμουνδούρου. Πολύ θα θέλαμε να μας γίνουν γνωστές οι σχετικές αποφάσεις της Δημοτικής Αρχής και με βάση ποια νομοθεσία κλείστηκαν με μπάρα αυτές οι δύο οδοί, αλλά ας μην επεκταθούμε σ΄ αυτό, υπάρχει Αρχή που μπορεί να το ελέγξει.

 

Η Καραμπατζάκη είναι ο δρόμος που σέβεται το περιβάλλον και τον άνθρωπο, αυτό που σε τοπική εφημερίδα 14-1-2018 ο καθηγητής Νίκος Ηλιού του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας είπε: «…Να δώσουμε πίσω τον δημόσιο χώρο που κλέψαμε από τους πεζούς, τους ποδηλάτες, τους ευάλωτους χρήστες, τη δημόσια συγκοινωνία, και τον παραδώσαμε ανενδοίαστα στα ΙΧ αυτοκίνητα …οι πολίτες του Βόλου θα πρέπει να αποφασίσουν αν θέλουν να ζουν σε μια πόλη ανθρώπινη (σαν αυτές που βλέπουμε στο εξωτερικό και ζηλεύουμε) ή στην πόλη με την απάνθρωπη λειτουργία που έχει σήμερα»

Αυτή είναι και η κεντρική ιδέα για την διαμόρφωση της Καραμπατζάκη, με τους δημότες της Καραμπατζάκη εκτός των αγώνων τους για την προστασία της περιοχής του Κραυσίδωνα, στις 17-6-1993 προχώρησαν κατά μήκος του χειμάρρου και σε γενναία μείωση του Συντελεστή Δόμησης στις κατοικίες τους, δεχόμενοι για το κοινωνικό σύνολο, σημαντικές οικονομικές απώλειες, σαν ελάχιστη συνεισφορά στην ανάπλαση της περιοχής. Η χρηματοδότηση των έργων ανάπλασης από το Ευρωπαϊκό περιβαλλοντικό Πρόγραμμα LIFE υλοποίησε τμήμα της περιοχής, ενώ παραμένει η διεκδίκησή μας για την μετατροπή συνολικά του Κραυσίδωνα σε γραμμικό πάρκο, προς όφελος της πόλης και μόνο”.


πηγή: https://volospelionmagnesia.blogspot.gr/
 

Blue full moon....Veria old city!

 

 

Το νέο viral της πόλης by Ritsa Litsa!

 

Για μια ακόμη φορά η γνωστή φωτογράφος της Βέροιας εξέπληξε με τη νέα εικόνα που δημοσίευσε στον προσωπικό της λογαριασμό στο facebook. «Αιχμαλώτισε» με το φακό της τη χθεσινοβραδινή blue moon, την πιο εντυπωσιακή πανσέληνο των τελευταίων δεκαετιών να φωτίζει τα πλακόστρωτα σοκάκια της Κυριώτισσας και το αποτέλεσμα ήταν τόσο μαγικό, όσο θα το απολαμβάναμε μέσα από το φακό των ματιών μας.

 

 

 

πηγή: http://www.veriotis.gr/