Δευτέρα 2 Οκτωβρίου 2017

Μετά τις μέδουσες, έφτασαν και….. οι επικίνδυνοι λαγοκέφαλοι

 
Μετά τις μέδουσες,  έφτασαν και….. οι επικίνδυνοι  λαγοκέφαλοι
 
Το 2017 σίγουρα δεν είναι χρονιά που θέλουμε να θυμόμαστε, εμείς οι κάτοικοι των περιοχών του Κορινθιακού και Πατραϊκού, αφού τα καλοκαιρινά μπάνια έγιναν μαρτύρια εξαιτίας της παρουσίας κοπαδιών από μέδουσες και τσούχτρες.

Ωστόσο, όπως φαίνεται, στα νερά κολυμπάνε και λαγοκέφαλοι.

Ερασιτέχνης ψαράς ψάρεψε λαγοκέφαλο στη θαλάσσια περιοχή του Ρίου. Ευτυχώς ο ψαράς το αναγνώρισε και δεν το έβαλε στο πιάτο του.

Υπενθυμίζεται πως ο λαγοκέφαλος εντοπίστηκε για πρώτη φορά στα νερά της Ανατολικής Μεσογείου το 2003 και προκαλεί μεγάλο προβληματισμό στην επιστημονική κοινότητα.

Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος για τους ερασιτέχνες ψαράδες, αφού πολλοί δεν υποψιάζονται το παραμικρό ή, ακόμα κι αν έχουν ακούσει για τον λαγοκέφαλο, δεν μπορούν να τον ξεχωρίσουν.
 
Ωστόσο χρειάζεται μεγάλη προσοχή καθώς η τετροδοτοξίνη προκαλεί μυϊκή παράλυση, μπλοκάρει το νευρικό σύστημα και μπορεί να επιφέρει τον θάνατο. Η συγκεκριμένη τοξίνη συγκεντρώνεται κυρίως στο ήπαρ και στα γεννητικά όργανα του λαγοκέφαλου αλλά και στον μυϊκό ιστό που τρώει ο άνθρωπος.
 
 
Πώς θα ξεχωρίζετε τον λαγοκέφαλο
 
- Το χρώμα της ράχης του είναι μπλε ασημί και έχει πολλές μαύρες βούλες.
- Το κεφάλι του μοιάζει με του λαγού -από εκεί άλλωστε πήρε το όνομά του.
- Έχει κοφτερά δόντια και φουσκώνει όταν απειλείται.
 
 
 

Κυριακή 1 Οκτωβρίου 2017

Πάνω από 3500 φίλοι του κρασιού επισκέφτηκαν τα "ΒορΟινά


Πάνω από 3500 φίλοι του κρασιού επισκέφτηκαν τα Πάνω από 3.500 φίλοι του κρασιού επισκέφτηκαν φέτος σε μία ημέρα τα «ΒορΟινά», την ετήσια εκδήλωση των οινοπαραγωγών της ένωσης «Οίνοι Βορείου Ελλάδος» στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης, όπου το επώνυμο ελληνικό κρασί και ο βορειοελλαδίτικος αμπελώνας είχαν την τιμητική τους.
 
Οι οινοπαραγωγοί ήταν εκεί για να τους υποδεχτούν, να συζητήσουν μαζί τους και να τους ενημερώσουν, μαζί με τους συνεργάτες τους, για τις ποικιλίες που καλλιεργούνται στα αμπελοτόπια τους, τις νέες ετικέτες που κυκλοφορούν, την εξέλιξη των παλαιότερων, την πορεία του τρύγου 2017 και τα αναμενόμενα νέα κρασιά.
 
Στα τραπέζια των οινοπαραγωγών, κατανεμημένα ανά οινική διαδρομή των Δρόμων του Κρασιού της Βόρειας Ελλάδας, απλωνόταν -σύμφωνα με τους διοργανωτές- όλος ο πλούτος του βορειοελλαδίτικου αμπελώνα: οίνοι λευκοί, ροζέ και ερυθροί (και orange), ημιαφρώδεις και αφρώδεις, ξηροί, γλυκείς και αμπελοοινικά αποστάγματα, νέα και παλαιωμένα, πειραματικά κρασιά αλλά και παλαιότερες σοδειές. Ακόμη, όσοι ήθελαν να εξασκήσουν τις γευσιγνωστικές τους γνώσεις, είχαν τη δυνατότητα να συμμετάσχουν στον διαγωνισμό τυφλής γευσιγνωσίας, «ανακαλύπτοντας» έξι διαφορετικές ποικιλίες, τρεις λευκές και ισάριθμες ερυθρές. Στον διαγωνισμό συμμετείχαν 93 επίδοξοι γευσιγνώστες, ενώ αναδείχτηκαν τρεις νικητές. Οι επισκέπτες των ΒορΟινών είχαν επίσης τη δυνατότητα να γευτούν ξεχωριστά προΐόντα παραγωγών από αμπελόφυλλα, πιπεριές Φλωρίνης και βουβαλίσιο κρέας.
 
Παράλληλα, σε συνεργασία με το 7ο Thessaloniki Food Festival του Δήμου Θεσσαλονίκης και στο πλαίσιο της ανάδειξης των γεύσεων της πόλης, τα ΒορΟινά συμπεριέλαβαν στο πρόγραμμά τους επιδείξεις παρασκευής και γευσιγνωσία με ποντιακά τυροκομικά προϊόντα και λουκουμάδες, γεύσεις που συνδυάστηκαν με «βορΟινά» κρασιά. Οι δε μελλοντικοί …γευσιγνώστες είχαν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν τη θεατρική παράσταση «Ο Καραγκιόζης τρυγητής».


πηγή: http://www.paseges.gr/
 

Πόσο εκμεταλλεύσιμο είναι το νερό που εξατμίζεται; `Ερευνα

 
 
Μια νέα ανανεώσιμη πηγή ενέργειας, που θα μπορούσε να είναι πιο αποδοτική και από την αιολική μπορεί να αποτελέσει το νερό που εξατμίζεται, αναφέρουν οι επιστήμονες.

Περίπου η μισή ηλιακή ενέργεια απορροφάται από την επιφάνεια της Γης και, μεταξύ άλλων, προκαλεί την εξάτμιση του νερού. Η ενέργεια που δημιουργείται από την εξάτμιση, είναι δυνατό στη συνέχεια να αξιοποιηθεί, αναφέρουν Αμερικάνοι επιστήμονες στη νέα τους μελέτη.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ερευνητών, η ηλεκτρική ενέργεια που είναι δυνατό να παραχθεί από τη φυσική εξάτμιση του νερού, μπορεί να φθάσει τα δέκα βατ ανά τετραγωνικό μέτρο, θα μπορούσε, δηλαδή, να είναι τριπλάσια σε σχέση με την αιολική ενέργεια.

Ερευνητές του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης, με επικεφαλής τους τουρκικής καταγωγής Οζγκούρ Σαχίν και Αχμέντ-Χαμντί Τσαβούσογλου, ανέπτυξαν ένα μοντέλο, που περιγράφει τη νέα διαδικασία της παραγωγής και άντλησης ενέργειας: Μια μηχανή με τα κατάλληλα υλικά τοποθετείται πάνω από ένα σημείο, όπου γίνεται εξάτμιση του νερού, π.χ. σε μία λίμνη, και λειτουργεί ως γεννήτρια με αποτέλεσμα να παράγεται ηλεκτρισμός.
 
 

Το ζιζανιοκτόνο dicamba της Monsanto σκοτώνει...

 
 
Το dicamba, ένα ζιζανιοκτόνο που παράγεται από την Monsanto και την BASF, τείνει να σκοτώνει ότι βρίσκεται στο δρόμο του. Η χρήση αυτού του προϊόντος, το οποίο υποτίθεται ότι σκοτώνει τα ζιζάνια που είναι όλο και πιο ανθεκτικά στις χημικές ουσίες, επιτράπηκε πολύ γρήγορα, χωρίς να ελεγχθούν όλες οι συνέπειες.

Έτσι, καλλιεργητές, όπως ο Clay Mayes από το Αρκάνσας, είδαν το dicamba να καταστρέφει μαζί με τα ζιζάνια και τα ίδια τα φυτά. Τα συρρικνωμένα φύλλα του φυτού που εκτέθηκε στο ζιζανιοκτόνο κρέμονται σαν μικρές σπασμένες ομπρέλες.

Η ζημία που προκλήθηκε από το dicamba στο βορειοανατολικό Αρκάνσας και σε όλο το Midwest (σόγια, άλλες καλλιέργειες, ακόμα και δέντρα) είναι χαρακτηριστική μιας κρίσης που συνεχίζει να επιδεινώνεται στην αμερικανική γεωργία. Οι αγρότες παγιδεύονται μεταξύ των ισχυρών ζιζανιοκτόνων και των ολοένα και πιο ανθεκτικών ζιζανίων.

Το dicamba είναι ένα ζιζανιοκτόνο νέου τύπου, του οποίου η χρήση έχει εγκριθεί επίσημα την περασμένη άνοιξη, για να σπάσει τον κύκλο και να εξαλείψει τα ισχυρά ζιζάνια στα χωράφια βαμβακιού και σόγιας. Το ζιζανιοκτόνο υποσχέθηκε καλύτερο έλεγχο των ανεπιθύμητων παράσιτων, όπως ο αμάραντος, που αναπτύσσεται στη σόγια από γενετικά τροποποιημένους σπόρους και έχει αναπτύξει ανθεκτικότητα στα κοινά ζιζανιοκτόνα (συμπεριλαμβανομένου του glyphosate).

Και αν αυτή είναι η πλευρά των αμερικανών μεγαλοαγροτών που χάνουν τις φυτείες τους, η πλευρά των καταναλωτών είναι ακόμα πιο οδυνηρή. Γιατί αν το glyphosate είναι μία φορά καρκινογόνο, μπορεί να φανταστεί κανείς τι είναι το πάρα πολλές φορές ισχυρότερο dicamba!
 
 
 

Πιερία. Παίρνουν μπρος δύο έργα πνοής για το θαλάσσιο περιβάλλον και την παράκτια αλιεία

 
 
Δύο σημαντικά έργα για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος και της παράκτιας αλιείας της Πιερίας, η κατασκευή τεχνητού υφάλου στην περιοχή Κίτρους και στην περιοχή Λιτοχώρου, συνολικού κόστους 351.912€ και 779.869,29€ αντίστοιχα, εντάσσονται στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Αλιεία και Θάλασσα 2014-2020».

Για δύο έργα πνοής σε ό,τι αφορά την προστασία του παράκτιου θαλάσσιου περιβάλλοντος, την ανάπτυξη της παράκτιας αλιείας αλλά και τη διατήρηση των αλιευτικών πόρων της Πιερίας έκανε λόγο η Αντιπεριφερειάρχης της Π.Ε. Πιερίας Σοφία Μαυρίδου. Όπως τόνισε η κ. Μαυρίδου, «τα έργα αυτά θα συμβάλλουν στην αύξηση της βιοποικιλότητας και της ιχθυοπαραγωγής, ενώ ταυτόχρονα θα δημιουργήσουν τις συνθήκες για την ανάπτυξη και ειδικών μορφών τουρισμού στην Πιερία, που αναμφισβήτητα θα αποφέρουν όφελος στην τοπική οικονομία της περιοχής».

Το πρώτο έργο με τίτλο «Κατασκευή τεχνητού υφάλου στην περιοχή Κίτρους Ν.Πιερίας» περιλαμβάνει επιστημονική παρακολούθηση διάρκειας τριών (3) χρόνων του τεχνητού υφάλου στη θαλάσσια περιοχή Κίτρους Ν. Πιερίας μετά την ολοκλήρωση της κατασκευής του και την παρακολούθηση των φυσικών περιβαλλοντικών παραμέτρων που επηρεάζουν τη λειτουργία του τεχνητού υφάλου (παρακολούθηση θαλάσσιων ρευμάτων, φερτών και αδρανών υλικών, γεωλογικής κατάστασης εδάφους, μέτρηση θερμοκρασίας, αλατότητας, χλωροφύλλης, παρακολούθηση εποίκισης του τεχνητού υφάλου, παρακολούθηση εποικισμού εδραίας πανίδας, παρακολούθηση και ανάλυση του εποικισμού της ιχθυοπανίδας στον πυρήνα του τεχνητού υφάλου στην περιοχή εγκατάστασής του, εκτίμηση του βαθμού διαταραχής της βιοκοινωνίας, παρακολούθηση της αλιευτικής κατάστασης των ιχθυοαποθεμάτων, μελέτη του ιχθυοπλαγκτού στην περιοχή εγκατάστασης του τεχνητού υφάλου, παρακολούθηση της παράκτιας αλιευτικής προσπάθειας στην περιοχή, οργάνωση διαχειριστικού σχεδίου εκμετάλλευσης του τεχνητού υφάλου, εκτίμηση βιομάζας και αφθονίας των κυριοτέρων εμπορικών ιχθυοαποθεμάτων), αξιολόγηση των οικονομικών επιπτώσεων στην αλιεία της περιοχής του τεχνητού υφάλου και διαχειριστικό σχέδιο αλιευτικής εκμετάλλευσης.

Το συνολικό κόστος του έργου ανέρχεται στο ποσό των 351.912,00€.

Το έργο «Κατασκευή τεχνητού υφάλου στην περιοχή Λιτοχώρου Ν. Πιερίας», συνολικού κόστους 779.869,29€, αφορά στην κατασκευή και τοποθέτηση στατικών εγκαταστάσεων για την προστασία και ανάπτυξη της υδρόβιας πανίδας και χλωρίδας, καθώς και την τριετή επιστημονική παρακολούθηση της λειτουργίας του τεχνητού υφάλου στην θαλάσσια περιοχή του Λιτοχώρου Ν. Πιερίας, αμέσως μετά την ολοκλήρωση της κατασκευής του.
 
 
Στο πλαίσιο της κατασκευής του έργου προβλέπεται:
 
- κατασκευή τεχνητού ύφαλου στην περιοχή Λιτοχώρου Ν. Πιερίας που αφορά κατασκευή και τοποθέτηση στατικών εγκαταστάσεων για την προστασία και ανάπτυξη της υδρόβιας πανίδας και χλωρίδας
- Επιστημονική παρακολούθηση διάρκειας τριών (3) χρόνων της λειτουργίας του τεχνητού ύφαλου Λιτοχώρου Ν.Πιερίας, η οποία περιλαμβάνει παρακολούθηση φυσικών περιβαλλοντικών παραμέτρων που επηρεάζουν την λειτουργία του τεχνητού υφάλου, αξιολόγηση των οικονομικών επιπτώσεων στην αλιεία της περιοχής και διαχειριστικό σχέδιο αλιευτικής εκμετάλλευσης.


πηγή: http://www.thestival.gr/

Υμνος για Ελλάδα από Ιταλίδα τουρίστρια

 
italia-e1506353869494
 
Η επιστολή ολοσέλιδη στην Corriere Della Sera
 
Είναι πάνω απο όλα οι Έλληνες, που σε κάνουν να νοιώσεις σαν στο σπίτι σου…Στην Ελλάδα αισθάνεται κανείς πραγματικά Ευρωπαίος.

Ευρωπαίος όπως θα έπρεπε να είναι: πολιτισμένος, φιλικός, ανεκτικός…», αναφέρει μεταξύ άλλων η Ιταλίδα τουρίστρια Κιάρα Φεραρέσε σε επιστολή της που δημοσιεύτηκε στην Ιταλική εφημερίδα Corriere Della Sera.

Και είναι η καλύτερη διαφήμιση για την χώρα μας.

Την επιστολή δημοσίευσε ολοσέλιδη η Corriere Della Sera χαρακτηρίζοντας την μάλιστα ως «η καλύτερη» από τις επιστολές που στάλθηκαν την περασμένη εβδομάδα.

Η επιστολή ύμνος για την χώρα μας της Κιάρα Φεραρέσε, είναι:

«Ας αγκαλιάσουμε σφιχτά την Ελλάδα, την τελευταία παραλία της Ευρώπης. Δεν παύω να σκέφτομαι την πάρα πολύ σύντομη εβδομάδα, των διακοπών, που πέρασα αυτό το καλοκαίρι στα Ελληνικά νησιά.

Με το που έκλεισα τον χώρο χειραποσκευών του αεροπλάνου, εδώ και μερικές εβδομάδες, έκλεισα μαζί κι εκείνο το φωτεινό παράθυρο, που βλέπει στο γαλάζιο ή μάλλον στα τόσα γαλάζια του Αιγαίου. Με τα μάτια κλειστά και με μια κάποια αίσθηση θλίψης, προσπαθώ να καθορίσω τις αναμνήσεις εκείνες, που θα μου χρησιμεύσουν σαν απόθεμα ομορφιάς και ανθρωπιάς για όλο τον υπόλοιπο χρόνο.

Ανήκω στην μεγάλη κατηγορία των ερωτευμένων με την Ελλάδα, που συναντιόνται σε κάθε παραλία, πάντα έτοιμοι ν” απαρριθμίσουν όλα τα νησιά που επισκέφθηκαν, να προτείνουν τα πιο όμορφα και να νοιώσουν ικανοποίηση όταν κάποια γνώμη συμφωνεί με τους άλλους, αλλά και λίγη ζήλεια για κάποιον που εχει δει περισσότερα.

Σε αυτές τις παραλίες ανταμώνουν Γάλλοι, Βέλγοι, Γερμανοί, Ρώσοι, πολλοί Ολλανδοί, Σκανδιναβοί και φυσικά Ιταλοί. Σε αυτές τις παραλίες, που μιλάνε μπερδεμένα και απίθανα αγγλικά, αισθάνεται κανείς οτι δεν ανήκει σε ένα και μόνο λαό.

Ναι, γιατί η Ελλάδα είναι ακριβώς η παραλία της Ευρώπης, το ακραίο τέλος: αρκετά μακριά ώστε να δραπετεύσεις από την καθημερινή ζωή και αρκετά κοντά και οικεία για να νοιώσεις σαν στο σπίτι σου.

Είναι πάνω από όλα οι Έλληνες, που σε κάνουν να νοιώσεις σαν στο σπίτι σου. Είναι αυτοί, που συνεννοούνται σε ολες τις γλώσσες αυτής της τρελής Ευρώπης και μάλιστα αναγνωρίζουν απο μακριά, με μια ματιά τις ποικίλες εθνικότητες των τουριστών, χαιρετώντας τον καθένα στη γλώσσα του. Είναι αυτοί, που σου νοικιάζουν ομπρέλες σε προσιτές τιμές και που σου σερβίρουν πιάτα λαχανικών με γεύση λαχανικών. Είναι αυτοί, που λατρεύουν με αφοσίωση τις εικόνες μιας αρχαίας και συναρπαστικής πίστης, αλλά δεν δυσφορούν μπροστά σε εκείνους που πιστεύουν σε διαφορετικό Θεό.

Γνωρίζουμε όλοι, ότι η Ελλάδα είναι φτωχή, ότι τα αεροδρόμια έχουν δοθεί στους Γερμανούς, ότι με δυσκολία τα βγάζουν πέρα.

Ωστόσο, εδώ δεν τους λείπει η ευγένεια, κανείς δεν σε κοιτάζει με περιφρόνηση, αν δεν ξέρετε αγγλικά, όλοι είναι έτοιμοι να σας βοηθήσουν ακόμα και μέσα στη νύχτα εάν για παράδειγμα έχετε ξεχάσει τα φώτα του αυτοκινήτου αναμμένα και βρεθείτε χωρίς μπαταρία, (όπως μου συνέβη δύο φορές).

Σχεδόν παντού υπάρχουν κάποιοι Ευρωπαίοι, που εγκατέλειψαν τη χώρα καταγωγής τους και ήρθαν εδώ για να καλλιεργήσουν πεπόνια ή να πουλήσουν χειροποίητα καφτάνια. Σίγουρα θα υπάρχει λόγος.

Στην Ελλάδα αισθάνεται κανείς πραγματικά Ευρωπαίος.

Ευρωπαίος όπως θα έπρεπε να είναι: πολιτισμένος, φιλικός, ανεκτικός.

Ας αγκαλιάσουμε σφιχτά τους Ελληνες και όχι μόνο επειδή μας έδωσαν τον Όμηρο, τον Πλάτωνα και πολλούς άλλους, αλλά και για αυτό που μας δωρίζουν τώρα, από άποψη ανθρωπιάς.

Κιάρα Φερραρέζε
21 Σεπτεμβρίου 2017».
 
 
 

Αυτή είναι η Αρχόντισσα της Μακεδονίας που μοιάζει με νησί

 
 
Είναι μια από τις πόλεις της Ελλάδας που γοητεύει τον επισκέπτη, με την ομορφιά της, το υπέροχο τοπίο που την πλαισιώνει και την αρχοντική αύρα της. Στο δυτικό άκρο της Δυτικής Μακεδονίας, η Καστοριά είναι πρωτεύουσα του ομώνυμου νομού και γειτονεύει με τους νομούς Φλώρινας, Γρεβενών, Κοζάνης και Ιωαννίνων, καθώς και με την Αλβανία. Χτισμένη σε υψόμετρο 620 μέτρων, η πόλη της Καστοριάς θυμίζει νησί, καθώς εξαπλώνεται αμφιθεατρικά πάνω σε χερσόνησο στη λίμνη Ορεστιάδα, πλαισιωμένη από τον Γράμμο και το Βίτσι.

Το λαμπρό παρελθόν της πόλης αποτυπώνεται στα μεγαλόπρεπα αρχοντικά του 17ου και του 18ου αιώνα, στις συνοικίες Απόζαρι και Ντολτσό, ενώ καταλυτικό ρόλο στην οικονομική άνθισή της διαδραμάτισε η γουνοποιία. Σε παλιά αρχοντικά στεγάζονται το Λαογραφικό Μουσείο και το Μουσείο Ενδυματολογίας. Κάντε μια στάση για να θαυμάσετε τις βυζαντινές και μεταβυζαντινές εκκλησίες, που χρονολογούνται από τον 9ο έως τον 19ο αι.

Εκτός από τις όμορφες εικόνες και την ξεχωριστή ατμόσφαιρα που δημιουργεί στην πόλη η λίμνη της, αποτελεί και σημαντικό υγρότοπο, καταφύγιο πλήθους πουλιών- ανάμεσά τους και κάποια σπάνια και απειλούμενα. Μην παραλείψετε να κάνετε τον γύρο της, απολαμβάνοντας τον δρόμο που ακολουθεί την όχθη της, δίπλα σε οξιές και πλατάνια.