H γιορτή της Βεντέμας 2017 στην "Santowines"

Μια λαμπρή γιορτή αφιερωμένη στη δύναμη της συλλογικότητας

 

Συμπίπτοντας με την επέτειο των 70 χρόνων από την ίδρυση της Ένωσης Συνεταιρισμών Θηραϊκών Προϊόντων, η φετινή Γιορτή της Βεντέμας –που παραδοσιακά σηματοδοτεί την έναρξη του τρύγου στη Σαντορίνη- ήταν μια λαμπρή γιορτή αντάξια της ιστορίας και του έργου της SantoWines.

Περισσότερα από 2000 άτομα παρευρέθηκαν στο Οινοποιείο της SantoWines στον Πύργο όπου πραγματοποιήθηκε η γιορτή, στο επίκεντρο της οποίας είναι πάντα οι ντόπιοι αμπελουργοί και γεωργοί που κρατούν αναλλοίωτο το όραμα της Ένωσης από το 1947. Επίσης το «παρών» έδωσαν ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Αποστόλου, ο Αναπληρωτής Υπουργός Γεωργικής Ανάπτυξης κ. Τσιρώνης, οι Βουλευτές Κυκλάδων κ. Συρμαλένιος και κ.Βρούτσης, ο Δήμαρχος Θήρας κ. Ζώρζος, τα μέλη του ΔΣ της Ένωσης Συνεταιρισμών Θηραϊκών Προϊόντων και σημαντικοί φορείς του νησιού.

«Με την παρουσία μας εδώ σήμερα, θέλουμε να σας διαβεβαιώσουμε ότι στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, σε συνεργασία με τους παραγωγούς, τους επιχειρηματίες του χώρου και το επιστημονικό και τεχνικό προσωπικό, θα σταθούμε με κάθε τρόπο αρωγοί στην αμπελουργική και οινοποιητική παράδοση της Σαντορίνης μας» τόνισε στο σύντομο χαιρετισμό του ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, κ. Βαγγέλης Αποστόλου, ενώ επιβεβαίωσε τη δέσμευση της κυβέρνησης για κατάργηση του ΕΦΚ έως το τέλος του έτους.

 

Στη δύναμη της συλλογικότητας, της αλληλεγγύης, της ισότητας και της αυτοευθύνης που βρίσκεται πίσω την επιτυχία της Santo αναφέρθηκε στην κεντρική ομιλία του ο Πρόεδρος της Ένωσης, κ. Μάρκος Καφούρος. «Σε πείσμα της ελληνικής πραγματικότητας, η Ένωση Συνεταιρισμών Θηραϊκών Προϊόντων κατατάσσεται στους πλέον επιτυχημένους Συνεταιρισμούς της Ευρώπης σύμφωνα με έκθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης» υιοθετώντας ένα μοντέλο αγροτικής ανάπτυξης που διασφαλίζει αειφορία σε βάθος χρόνου, σταθερή ανάπτυξη και προσέλκυση νέων ανθρώπων να συνεχίσουν τη μακρά αγροτική παράδοση του νησιού. Το «όλοι μαζί» έβαλε τα θεμέλια για την ίδρυση της Santo του 1947 και παραμένει η κινητήρια δύναμη που ανοίγει δρόμους και υπερβαίνει κάθε εμπόδιο.

Η φετινή Γιορτή της Βεντέμας επεφύλαξε ένα πλούσιο πρόγραμμα με την αναπαράσταση του τρύγου και του πατήματος των σταφυλιών, παραδοσιακή μουσική από ντόπια συγκροτήματα και χορευτικά από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Ακρωτηρίου.

Τιμητικές βραβεύσεις δόθηκαν σε πέντε από τους παλαιότερους εργαζομένους της Santo, ο καθένας εκ των οποίων με τις υπηρεσίες του συνέβαλλε στην εξέλιξη της Ένωσης σε περιόδους προκλήσεων και δυσκολιών.

Τέλος, ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσε ένα πρωτότυπο δρώμενο που επιμελήθηκαν και παρουσίασαν οι δημοσιογράφοι κ. Μυτιληναίος και κα. Στουρνάρα. Με ζωντανή αφήγηση, με καντάδες σε Σαντορινιά διάλεκτο και πλούσιο φωτογραφικό αρχειακό υλικό παρουσιάστηκε η ιστορία της Σαντορίνης, της Santo και των ανθρώπων της, τα τελευταία 70 χρόνια.

 

 

Για περισσότερες πληροφορίες

Στέλα Κασιώλα
Santo Wines Marketing Manager
M: (+30) 6948 573789
Email: KASIOLA@santowines.gr .


πηγή: http://www.keosoe.gr/

Μια μοναδική εμπειρία στη Λέσβο... Απολαύστε

 

 

Μια μοναδική εμπειρία μπορούν να ζήσουν οι επισκέπτες του θαλάσσιου Πάρκου Νησιώπης με το ειδικό σκάφος με γυάλινο πυθμένα, μια πρωτότυπη δραστηριότητα επίσκεψης που προσφέρει το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου.

Καθημερινά όλες τις ημέρες της εβδομάδας από 10.00 το πρωί ξεκινούν τα ειδικά δρομολόγια που μεταφέρουν τους επισκέπτες σε ένα μοναδικό πάρκο, με ποικίλες θαλασσινές και χερσαίες διαδρομές που τους φέρνουν σε επαφή με γιγαντιαίους απολιθωμένους κορμούς δέντρων, ηφαιστειακές δομές, τεκμήρια των βίαιων ηφαιστειακών εκρήξεων που έδρασαν στην περιοχή πριν εκατομμύρια χρόνια, αλλά και εντυπωσιακούς τεκτονικούς, γεωμορφολογικούς και παράκτιους γεωτόπους και την πλούσια σύγχρονη χλωρίδα και πανίδα της νησίδας.

Η επίσκεψη στο Πάρκο Νησιώπης ξεκινάει με επιστημονική ενημέρωση όλων των επισκεπτών στις εγκαταστάσεις του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου στο Σίγρι. Στη συνέχεια οι επισκέπτες μεταβαίνουν στο λιμάνι του Σιγρίου, όπου με το ειδικό σκάφος με γυάλινο πυθμένα επισκέπτονται το θαλάσσιο χώρο του Πάρκου και στη συνέχεια αποβιβάζονται στο λιμανάκι της Νησιώπης όπου και περιηγούνται στο χερσαίο τμήμα του Πάρκου.

 

 

Οι οργανωμένες επισκέψεις στο θαλάσσιο Πάρκο Νησιώπης πραγματοποιούνται μετά από κράτηση στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου στο τηλέφωνο 22530-54434.

 

 

Θαλάσσια περιήγηση στον κόλπο Σιγρίου και τη νησίδα Νησιώπη

 

Το Πάρκο Νησιώπης προσφέρει μια πρωτόγνωρη εμπειρία στον επισκέπτη της δυτικής Λέσβου, μια περιήγηση στο άγνωστο θαλάσσιο τμήμα του Απολιθωμένου Δάσους της Λέσβου.

Το ειδικό σκάφος με γυάλινο πυθμένα «ΝΗΣΙΩΠΗ» του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους, δίνει στους επισκέπτες τη δυνατότητα περιήγησης στη θαλάσσια περιοχή του κόλπου του Σιγρίου και τα εντυπωσιακά παράκτια τοπία που γέννησε η ηφαιστειακή δραστηριότητα και σμίλεψαν με το πέρασμα των χρόνων τα κύματα του Αιγαίου. 

 

 

Οι επισκέπτες παρατηρούν εντυπωσιακά απολιθώματα δένδρων στις ακτές και στο θαλάσσιο πυθμένα, που μαρτυρούν τα οικοσυστήματα του παρελθόντος και τις δραματικές μεταβολές στο ανάγλυφο της περιοχής του Αιγαίου τα τελευταία 20 εκατομμύρια χρόνια. Παρατηρούν, επίσης, την πλούσια βενθική ζωή του θαλάσσιου οικοσυστήματος του Κόλπου Σιγρίου και τα εντυπωσιακά λιβάδια με Ποσειδώνιες (Posidonia oceanica) που αποτελούν τους φυσικούς ιχθυογενετικούς σταθμούς του Αιγαίου.

Η θαλάσσια διαδρομή γύρω από τη Νησιώπη προσφέρει στους επισκέπτες μια συναρπαστική επαφή με το δραματικό ηφαιστειακό παράκτιο τοπίο και το υποθαλάσσιο ανάγλυφο, με τους υφάλους, τις χαράδρες και τις αινιγματικές γεωμορφές, αποτέλεσμα των έντονων γεωτεκτονικών διεργασιών, των μεταβολών της στάθμης της θάλασσας και της παράκτιας υδροδυναμικής που διαμόρφωσαν το τοπίο της ευρύτερης περιοχής. Παράκτιες σπηλιές, θαλάσσιες αψίδες, απολιθωματοφόροι ορίζοντες και κυψελοειδείς μορφές διάβρωσης μαγνητίζουν το βλέμμα και εξάπτουν τη φαντασία.

 

 

Επίσκεψη των απολιθωματοφόρων θέσεων στο χερσαίο τμήμα του Πάρκου Νησιώπης
Στο Πάρκο της Νησιώπης έχουν αναδειχθεί 44 απολιθωματοφόρες θέσεις οι οποίες είναι προσβάσιμες στους επισκέπτες μέσω περιπατητικών διαδρομών συνολικού μήκους 4 χμ.

Κατά μήκος των περιπατητικών διαδρομών εμφανίζονται ανασκαφικές θέσεις οι οποίες περιβάλλονται από πέτρινα τοιχία για την προστασία των απολιθωμάτων και διαθέτουν ειδική σήμανση. Στις ανασκαφικές θέσεις έχουν αποκαλυφθεί απολιθωμένοι κορμοί ιστάμενοι στη φυσική τους θέση, απολιθωμένα ριζικά συστήματα δένδρων και άριστα διατηρημένοι κατακείμενοι απολιθωμένοι κορμοί, θαμμένοι σε στρώματα ηφαιστειακής τέφρας. Παρατηρούνται ακόμη αποσπασμένα τμήματα κορμών, μεγάλος αριθμός κλαδιών και κλαδίσκων και φυλλοφόροι ορίζοντες.

Ειδικές κατασκευές πρόσβασης επισκεπτών έχουν προβλεφθεί για τη θέαση των απολιθωμένων κορμών σε απόκρημνες παράκτιες θέσεις.

Τα περισσότερα ευρήματα κωνοφόρων δένδρων ανήκουν στις οικογένειες των πευκίδων και των κυπαρισσίδων, στις οποίες περιλαμβάνονται και τα δένδρα της σεκόιας. Συναντώνται επίσης πολλά καρποφόρα δένδρα όπως βαλανιδιές, καρυδιές, δαφνίδες, κανελόδενδρα και φοίνικες.

Στην ανασκαφική θέση Νο18 έχει ανασκαφεί το μεγαλύτερο απολιθωμένο δένδρο της Νησιώπης. Πρόκειται για εντυπωσιακό κατακείμενο κορμό σεκόιας, μήκους 17,20 m και διαμέτρου 1,70 m με ακέραιο το ριζικό του σύστημα. Το τεράστιο αυτό δένδρο ξεριζώθηκε από το ωστικό κύμα των αερίων της ηφαιστειακής έκρηξης και σκεπάσθηκε από μεγάλες λασπορροές πυροκλαστικών υλικών.

Για περισσότερες πληροφορίες και για δήλωση συμμετοχής, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθυνθούν στο τηλέφωνο 2253054434, e-mail: lesvospf@otenet.gr, www.lesvosmuseum.gr .

 

 

πηγή: http://www.lesvosnews.net/

 

Η διαλείπουσα λειτουργία των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας και το κόστος της

 

 

Πολλή διαφήμιση γίνεται τελευταία σχετικά με την πτώση των τιμών των ΑΠΕ και επομένως οι ΑΠΕ γίνονται ή θα γίνουν ανταγωνιστικές (ή τουλάχιστον αυτό λένε οι ΑΠΕτζήδες). Πριν καν μπω στο θέμα της παραπλανητικής και απλά λανθασμένης «κοστολογικής» προσέγγισης, θα σας πω ένα απλό πράγμα — και να το πείτε, την επόμενη φορά που κάποιος παπαγάλος σας πει «να, πέφτουν οι τιμές»: Ο αέρας και ο ήλιος είναι τζάμπα, τα κόστη πέφτουν, τζάμπα όλα, αλλά η αιολική ταρίφα παραμένει στα 80-90 ευρώ για κάθε εγχεόμενη μεγαβατώρα, είτε την χρειαζόμαστε είτε όχι, συν το κόστος ενσωμάτωσης της κουτουρού έγχυσης στο δίκτυο. Η φωτοβολταϊκή ταρίφα είναι περί τα 250 ευρώ για κάθε μεγαβατώρα, πάλι ασχέτως κόστους ενσωμάτωσης. Και έχουμε έναν Υπουργό που φροντίζει οι ταρίφες να είναι οι παλιές καλές και γενναιόδωρες, έτσι για να μην ξεχνιόμαστε.http://ift.tt/2vdjI2O

http://ift.tt/2uMZsF5.

 

Το πρώτο άρθρο αναφέρει ότι πράγματι τα κόστη των μηχανημάτων ΑΠΕ πέφτουν, αλλά αυτοί που ενσωματώνουν πολλές ΑΠΕ στα δίκτυά τους δείχνουν αυξημένες τιμές στο ρεύμα. Και ότι ένας δείκτης που λέγεται LCOE (ή σταθμισμένο κόστος ενέργειας) είναι ανεπαρκής και παραπλανητικός και αυτό είναι συνέπεια της «διαλείπουσας» και «μη κατανεμόμενης» λειτουργίας των ΑΠΕ και του εκθετικά αυξανόμενου κόστους ενσωμάτωσής τους στα δίκτυα, όσο μπαίνουν περισσότερες. Και στα μεν φ/β δημιουργείται το λεγόμενο πρόβλημα της καμπύλης ισχύος με σχήμα «πάπιας» (πολύ ρεύμα την ημέρα και καθόλου το βράδυ), ενώ ο αέρας είναι κουτουρού, είτε βραχυπρόθεσμα, είτε μεσοπρόθεσμα, είτε μακροπρόθεσμα. Και χρησιμοποιεί την Κρήτη σαν παράδειγμα χρήσης μεταβλητής λειτουργίας μονάδων ορυκτών καυσίμων σε σύστημα με πολλές ΑΠΕ [2]. Το ίδιο παράδειγμα περίπου είχε αναφέρει και ο Απόστολος Ε. σε ανάρτηση που είχα μεταφέρει εδώ. Το άρθρο αναφέρει ότι, ναι, μπορούν να ενσωματωθούν πολλές ΑΠΕ σε ένα δίκτυο αλλά το κόστος ενσωμάτωσης γίνεται σημαντικό όταν ξεπεράσει το 20% και μόνο 4 χώρες έχουν τέτοιο ποσοστό, και δείχνει και με τι συνέπειες στο κόστος: Το πιο ακριβό ρεύμα το έχουν αυτοί με τις πιο πολλές ΑΠΕ. Το ίδιο περίπου γράφημα και εδώ.

 

 

Το δεύτερο εξαιρετικό άρθρο εστιάζεται και αυτό στο κόστος και τις αρνητικές συνέπειες πολλών ΑΠΕ σε ένα δίκτυο, και πώς υποεκτιμάται το κόστος των ΑΠΕ με τους συνήθεις τρόπους που παρουσιάζεται. Αναφέρει ότι πέρα από το ανεπαρκές και παραπλανητικό LCOE, ένας τρόπος εκτίμησης της «συμβολής» των ΑΠΕ, το «EROI» (Energy Returned on Energy Invested, Απόδοση Ενέργειας από την Επενδυμένη Ενέργεια) είναι επίσης ανεπαρκής, και ότι, ακόμα και σε μικρά ποσοστά διείσδυσης ΑΠΕ, η διαλείπουσα λειτουργία τους διαστρεβλώνει τόσο την κοστολογική ανάλυση και τις τιμές, όσο και την υποτιθέμενη εξοικονόμηση CO2 (δηλαδή καύσιμου). Και ότι κάθε ανάλυση δεν αρκεί να εξετάζει το κόστος της εγχεόμενης ενέργειας, αλλά πρέπει να βλέπει το συνολικό κόστος της ενέργειας που ικανοποιεί τα κριτήρια ενός δικτύου. Και, φυσικά, να μην μπερδεύει την χοντρική τιμή του ρεύματος (που πληρώνονται οι ηλεκτροπαραγωγοί) με την λιανική τιμή που πληρώνουν οι καταναλωτές.

 

Οι διαλείπουσες ΑΠΕ υπάρχουν όπου α) υπάρχουν γενναιόδωρες επιδοτήσεις, β) κάποιος «άλλος» παρέχει εφεδρείες, σχετικά φτηνά και γ) κάποιοι γενναιόδωροι γείτονες απορροφούν σε χαμηλές τιμές το πλεονάζον τυχαίο ρεύμα. Παρ’ όλα αυτά υπάρχουν δύσκολες παρενέργειες, όπως πχ ανησυχία για τον επερχόμενο «θάνατο» των εταιριών ηλεκτροπαραγωγής αφού οι επενδύσεις σε δίκτυα (για να αντέξουν τις ΑΠΕ) δεν είναι βιώσιμες. Κάθε «επένδυση» σε ΑΠΕ, εσκεμμένα αγνοεί το κόστος παράπλευρων και ακριβών απαιτήσεων σε δίκτυα, επιδοτήσεις σε συμβατικούς παραγωγούς, είτε για να παράγουν είτε για να μην παράγουν, εφεδρείες ταχείας απόκρισης με χαμηλά τεχνικά ελάχιστα, συμφωνίες με γείτονες, δέσμευση υδροηλεκτρικών κλπ.

Κάθε επένδυση σε ΑΠΕ θα έπρεπε να βλέπει, πραγματικά, υπαρκτά παραδείγματα, είτε είναι αυτό της Γερμανίας, είτε της Αυστραλίας, είτε του μικρού El Hierro. Η Γερμανία είναι περίπτωση από μόνη της. Η Νότια Αυστραλία έκανε το αστείο να βάλει πολλές ΑΠΕ, έκλεισε δύο μονάδες κάρβουνου που δεν άντεχαν (τεχνικά και οικονομικά) την διαλείπουσα λειτουργία, αναγκάστηκε να βάλει αέριο για ρεύμα και το συμπέρασμα? Πανάκριβο ρεύμα, πολλά blackouts, ανεπάρκεια αερίου και αδυναμία εισαγωγών και απορρίψεων. Όπου προτείνεται να «διορθώσουν» το πρόβλημα με …μπαταρίες και περισσότερες διασυνδέσεις με γειτονικές Πολιτείες. Οι μπαταρίες θα είναι κόστος για το κόστος, και οι διασυνδέσεις για ρεύμα και ευστάθεια του δικτύου. Το El Hierro… Έβαλαν αιολικά και αντλησιοταμίευση για να …απεξαρτηθούν από το ντήζελ, εξακολουθούν και ηλεκτροδοτούνται κυρίως από ντήζελ, και όποιο ντήζελ εξοικονομούν τους κοστίζει 3 φορές όσο αυτό από το ντόπιο βενζινάδικο… Και κάτι περίεργοι προωθούν αντίστοιχα στην Ελλάδα…

 

 

Η υποεκτίμηση του κόστους των ΑΠΕ είχε αναφερθεί και σε ένα άρθρο του Economist που είχα μεταφέρει εδώ, και σε σχέση με το ότι το σταθμισμένο κόστος (LCOE) συγκρίνει ανόμοια πράγματα όταν συγκρίνει κανονικές, με μη κατανεμόμενες διαλείπουσες μορφές ηλεκτροπαραγωγής, και ότι, όπως συμβουλεύει η Αμερικανική Υπηρεσία Πληροφόρησης Ενέργειας (ΕΙΑ), αντί του LCOE θα έπρεπε να χρησιμοποιείται το LACE ή σταθμισμένο κόστος υποκατάστασης ηλεκτρικής ενέργειας. Πόσο λιγνίτη (ή αέριο, αν προτιμάτε, κύριε Σταθάκη μου) εξοικονομούμε τον χρόνο με το 1 δις ευρώ που δίνουμε σε επιδοτήσεις ΑΠΕ; Πόσες μονάδες λιγνίτη (ή αερίου) γλυτώνουμε με τα 5 γιγαβάτ ΑΠΕ που έχουμε βάλει έναντι κόστους περί τα 9 δις που ήδη χρωστάμε για τις ΑΠΕ; Αυτό είναι το LACE.

Οι οπαδοί ή οι πλασιέ των ΑΠΕ θα σας πουν ότι η διαλείπουσα λειτουργία «είναι αντιμετωπίσιμη» και ότι 1) με καλές προβλέψεις καιρού, 2) μεταβλητές εφεδρείες ταχείας απόκρισης με χαμηλά τεχνικά ελάχιστα (να μπορούν δηλαδή να πάνε από 0 μεγαβάτ σε …500 ή 5.000 σε λίγα λεπτά, 3) συστήματα αποθήκευσης ενέργειας, 4) γείτονες που δέχονται να απορροφήσουν πλεονάσματα ή/και να καλύψουν ελλείψεις, και 5) καταναλωτές που δέχονται και μπορούν να καταναλώνουν ρεύμα όταν πχ φυσάει και να μην καταναλώνουν όταν δεν φυσάει ή τα βράδια που δεν έχει ήλιο, ή πολλαπλές και επικαλυπτόμενες πηγές διαλείπουσας ενέργειας, με όλα αυτά, το πρόβλημα της διαλείπουσας λειτουργίας …λύθηκε! Το πρόβλημα είναι ότι τα παραπάνω είναι ακριβά και συχνά ανέφικτα.

Εκτός από το κόστος, τα παραπάνω έχουν σαν συνέπεια ότι ενώ έχουμε μάθει να λέμε ότι χρειαζόμαστε πχ 5.000 ή 7.000 μεγαβάτ για να καλύψουμε την ζήτηση για ρεύμα, με τις διαλείπουσες ΑΠΕ, τα εγκατεστημένα μεγαβάτ είναι σχεδόν άνευ ουσίας! Τα 2.000 αιολικά μεγαβάτ είναι άχρηστα όταν δεν φυσάει και προβληματικά όταν φυσάει σε ώρα που δεν χρειάζεται το ρεύμα τους. Η συνέπεια; Πανάκριβο ρεύμα και ανεπάρκεια ρεύματος όταν το χρειαζόμαστε.

------------
 [1] Ο αέρας και ο ήλιος είναι «διαλείπουσες» (intermittent) μορφές ενέργειας. Δεν φυσάει συνέχεια και σταθερά. Ούτε έχει συνέχεια ήλιο. Συχνά, η «διαλείπουσα» λειτουργία ερμηνεύεται και σαν «μεταβλητή» λειτουργία με κύριο χαρακτηριστικό ότι η «μεταβλητότητα» δεν ελέγχεται από εμάς ή από μεταβολές στην ζήτηση και, πιο σημαντικό, η ενέργεια αυτή δεν είναι «κατανεμόμενη» (dispatchable), δηλαδή δεν μπορούμε εμείς να την αυξήσουμε ή να την μειώσουμε ανάλογα με αλλαγές στην ζήτηση και, πρέπει να μην ξεχνάμε, ότι σε ένα δίκτυο, η προσφορά πρέπει, αναγκαστικά, να είναι πάντα ίση με την ζήτηση. Εκτός από την «διαλείπουσα» και την «κατανεμόμενη» ή μη λειτουργία, ο ρυθμός και η προβλεψιμότητα της μεταβλητότητας είναι σημαντικός για την αναγκαστική εξισορρόπηση προσφοράς και ζήτησης: Μία ήπια και προβλέψιμη μεταβλητότητα είναι πιο εύκολα διαχειρίσιμη από μια απρόβλεπτη και απότομη μεταβλητότητα. Και όπως δείχνει η εικόνα (από εδώ), από όλα τα αιολικά της Ευρώπης, όταν φυσάει ή δεν φυσάει, είναι πανευρωπαϊκό φαινόμενο. Η διαλείπουσα λειτουργία δεν χάνεται με πολλά και διασυνδεδεμένα αιολικά.

Το ότι οι ΑΠΕ είναι διαλείπουσες, έχει σαν συνέπεια ότι η ενσωμάτωσή τους στην ηλεκτροδότησης έχει σημαντικά κόστη (που εντέχνως …ξεχνάμε), η ύπαρξή τους δεν συμβάλλει στην επάρκεια και ασφάλεια της ηλεκτροδότησης και η συμβολή τους στο λεγόμενο ενεργειακό μείγμα είναι στις καλύτερες των περιπτώσεων αμφιλεγόμενη και περιορισμένη, με την προσπάθεια ενσωμάτωσης να γίνεται εκθετικά πιο δύσκολη και ακριβή, όσο περισσότερες μπαίνουν σε ένα δίκτυο. Και όταν οι μεταβολές συμβαίνουν σχετικά απότομα, αυτό συνεπάγεται «μονάδες εφεδρείας ταχείας απόκρισης». Αυτές οι μονάδες φαίνονται στην περίπτωση της Κρήτης, παρακάτω. Το κόστος τους? Παριστάνει τις Υπηρεσίες Κοινής Ωφέλειας.

[2] Η Κρήτη είναι περίπτωση… Οι ντόπιοι οπαδοί του αερίου την επικαλούνται σαν παράδειγμα ακριβού ρεύματος που θα λυθεί με διασύνδεση με τις μονάδες αερίου που ΘΑ φτιάξουν. Οι ντόπιοι αιολικοί (που είναι οι ίδιοι με τους οπαδούς του αερίου) την θέλουν, με διασύνδεση για να έχουν κάπου να απορρίπτουν το κουτουρού ρεύμα και να μεγιστοποιούν τις επιδοτήσεις από την έγχυση. Οι συναφείς παπαγάλοι δείχνουν την Κρήτη και λένε για το κόστος των ΥΚΩ, όταν η Κρήτη έχει πανάκριβο ρεύμα λόγω της χρήσης ντήζελ και JetA για ηλεκτοδότηση! Και η ίδια η IRENA (ένα από τα πολλά λόμπυ των ΑΠΕ παραδέχεται ότι η Κρήτη υπήρξε (και είναι) πειραματόζωο για να «μάθουμε» περί ενσωμάτωσης πολλών ΑΠΕ, με την διαφορά ότι το συμπέρασμα της IRENA είναι ότι the experience gained so far from the operation of high share of renewables in European grids shows that no increase of reserve capacity, but an increased use of operating capacity reserve, is needed (σελ. 22), δηλαδή με πολλές ΑΠΕ, αυτό που χρειαζόμαστε δεν είναι περισσότερες εφεδρείες, αλλά περισσότερες μονάδες βάσης. http://ift.tt/1bx7cLS.


πηγή: https://olympia.gr/

 

Μαγνησία - Κερασιά Πηλίου. Εκδήλωση υπό το φως της Πανσελήνου στον ιστορικό τόπο της Άνω Κερασιάς

 

 

«Στο φως του φεγγαριού»

 

Όπως κάθε χρόνο, το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού γιορτάζει την Αυγουστιάτικη Πανσέληνο διοργανώνοντας πλήθος εκδηλώσεων σε αρχαιολογικούς χώρους και μνημεία ολόκληρης της Ελλάδας.

 

Επισφραγίζοντας τον πρόσφατο χαρακτηρισμό του μαρτυρικού χωριού της Άνω Κερασιάς Πηλίου, ως ιστορικού τόπου, η Υπηρεσία Νεωτέρων Μνημείων και Τεχνικών Έργων Θεσσαλίας και Κεντρικής Στερεάς Ελλάδας συμμετέχει στον εορτασμό της Πανσελήνου διοργανώνοντας την Δευτέρα 7 Αυγούστου 2017, σε συνεργασία με τον Δήμο Ρήγα Φεραίου και τον Πολιτιστικό και Εξωραϊστικό Σύλλογο Κερασιωτών Πηλίου, μουσική βραδιά στο προαύλιο του παλιού Σχολείου του χωριού («Τσαΐρι»).

 

 

Θα συμμετέχουν με τραγούδια των Μ. Θεοδωράκη, Μ. Χατζηδάκη, Δ. Σαββόπουλου και πολλών άλλων, οι εξής καλλιτέχνες: Νίκος Παρθένης (τραγούδι, κρουστά, Ζαφείρης Κουκουσέλης (πιάνο, πλήκτρα, ενορχήστρωση) Ιωάννα Τσιρώνη (τραγούδι, ντέφι), Δημήτρης Μπεφάνης (μπουζούκι, φωνητικά) Γιάννης Κουκουσέλης (κιθάρα) και Μαριάννα Λούμα (τραγούδι).

 

 

Ώρα έναρξης της εκδήλωσης: 8:30 μ.μ.
Είσοδος ελεύθερη
Πληροφορίες στα τηλέφωνα:
- 24210 39586 (Υπηρεσία Νεωτέρων Μνημείων και Τεχνικών Έργων Θεσσαλίας και Κεντρικής Στερεάς Ελλάδας)
- 6987 150 503 και 6979 013 238 (Πολιτιστικός και Εξωραϊστικός Σύλλογος Κερασιωτών Πηλίου) και
- 24253 50211 και 6978 557 617 (Δήμος Ρήγα Φεραίου)

 

 

πηγή: naturahellas.blogspot.gr/

 

Λήμνος. Άνοιξε τις πόρτες του το ανακαινισμένο Λαογραφικό Μουσείο Πορτιανού

 

 

Συντάκτρια:  Βιργινία Καρβέλλη

 

Τελέστηκαν την Παρασκευή 28 Ιουλίου στο Πορτιανού τα εγκαίνια του ανακαινισμένου Λαογραφικού Μουσείου Πορτιανού, το οποίο απέκτησε νέα μορφή, κερδίζοντας τον επισκέπτη μέσα από μία ξεχωριστή παρουσίαση των λαογραφικών θησαυρών της Λήμνου.

Τα εγκαίνια τελέστηκαν παρουσία του Σεβασμιώτατου Μητροπολίτη Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου κ.κ. Ιερόθεου, του Επάρχου Λήμνου κ. Ευάγγελου Γιαρμαδούρου, του στρατιωτικού διοικητή Λήμνου, Ταξίαρχου κ. Γρηγόριου Ρουμάνη, του Προέδρου του ΟΕΠΑ Δήμου Λήμνου κ. Νίκου Μαρινάκη, του ιδρυτή του Λαογραφικού Μουσείου κ. Βασίλη Ποριάζη, της Προέδρου του Συλλόγου Πορτιανατών Λήμνου Αθηνών Πειραιώς & Περιχώρων κ. Άννας Τάντου, του Πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Πορτιανού κ. Σπύρου Μανιάτη, του δημοτικού συμβούλου κ. Νεκτάριος Παλατιανού κα της πρώην Δημάρχου και εκ των πρωτεργατών της δημιουργίας του Μουσείου κ. Δέσποινας Βογδάνου Κωνστάντιου.

Στο Λαογραφικό Μουσείο μπορεί να δει κανείς κάθε δωμάτιο που υπήρχε στο παραδοσιακό λημνιό σπίτι, ενώ φιλοξενούνται θαυμαστά αντικείμενα εκείνης της εποχής. Σε χώρους όπως το δωμάτιο του αργαλειού, η νυφική κρεβατοκάμαρα, το μαγειρείο και ο χώρος συνεύρεσης, ζωντανεύουν σκηνές από την καθημερινότητα των κατοίκων της Λήμνου στα παλαιά χρόνια και προβάλλονται με τον πιο ευφάνταστο τρόπο τα ήθη και τα έθιμα των προγόνων μας.

 

Ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για την ιστορία και τις παραδόσεις της Λήμνου μέσα από οθόνες προβολής βίντεο, ορισμένες από τις οποίες βρίσκονται σε ειδικά διαμορφωμένες αίθουσες.

Συμπληρώνοντας αυτό το μαγικό ταξίδι στον χρόνο, σε έναν ξεχωριστό χώρο στο πίσω μέρος του μουσείου, ο επισκέπτης μπορεί να επισκεφθεί και να δει από κοντά αγροτικά εργαλεία της εποχής, έναν τομέα διαχρονικά σημαντικό για την τοπική οικονομία.

Το Λαογραφικό Μουσείο Πορτιανού ιδρύθηκε το 1995. Τα αντικείμενα της συλλογής του μουσείου και τα εκθέματα συγκεντρώθηκαν με μεγάλο κόπο, με φροντίδα και αγάπη.

Το διώροφο κτίριο που τώρα στεγάζει το μουσείο ήταν κατοικία της οικογένειας Βαγιάκου. Αγοράστηκε από τον τέως πρόεδρο του Συλλόγου Πορτιανατών, κ. Βασίλη Ποριάζη, ο οποίος με δικό του προσωπικό ενδιαφέρον συγκέντρωσε το μεγαλύτερο μέρος της συλλογής. Το κτίριο έχει χαρακτηριστεί ως μνημείο αρχιτεκτονικής κληρονομιάς, αξιόλογο δείγμα της λαϊκής αρχιτεκτονικής της Λήμνου.

 

Το έργο «Αναβάθμιση της Λαογραφικής Συλλογής Πορτιανού Λήμνου» χρηματοδοτήθηκε από το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Κρήτης και Νήσων Αιγαίου 2007-2013» της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου, με συγχρηματοδότηση της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και με φορέα υλοποίησης τον Δήμο Λήμνου.

Ωράριο λειτουργίας Λαογραφικού Μουσείου Πορτιανού:
10:00 – 14:00 και 19:00 – 21:00 καθημερινά εκτός Δευτέρας
Είσοδος ελεύθερη


πηγή: http://www.limnosfm100.gr/

Να ενισχυθεί η υπηρεσία Πρασίνου του Δήμου Βέροιας

Δύο θέματα που αφορούσαν εργασίες συντήρησης πρασίνου των πάρκων αφορούν στην περιοχή του κέντρου της Βέροιας καθώς και καθαρισμός περιαστικών αλσυλλίων για την κάλυψη της πυροπροστασίας, ψήφισε το τελευταίο Δημοτικό Συμβούλιο Βέροιας, δίνοντας τις εργασίες σε ιδιώτες.

Και στις δύο περιπτώσεις έγινε αναφορά στην υποστελέχωση της σχετικής υπηρεσίας (έχει μόνο 9 εργαζόμενους)

 

 

Ας δούμε όμως την έκταση του προβλήματος όπως αποτυπώνεται από τα εισηγητικά:

-Οι εργασίες συντήρησης πρασίνου των πάρκων αφορούν στην περιοχή του κέντρου της Βέροιας, τους χώρους πρασίνου από την πλατεία Ελιάς έως το πάρκο τείχους και Ανθέων που περιλαμβάνει «316 δένδρα, 3693 θάμνους, 8478 ποώδη φυτά, 2895 φυτά πρανών, 501 αναρριχώμενα και 10.453 τετ. μέτρα χλοοτάπητα. Προβλέπεται συντήρηση συνολικά του ήδη εγκατεστημένου πρασίνου έτσι ώστε να διατηρείται στην καλύτερη κατάσταση και συγκεκριμένα: - Συντήρηση δένδρων και θάμνων, η οποία θα περιλαμβάνει κλαδέματα, ψαλιδίσματα, σχηματισμό λεκανών άρδευσης, λίπανση, άρδευση, λίπανση, κλπ. - Συντήρηση του χλοοτάπητα. - Διαχείριση του υπάρχοντος αρδευτικού δικτύου. - Καθαριότητα των χώρων πρασίνου…»

-Ο καθαρισμός περιαστικών αλσυλλίων για την κάλυψη της πυροπροστασίας» με ποσό 16.000,00 € από έσοδα ΣΑΤΑ Πυροπροστασίας. Οι προτεινόμενες εργασίες αφορούν: «1. Το δημοτικό άλσος «Παπάγου». 2. Το δημοτικό άλσος «Βικέλα». 3. Το δημοτικό άλσος Πατρίδας. 4. Το δημοτικό άλσος Τριλόφου. 5. Το άλσος του Ιερού Ναού Υπαπαντής Πατρίδας. 6. Το δημοτικό άλσος Τριποτάμου. Προβλέπεται η κλάδευση των κωνοφόρων, κυρίως των ατόμων τραχείας πεύκης, που είναι το κυρίαρχο είδος σε όλα τα παραπάνω δημοτικά άλση, σε ύψος μέχρι 4,0 μέτρων από το έδαφος, ο καθαρισμός και η καλλιέργεια του υπόροφου των πλατύφυλλων ειδών και το βοτάνισμα των χώρων.»

Φυσικά δεν είναι μόνο αυτοί οι χώροι ευθύνης του Δήμου Βέροιας και οι λόγοι καθαρισμού δεν είναι μόνο αισθητικοί αλλά αφορούν και τα ζητήματα προστασίας ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες.

Οι κυβερνήσεις ακολουθώντας πολιτικές υποχρηματοδότησης των δήμων αλλά και ουσιαστικής απαγόρευσης πρόσληψης προσωπικού έχουν οδηγήσει την συγκεκριμένη πολύτιμη υπηρεσία να μην έχει τη δυνατότητα να ανταποκριθεί στις απαραίτητες υπηρεσίες, γεγονός που οδηγεί στην μερική της ιδιωτικοποίηση (άλλωστε προβλέπεται από το θεσμικό πλαίσιο) μέσω της εξαγοράς υπηρεσιών από ιδιώτες.

Το ζήτημα φυσικά δεν είναι «μοιραίο». Χρειάζεται αποφασιστική διεκδίκηση από μέρους της δημοτικής αρχής για τη στελέχωση της υπηρεσίας αυτής με μόνιμο (και αναγκαίο) προσωπικό καθώς και την κάλυψη των μέσων για το σκοπό αυτό!


πηγή: http://www.alli-apopsi.gr/

 

Σε πορεία επανεκκίνησης η ανθοπαραγωγή στην Ελλάδα

Απόσταση χιλιάδων χιλιομέτρων χρειάζεται να διανύσουν, προκειμένου να φτάσουν στην Ελλάδα, περίπου οκτώ στα δέκα λουλούδια, που πωλούνται σήμερα στην ελληνική αγορά, καθώς το 80% των δρεπτών ανθέων και πρασινάδων εισάγεται, ιδίως από την Ολλανδία.

 

Κι όμως, λίγες δεκαετίες πριν, η εικόνα ήταν ακριβώς η αντίστροφη: μόλις το 20% των λουλουδιών προέρχονταν από το εξωτερικό, ενώ το 80% καλλιεργούνταν στην Ελλάδα από ντόπιους παραγωγούς. Η συρρίκνωση της ελληνικής ανθοπαραγωγής, εξαιτίας συνδυασμού αρνητικών παραγόντων, οικονομικών και κοινωνικών, αποτυπώνεται στο εμβαδόν των καλλιεργούμενων εκτάσεων, οι οποίες στο ίδιο διάστημα υποδεκαπλασιάστηκαν, αλλά και στον αριθμό των παραγωγών και στους τζίρους των συνεταιρισμών του κλάδου, που μειώθηκαν κάθετα.

 

 

Τα 16 ενδημικά είδη λουλουδιών, που ίσως "σώσουν την παρτίδα"

 

"Η ανθοπαραγωγή στην Ελλάδα είναι δύσκολη υπόθεση" παρατηρεί, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο πρόεδρος του Αγροτικού Ανθοπαραγωγικού Συνεταιρισμού Αθηνών "Κεντρική Ανθαγορά Αθηνών" (ΑΑΣΑ-ΚΑΑ), Αθανάσιος Κελμάγερ, ο οποίος παρείχε και τα παραπάνω στοιχεία. Διευκρινίζει πάντως ότι ίσως είναι ο "κρυμμένος θησαυρός" της ελληνικής γης -τα ενδημικά είδη ανθέων- που θα βοηθήσει την ελληνική παραγωγή να περάσει στη νέα εποχή της.

 

"Σε συνεργασία με τη δρα Ελένη Μαλούπα, διευθύντρια του Ινστιτούτου Γενετικής Βελτίωσης και Φυτογενετικών Πόρων του ΕΛΓΟ "Δήμητρα", με έδρα τη Θεσσαλονίκη, καταλήξαμε σε 16 ενδημικά αυτόχθονα ελληνικά λουλούδια, τα οποία θα είχαν καλή εξαγωγική πορεία: μεταξύ αυτών η τουλίπα, που μπορεί να είναι σήμα κατατεθέν της Ολλανδίας αλλά προέρχεται από τη Χίο, τη Σάμο και τα παράλια της Μικράς Ασίας, οι τρεις ποικιλίες ελληνικής παιώνιας, οι ελληνικές ορχιδέες, η κενταύρια και η παυλώνια" εξηγεί ο κ. Κελμάγερ και προσθέτει ότι αρχικά τα άνθη αυτά θα καλλιεργηθούν σε πειραματικά στάδιο, στο πλαίσιο και συμφωνίας συνεργασίας με τον ΕΛΓΟ "Δήμητρα", που αναμένεται να υπογραφεί τον Σεπτέμβριο.

 

 

Γιατί μειώθηκε η ελληνική ανθοπαραγωγή;

 

Τι έκανε όμως τους 'Ελληνες ανθοπαραγωγούς να εγκαταλείψουν μαζικά την καλλιέργεια; 'Οπως παρατηρεί ο Κώστας Ηπειρώτης του ΑΑΣΑ-ΚΑΑ, κατά τις "χρυσές" εποχές της ανθοπαραγωγής, το 1989, μόλις δύο νταλίκες με άνθη εισαγωγής έφταναν στην Αθήνα κάθε εβδομάδα, ενώ σήμερα η πόλη υποδέχεται εβδομαδιαίως πάνω από 20 νταλίκες με λουλούδια μόνο από την Ολλανδία. Το 1989 οι ανθοπαραγωγοί μόνο στην Τροιζήνα ξεπερνούσαν τους 200 -γι΄ αυτό και τα "Ανθεστήρια", με άρματα στολισμένα με λουλούδια από κάθε χωριό της περιοχής, γίνονταν εκεί. Σήμερα, έχουν απομείνει μόλις 30 ανθοπαραγωγοί. Τι συνέβη λοιπόν στο μεσοδιάστημα;

 

"Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του '80 τα ελληνικά άνθη ήταν περισσότερα από τα εισαγόμενα, αλλά η καλλιέργεια άρχισε να φθίνει και στις αρχές του 2000 ξεκίνησε η μεγάλη κατηφόρα. Πολλές καλλιέργειες άλλαξαν χέρια και άλλες μετατράπηκαν σε οπωροκηπευτικών, λόγω του υψηλού κόστους παραγωγής για την ανθοκαλλιέργεια. Επιπλέον, δεν κληροδοτούνταν πια ανθοκαλλιέργειες, αφού τα παιδιά των παραγωγών γίνονταν γιατροί και δικηγόροι, σταμάτησε ο κλήρος δηλαδή, γιατί όλοι τείνουμε να κοιτάζουμε το σήμερα κι όχι το αύριο. Τις καλές εποχές οι καλλιεργούμενες με λουλούδια εκτάσεις ξεπερνούσαν τα 20.000 στρέμματα πανελλαδικά, κυρίως υπαίθρια. Σήμερα καλλιεργούνται περίπου 2000 στρέμματα, πολλά από τα οποία αφορούν θερμοκήπια. Όλα αυτά τα χρόνια, ποτέ δεν λάβαμε επιδοτήσεις ή ενισχύσεις ως κλάδος, όλες οι επενδύσεις μας έγιναν με δικά μας χρήματα, με ίδια κεφάλαια", εξηγεί ο Αθανάσιος Κελμάγερ και προσθέτει πως και οι τιμές των λουλουδιών στη διάρκεια της κρίσης έχουν μειωθεί πολύ, με την πτώση να φτάνει στο 40% σήμερα, σε σχέση με το 2008.

 

 

Τριαντάφυλλα το 50% της ελληνικής παραγωγής

 

Παρά τις δυσκολίες όμως και την αποχώρηση πολλών παραγωγών, αρκετοί είναι αυτοί που επιμένουν να παράγουν ελληνικά λουλούδια. "Το 50% της ελληνικής παραγωγής αφορά τριαντάφυλλα και το υπόλοιπο χρυσάνθεμα, ζέρμπερες, πρασινάδες και εποχικά, π.χ, νεραγκούλες ή ηλίανθους. Καλά τα πηγαίνουμε στο γυψόφυλλο, όπου υπάρχουν τρεις καλλιεργητές, οι οποίοι κάνουν πολύ καλή δουλειά, κι έτσι ενώ παλαιότερα εισήγαμε μεγάλο αριθμό φορτίων γυψόφυλλου από το Ισραήλ, τώρα δεν χρειάζεται να κάνουμε πια εισαγωγές. Η μονοκαλλιέργεια γενικά είναι πιστεύω η ορθότερη επιλογή σε ό,τι αφορά την ανθοπαραγωγή" σημειώνει ο κ. Κελμάγερ.

 

 

Κόστος πρώτης εγκατάστασης: 1000 έως 18.000 ευρώ ανά στρέμμα

 

Στο μεταξύ, για να ξεκινήσει κάποιος να καλλιεργεί άνθη, θα πρέπει να ...βάλει το χέρι αρκετά βαθιά στην τσέπη. "Το κόστος πρώτης εγκατάστασης, χωρίς να περιλαμβάνω την αγορά των θερμοκηπίων καθεαυτών, ξεκινά από τα 1000 ευρώ ανά στρέμμα στην υπαίθρια καλλιέργεια και φτάνει στα 2.000-16.000 ευρώ/στρέμμα (θερμοκήπια). Αν δε, κάνουμε και υδροπονία, π.χ., για καλλιέργεια τριαντάφυλλων, ανέρχεται σε περίπου 18.000 ευρώ/στρέμμα. Στην περίπτωση των τριαντάφυλλων η απόσβεση της επένδυσης γίνεται σε δύο-τρία χρόνια, ενώ στις πιο απλές καλλιέργειες τα πράγματα είναι λίγο καλύτερα" εξηγεί ο πρόεδρος του Αγροτικού Ανθοπαραγωγικού Συνεταιρισμού Αθηνών "Κεντρική Ανθαγορά Αθηνών".

 

 

"Αγκάθια" οι ασθένειες, ο καιρός και ο ...ΦΠΑ

 

Πρόσθετο "αγκάθι" για την ανθοπαραγωγή αποτελούν τα τελευταία χρόνια, οι ασθένειες των φυτών, που έχουν γίνει πολύ πιο έντονες και σκληρές. "Δεν τις πιάνουν τα συμβατικά σκευάσματα κι έχουμε αρχίσει να εφαρμόζουμε και βιολογικές μεθόδους, π.χ., με χρήση ωφέλιμων εντόμων, αλλά όλα αυτά στοιχίζουν" λέει ο κ. Κελμάγερ, σύμφωνα με τον οποίο πρόβλημα για την ηλιόλουστη Ελλάδα αποτελεί, παρότι δεν θα το περίμενε κάποιος, και ο καιρός, καθώς οι υψηλές θερμοκρασίες δεν επιτρέπουν την ποιοτική παραγωγή όλον τον χρόνο. "Η καλύτερη περίοδος για εμάς είναι αυτή του Μαρτίου-Ιουλίου, γιατί όταν αρχίζουν οι καύσωνες, τα λουλούδια παθαίνουν σοκ. Στη διάρκεια της ημέρας, ιδίως μέσα στα θερμοκήπια, η θερμοκρασία φτάνει στους 45-55 βαθμούς Κελσίου και τη νύχτα πέφτει κάτω από 20. Ως αποτέλεσμα, τα φυτά βιώνουν διαφορά θερμοκρασίας άνω των 20-25 βαθμών μέσα στην ίδια ημέρα" επισημαίνει.

 

Θετικές είναι πάντως οι εξελίξεις στο μέτωπο του ΦΠΑ. "Μετά από αλλεπάλληλες συναντήσεις με υπουργούς και φορείς, σήμερα αναμένουμε ότι θα περάσει από την Ολομέλεια της Βουλής η μείωση του ΦΠΑ στα λουλούδια στο 13%, όπως ισχύει για όλα τα αγροτικά προϊόντα, αντί του 24% που είναι τώρα" υπογραμμίζει ο Αθανάσιος Κελμάγερ και προσθέτει χαρακτηριστικά: "πιστεύω ότι θα τη βρούμε την άκρη και ότι ο κλάδος θα αναπτυχθεί. Το λουλούδι περνά κρίση, αρρωσταίνει, μα δεν πεθαίνει..."

 

 

Ανθοπαραγωγός πάππου προς πάππου

 

Για πολλούς παραγωγούς σήμερα, η καλλιέργεια λουλουδιών δεν είναι μια περαστική μόδα ή μια ευκαιριακή επιλογή, αφού οι οικογένειές τους βιοπορίζονται επί δεκαετίες από αυτό το επάγγελμα, ακόμη και αν τα μαγαζιά τους ήταν στο μακρινό παρελθόν πάγκοι με κοφίνια γεμάτα άνθη, αντί για καταστήματα με πολύχρωμες βιτρίνες, και τα οχήματά τους κάρα αντί για φορτηγά.

 

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ανθοπαραγωγών "πάππου προς πάππο" η οικογένεια Φλεριανού. Ο προπάππους του Χρήστου Φλεριανού, Ιάκωβος, ήρθε από τη Νάξο στην Αθήνα γύρω στα 1850 και τα πέντε αγόρια της οικογένειας ασχολήθηκαν με την ανθοκαλλιέργεια στις Τρεις Γέφυρες της Αθήνας, ανοίγοντας το πρώτο ανθοπωλείο τους στις αρχές του 20ου αιώνα στην οδό Σταδίου.

 

Μιλώντας πρόσφατα στον δημοσιογράφο Δημήτρη Μιχαηλίδη, με την ευκαιρία και του Συνεδρίου Ελλήνων Ανθοπαραγωγών, που θα γίνει στις 11 Οκτωβρίου στην Αθήνα, ο Χρήστος Φλεριανός, περιέγραψε με τις πιο απλές και δυνατές λέξεις την προσήλωσή του στο επάγγελμά του: Αντιμετωπίζουμε πολλά προβλήματα, αλλά πιστεύουμε ότι αν επιστρέψουμε στις παραδόσεις και τις αξίες μας και τις εμπλουτίσουμε με νέες τεχνολογίες, δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα. Ούτε ως ανθοπαραγωγοί, ούτε ως 'Ελληνες. Η παραγωγή στην Ελλάδα είναι δύσκολο πράγμα. Όμως το λουλούδι μάς συνοδεύει μια ολόκληρη ζωή. Από τη γέννηση μέχρι τον θάνατο...


πηγή: http://www.paseges.gr