Οι νυχτερίδες της Χίου

 

φωτογραφία Rachel Bates

12 είδη νυχτερίδων «έφερε στο φως» η πρόσφατη έρευνα του Δρ. Περιβαλλοντικής Βιολογίας Παναγιώτη Γεωργιακάκη που πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό του Υπουργείου Περιβάλλοντος

 

Ο κ. Γεωργιακάκης και 14 βρετανοί ερευνητές με τη βοήθεια σπηλαιολόγων και άλλων φυσιολατρών από τη Χίο, επισκέφθηκαν σπήλαια, ορυχεία, παλαιά κτίσματα και σημεία με γλυκό νερό σε όλο το νησί αναζητώντας νυχτερίδες με σκοπό τη χάραξη στρατηγικής για τη σωστή διαχείριση των οικοτόπων τους και την επιβίωσή τους. Οι πολύτιμες πληροφορίες για τους πληθυσμούς, τα είδη και την κατάσταση των οικοτόπων των προστατευόμενων από την Ελληνική και Ευρωπαϊκή νομοθεσία των μοναδικών ιπτάμενων θηλαστικών αναμένεται να αποτυπωθεί στην έκθεση προς το Υπουργείο Περιβάλλοντος στα πλαίσια του έργου «Εποπτεία και Αξιολόγηση της Κατάστασης Διατήρησης ειδών θηλαστικών κοινοτικού ενδιαφέροντος στην Ελλάδα».

Τουλάχιστον 12 νυχτερίδες

 

Η έρευνα έδειξε ότι στο νησί μας διαβιούν τουλάχιστον 12 διαφορετικά είδη νυχτερίδων, ανεβάζοντας σημαντικά τον αριθμό τους σε σχέση με τα 3 είδη που ήταν γνωστά μέχρι πρότινος. Ωστόσο, σε σχέση με τα γειτονικά νησιά, η Χίος δεν φαίνεται να ιδιαίτερα «φιλόξενος» τόπος για τις νυχτερίδες. Ίδιος αριθμός ειδών νυχτερίδων με τη Χίο έχουν εντοπιστεί στην μικρότερη Ικαρία, ενώ στη Σάμο έχουν βρεθεί 15, στη Ρόδο 16 και στη Λέσβο, που δεν έχει μελετηθεί επαρκώς, 14.

Από τα 12 είδη που εντόπισαν οι ερευνητές, κατάφεραν να συλλάβουν ή/και να εξετάσουν 11 από αυτά, ενώ άλλο το άκουσαν μόνο, μια που συνήθως πετάει πολύ ψηλά. Έξι είδη νυχτερίδων που συναντώνται στη Χίο, βρίσκουν καταφύγια σε σπήλαια και ορυχεία, ενώ τα υπόλοιπα σε χαραμάδες βράχων και κτηρίων. Όλα ανεξαιρέτως τα είδη είναι αυστηρώς προστατευόμενα σύμφωνα με την Οδηγία των Οικοτόπων της ΕΕ (Habitat Directive ή 92/43/EU), την εθνική νομοθεσία προστασίας της Βιοποικιλότητας, αλλά και τη συνθήκη της Βέρνης την οποία έχει συνυπογράψει η χώρα μας. Αξίζει να τονιστεί ότι 3 είδη νυχτερίδας που εντοπίστηκαν στη Χίο είναι «Σχεδόν Απειλούμενα», σύμφωνα με το ελληνικό Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Ζώων της Ελλάδας, οπότε έχουμε έναν ακόμα λόγο να τα διαφυλάξουμε.

Αναλυτικά τα είδη των νυχτερίδων που βρέθηκαν στη Χίο είναι:

 

Hypsugo savii, Miniopterus schreibersii, Myotis aurascens, Myotis blythii, Myotis emarginatus, Pipistrellus kuhlii, Pipistrellus pipistrellus, Plecotus kolombatovici, Rhinolophus blasii, Rhinolophus ferrumequinum, Rhinolophus hipposideros, ενώ το είδος που εντοπίστηκε χωρίς όμως να καταστεί δυνατή η σύλληψή του είναι το Tadarida teniotis.

 

Pipistrellus pipistrellus

Rhinolophus ferrumequinum

«Να προστατευθούν οι οικότοποι των νυχτερίδων»

Το σημαντικότερο καταφύγιο νυχτερίδων είναι τα ορυχεία της Κεράμου στα όρια της περιοχής του δικτύου NATURA 2000. Εκεί, στις ανενεργές στοές φωλιάζουν περισσότερες από 150 νυχτερίδες 7 διαφορετικών, γι’ αυτό κάθε σχέδιο αξιοποίησης της περιοχής και ανάδειξης των παλιών ορυχείων θα πρέπει να σχεδιαστεί προσεκτικά ώστε να είναι φιλικό προς τις νυχτερίδες (όχι περίφραξη, φωτισμός, ανεξέλεγκτη είσοδος στις στοές) για να είναι σύννομο. Το σπήλαιο στο Λιθί, όπου διαμένει μια αποικία 30 νυχτερίδων, αποτελεί έναν άλλο σημαντικό οικότοπο που αξίζει να προστατευθεί από κάθε ανθρωπογενή ενέργεια που θα τον υποβαθμίσει.

Όπως αναμενόταν, αρκετά είδη νυχτερίδων εντοπίστηκαν σε περιοχές της Βόρειας Χίου με γλυκό νερό μια που τα έντομα που συγκεντρώνονται εκεί αποτελούν τον καλύτερο «μεζέ» για τις νυχτερίδες. 5 είδη εντοπίστηκαν στο Γιόσωνα, 4 στην Αγία Μαρκέλλα και 4 στο Μαλαγγίωτη, ενώ στο σπήλαιο του Άγιου Γάλακτος παρατηρείται μείωση του αριθμού των νυχτερίδων την καλοκαιρινή -τουριστική- περίοδο, με αντίστοιχη αύξηση το φθινόπωρο, σημάδι της επιστροφής τους. Οι επιστήμονες εφιστούν την προσοχή για την ανάγκη διαφύλαξης των οικοτοπικών χαρακτηριστικών των περιοχών αυτών (ποσότητα και ποιότητα νερού, υγρασία, βλάστηση κτλ) καθώς στη Χίο, περιοχές που διατηρούν νερό όλο το χρόνο είναι ελάχιστες.

Φωτογραφίες: Παναγιώτης Γεωργιακάκης

              πηγή: http://www.aplotaria.gr/

Έρευνα για το οικολογικό αποτύπωμα της ευρωπαϊκής αμπελοκαλλιέργειας

 Πόσο επιβαρύνει το περιβάλλον η οινοπαραγωγή; Πόσο επιβαρυντικές για το περιβάλλον είναι η αμπελοκαλλιέργεια και η παραγωγή κρασιού; Τι έχει μεγαλύτερη περιβαλλοντική επίπτωση, ο φελλός ή τα φυτοφάρμακα και τα λιπάσματα; Μπορεί η μείωση του βάρους των γυάλινων φιαλών να "ρίξει" το περιβαλλοντικό αποτύπωμα της οινοπαραγωγής και γιατί το μάρκετινγκ ίσως να είναι εμπόδιο προς αυτή την κατεύθυνση;

 

Απαντήσεις σε αυτά και πολλά ακόμη ερωτήματα δίνει ευρωπαϊκή επιστημονική έρευνα, που εκπονήθηκε στο πλαίσιο του επιδοτούμενου από την ΕΕ προγράμματος "Eco-Prowine". Στο πρόγραμμα μετέχουν δέκα φορείς από έξι χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, μέσω της Ένωσης Οινοπαραγωγών "Οίνοι Βορείου Ελλάδος".

 

Αναλυτικότερα, στην έρευνα συμμετείχαν -συμπληρώνοντας σχετικά ερωτηματολόγια- 89 ευρωπαϊκά οινοποιεία, τα περισσότερα από τα οποία βρίσκονται στις χώρες Ιταλία και Ισπανία (25% για κάθε χώρα), Πορτογαλία (14%), Αυστρία (13%), Ελλάδα (12%) και σε μικρότερα ποσοστά Βουλγαρία (5%), Γερμανία (3%), Γαλλία (2%) και Ελβετία (1%).

 

Σε παγκόσμια κλίμακα, ο αμπελοοινικός τομέας ευθύνεται για περίπου το 0,3% των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου από ανθρώπινες δραστηριότητες. Αυτό αντιστοιχεί σε περίπου 2% της συμβολής του γεωργικού τομέα στις εκπομπές.

 

Σε ό,τι αφορά το αποτύπωμα νερού, για κάθε λίτρο κρασιού χρειάζεται να χρησιμοποιηθεί ποσότητα νερού βρύσης που εκτιμάται ότι κυμαίνεται μεταξύ μισού και 20 λίτρων!

 

Φελλός ή καύσιμα; Σε ό,τι αφορά το περιβάλλον, ο πρώτος είναι πιο επιβαρυντικός

 

Η αμπελοκαλλιέργεια και η οινοπαραγωγή χρειάζονται ασφαλώς καύσιμα, ηλεκτρικό ρεύμα, φυτοφάρμακα και λιπάσματα. Ωστόσο, σε αντίθεση με ό,τι ενδεχομένως θα υπέθετε κάποιος, δεν είναι αυτά τα τέσσερα, που προκαλούν τη μεγαλύτερη επίπτωση στο περιβάλλον.

 

Οι δύο συντελεστές με τη μεγαλύτερη επίπτωση είναι οι γυάλινες φιάλες και τα κουτιά από χαρτόνι στα οποία συσκευάζονται, ενώ ακόμη και ο φελλός έχει ισχυρότερη αρνητική επίδραση από (καθένα ξεχωριστά) τα καύσιμα, το ηλεκτρικό ρεύμα, τα φυτοφάρμακα και τα λιπάσματα!

 

Συγκεκριμένα, για κάθε λίτρο κρασί, χρησιμοποιούνται κατά μέσο όρο περισσότερα από 650 γραμμάρια γυαλιού από τα οινοποιεία. Ακόμη και αν οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις του γυαλιού δεν είναι μεταξύ των πιο υψηλών, η μεγάλη ποσότητα αυτού που χρησιμοποιείται καθιστά τον συνολικό δείκτη που του αντιστοιχεί αρκετά υψηλό. Ομοίως, το βάρος των κουτιών συσκευασίας ανά λίτρο κρασιού είναι άνω των 50 γραμμαρίων στα πιλοτικά οινοποιεία και η μεγάλη επίδραση αυτού του υλικού στο νερό καθιστά τον τελικό δείκτη μεταξύ των υψηλότερων επιβαρυντικών από τη λειτουργία των οινοποιείων.

 

Η μείωση του μέσου βάρους των γυάλινων φιαλών δείχνει να είναι ο πλέον κατάλληλος τρόπος για τη συρρίκνωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Τεχνικά, φαίνεται σαν μια σχετικά απλή υπόθεση, καθώς είναι ήδη διαθέσιμες στην αγορά γυάλινες φιάλες μειωμένου βάρους (π.χ. φιάλες τύπου Μπορντό των 360 γραμμαρίων αντί των παραδοσιακών 410 γραμμαρίων).

 

Στην πραγματικότητα όμως, το μεγαλύτερο εμπόδιο είναι -κατά τους ερευνητές- το ...μάρκετινγκ, καθώς σύμφωνα με μια ευρέως αποδεκτή άποψη, οι καταναλωτές τείνουν να συνδέουν την ποιότητα των οίνων - και κατά συνέπεια τη δυνητική αξία τους - με το βάρος των φιαλών. Ωστόσο, πλέον έχει ξεκινήσει ζήτηση για ελαφρύτερα μπουκάλια. Ένα άλλο σημαντικό εμπόδιο είναι η δομή της παραγωγής γυάλινων μπουκαλιών στην Ευρώπη, η οποία χαρακτηρίζεται από περιορισμένο αριθμό εμπόρων και μικρή διαθεσιμότητα των φιαλών σε απομακρυσμένες αγροτικές περιοχές, γεγονός που θα μπορούσε να αποθαρρύνει την αλλαγή του τύπου φιάλης από τους μικρούς παραγωγούς.

 

Τα κιβώτια των κρασιών και τα ένθετα τους έχουν επίσης σημαντικό αντίκτυπο στο περιβάλλον. Στην Ευρώπη, υπάρχουν οινοποιεία που χρησιμοποιούν χαρτοκιβώτια που αντιστοιχούν σε λιγότερο από 10 γραμμάρια χαρτόνι ανά μπουκάλι κρασί αλλά και οινοποιεία που συσκευάζουν το κρασί τους χρησιμοποιώντας περισσότερα από 120 γραμμάρια χαρτιού ανά φιάλη.

 

Ακόμη και σε αυτή την περίπτωση η επιλογή του τύπου και του βάρους των κιβωτίων φαίνεται να εξαρτάται ουσιαστικά από το μάρκετινγκ, παρότι στα κύρια συστήματα διανομής (π.χ. σούπερ μάρκετ, HoReCa) ο τελικός καταναλωτής δεν βλέπει ποτέ το κιβώτιο των κρασιών, το οποίο σε σύντομο χρονικό διάστημα απλά καθίσταται ...απόβλητο.

 

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ένα ακόμη εύρημα της έρευνας, σύμφωνα με το οποίο κέρδος για το περιβάλλον σημαίνει τελικά και κέρδος για την τσέπη του παραγωγού μέσω μείωσης του κόστους. Σύμφωνα με τους ερευνητές, "οι δράσεις που οδηγούν στις πιο σημαντικές βελτιώσεις στο επίπεδο της αειφορίας ενός οινοποιείου συμπίπτουν με την πιο αποτελεσματική μείωση του κόστους για τα αναλώσιμα παραγωγής".

 

Πώς γίνεται αυτό; Με εξαίρεση τα δρύινα βαρέλια στα οποία γίνεται παλαίωση ενός σχετικά μικρού μέρους του παραγόμενου κρασιού, η πλειοψηφία των αναλώσιμων που αυξάνει το κόστος σχετίζεται με τα υλικά συσκευασίας.

 

Κατά μέσο όρο, στους οίνους χωρίς παλαίωση σε βαρέλια, οι γυάλινες φιάλες αντιπροσωπεύουν περίπου το 50% του κόστους παραγωγής ενώ τα πώματα, τα καψύλλια και τα χαρτοκιβώτια το 30%. Τα καύσιμα, τα λιπάσματα και τα φυτοφάρμακα αντιπροσωπεύουν όλα μαζί λιγότερο από το 15%, ενώ η ηλεκτρική ενέργεια γύρω στο 7%. Άρα η μείωση του γυαλιού και των χαρτοκιβωτίων από μόνη τη συνεπάγεται σημαντική πτώση κόστους!

 

Σκοπός του έργου "Eco-Prowine", που χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή μέσω του προγράμματος CIP- EcoInnovation, είναι η παροχή ενός πλαισίου (μέθοδοι και εργαλεία) που θα οδηγήσει σε μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων του κλάδου στην ΕΕ. Μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος τα οινοποιεία θα μπορούν να αυτοαξιολογήσουν τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις της οινοπαραγωγικής τους διαδικασίας μέσω μιας φιλικής online εφαρμογής, συμπληρώνοντας κάποια απαραίτητα δεδομένα από τη λειτουργία του οινοποιείου.


πηγή: http://www.paseges.gr/

Δέλτα Έβρου. Πολύτιμο και για το καλοκαίρι!

 

Φτάνοντας στις τελευταίες μέρες του Ιουλίου, οι μεταναστευτικές μετακινήσεις των πουλιών είναι αυξημένες στο Δέλτα του Έβρου. Στις 28 Ιουλίου παρατηρήθηκαν πολλά είδη παρυδάτιων. 701 Μαυρότρυγγες, 57 Βαλτότρυγγες, 351 Πρασινοσκέληδες, 21 Κοκκινοσκέληδες, 316 Λασπότρυγγες και 24 Δασότρυγγες.

Επίσης, 79 Καλημάνες, 40 Αγκαθοκαλημάνες, 362 Χαλκόκοτες, 317 Καλαμοκανάδες, 130 Αβοκέτες, 148 Χουλιαρομύτες, 374 Λιμόζες, 376 Μαχητές και 1011 Νανοσκαλίδρες!

Πολυπληθείς οι ερωδιοί (11 Πορφυροτσικνιάδες, 8 Κρυπτοτσικιάδες, 56 Νυχτοκόρακες, 43 Αργυροτσικνιάδες και 816 Λευκοτσικνιάδες!) και οι Πελεκάνοι (439 Ροδοπελεκάνοι και 32 Αργυροπελεκάνοι).

Πραγματικά, οι μικρές συγκεντρώσεις νερού, αλλά και οι λιμνοθάλασσες είναι παράδεισος για όλα αυτά τα πουλιά που βρίσκουν τροφή την τόσο ζεστή περίοδο που διανύουμε!

 

 

πηγή: http://www.evros-delta.gr/

 

Σπαθόλαδο. Ποιες είναι οι ευεργετικές ιδιότητές του

 Το σπαθόλαδο (hypericum oil ή βάλσαμο ή St John?s wort oil) είναι ένα αποτελεσματικό φάρμακο και αποδεικνύεται και το καλύτερο καλλυντικό. Το περίφημο βάλσαμο των αρχαίων Σπαρτιατών είναι ιδανικό για πληγές και χτυπήματα, μώλωπες, εκχυμώσεις, στραμπουλήγματα, εγκαύματα, φλεγμονές, τσιμπήματα.
Είναι ταυτόχρονα ιδανικό για το ντεκολτέ των γυναικών και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως απαραίτητο προϊόν καλλωπισμού. Ενδείκνυται για καθημερινή χρήση σε πρόσωπο και σώμα, ενώ είναι ακόμη υγρά από το ντους, γιατί έτσι το νερό κλειδώνει την υγρασία στο δέρμα, απλώνεται ευκολότερα και ελαχιστοποιείται η αίσθηση του λαδιού.

Όταν σκάνε τα χείλια, είναι το μόνο που τα επαναφέρει, χωρίς υπερβολή, μέσα σε λίγη ώρα. Είναι πάμφθηνο και το προμηθεύεται κανείς από φαρμακείο. Επιλέξτε αυτό που θα έχει τυπωμένα στο μπουκάλι τα τυπικά χαρακτηριστικά του.

Αποτέλεσε το περίφημο ίαμα των αρχαίων Σπαρτιατών, με το οποίο θεράπευαν τις πληγές τους μετά τις μάχες, ενώ το πρότειναν οι θεραπευτές της εποχής για την αντιμετώπιση της κατάθλιψης και του έλκους στομάχου.

Αναγνωρισμένο για τις πολλές του ιδιότητες, το σπαθόλαδο κατάφερε να διατηρηθεί ως απαραίτητο γιατρικό από αρχαιοτάτων χρόνων έως σήμερα, παρά το γεγονός ότι δεν είναι ευρέως γνωστό πού μπορεί να το βρει κανείς ή πώς να το παρασκευάσει.

Στην περιφέρεια, πολλοί είναι εκείνοι που το φτιάχνουν μόνοι τους. Στις αρχές Μαΐου και για περίπου έναν μήνα ανθίζει το σπαθόχορτο, ένα από τα σημαντικότερα λουλούδια της ελληνικής πανίδας.

Μαζεύουμε τα άνθη και τα βάζουμε σε ένα βάζο για τρεις εβδομάδες στον ήλιο (ένα μέρος άνθη και τρία μέρη ελαιόλαδο). Όταν το ελαιόλαδο πάρει ένα κόκκινο χρώμα, είναι έτοιμο για χρήση. Προσοχή όμως, δεν το χρησιμοποιούμε ποτέ όταν πρόκειται να μας δει ο ήλιος, προκαλεί φωτοευαισθησία.

Διακρίνεται όχι μόνο για το έντονο κίτρινο χρώμα του, αλλά και για τις πολλές θεραπευτικές του ιδιότητες:

- αντισηπτικές,
- αντιοξειδωτικές,
- αντιφλεγμονώδεις,
- στυπτικές και επουλωτικές.
- Βοηθά, δε, σημαντικά, όπως λέγεται, στην αντιμετώπισην της ισχιαλγίας, των ρευματικών πόνων και των πόνων των αρθρώσεων κι έχει άριστες επουλωτικές ιδιότητες (συνίσταται για την επούλωση πληγών, μωλώπων και εγκαυμάτων πρώτου βαθμού).

Το σπαθόχορτο ή βαλσαμόχορτο, όπως το γνωρίζει αρκετός κόσμος, αποτελεί το κύριο συστατικό του σπαθόλαδου που, σύμφωνα με τον Διοσκουρίδη, είχε και ιδιότητες αντικαταθλιπτικού.

Στις ΗΠΑ, όπου καταγράφει υψηλές πωλήσεις, ύστερα από σχετκό πρόγραμμα του ABC News τον Ιούνιο του 1997, το σπαθόλαδο αποτέλεσε το εναλλακτικό… πρόζακ για την ήπια και μέτρια κατάθλιψη.

Στη Γερμανία το σπαθόλαδο χρησιμοποιείται ως αντισπασμωδικό, αλλά και για την αντιμετώπιση αϋπνιών, και αποτελεί συχνά συνταγογραφούμενο από τους γιατρούς φάρμακο κατά της μελαγχολίας.

Μεταξύ άλλων, περιέχει υπερικίνη και ψευδοϋπερικίνη, φλαβονοειδή (16% στα φύλλα), ξανθόνες, φαινολικά οξέα, αιθέρια έλαια (0,13% σε ολόκληρο το φυτό).

Οι αναλγητικές ιδιότητες του βοτάνου είχε ειπωθεί πρώτα ότι οφείλονταν στις ουσίες hypericin, pseudohypericin και στα φλαβονοειδή, αλλά σύμφωνα με πρόσφατες φαρμακολογικές και κλινικές μελέτες, τα αποτελέσματα επικεντρώνονται σε μια κυρίως δραστική ουσία του, την hyperforin.

Στην ομοιοπαθητική χρησιμοποιείται κυρίως σε νευραλγίες και τραυματισμούς νεύρων και γενικά συμπτωματολογία που ξεκινά από τραυματισμούς νεύρων, όπως απώλεια μαλλιών, κατάθλιψη και νευραλγία.


πηγή: http://cityportal.gr/
 

Σπαρακτικά αποκαρδιωτική η δολοφονία ενός λιονταριού και μάλιστα επί χρήμασι

 

 

της Σοφίας Λαμπίκη

 

Γιατί είναι τόσο σπαρακτικά αποκαρδιωτικό το ότι δολοφονήθηκε ο Σεσίλ το λιοντάρι; Εδώ σκοτώνονται παιδιά θα γράψουν οι γνωστοί, που δεν νοιάζονται όχι για παιδιά αλλά ούτε για την τύφλα τους.

 

Δεν είναι μόνο το ότι το άγριο ζώο αυτό ήταν μοναδικό, σπάνιας ομορφιάς, αγαπητό στους επισκέπτες.

Δεν είναι η χλεύη του σύγχρονου ανθρώπου στον πλανήτη που ζει.

Δεν είναι η αποκτήνωση της δύναμης μιας σφαίρας που δολοφονεί από μακριά.

Δεν είναι η δειλία του να δολοφονήσεις με παγίδα ένα ζώο υπέρτερης ομορφιάς και δύναμης από σένα.

Δεν είναι το ότι ένας τιποτένιος αισθάνθηκε τεράστιος μέσα στο αίμα ενός μοναδικού πλάσματος.

Είναι κυρίως ότι πλήρωσε.

Ότι όλα έχουν τη τιμή τους.

 

Ότι στη βρωμερή καπιταλιστική μας κοινωνία όποιος έχει φράγκα ΠΑΝΤΑ θα βρίσκει έναν κακομοίρη να τον πληρώσει για να σκοτώσει την ομορφιά.

Αυτό είναι το χειρότερο απ’ όλα.

Αυτός ο πλανήτης καταστρέφεται απ’ όσους έχουν τα φράγκα και τη θέληση να τον καταστρέψουν.

Αυτός ο πλανήτης πρέπει να πετάξει από πάνω του σα σκουπίδι τον άνθρωπο αφού ο άνθρωπος δεν καταλαβαίνει ότι αυτός ο πλανήτης είναι το ένα και μοναδικό του σπίτι.

 

Σύμφωνα με τον διεθνή τύπο ένας οδοντίατρος από την Μινεσότα των Η.Π.Α. ο Walter James Palmer φέρεται να έδωσε 50.000 δολάρια σε δύο ξεναγούς ενός πάρκου προκειμένου να του επιτρέψουν να σκοτώσει το εμβληματικό λιοντάρι της Ζιμπάμπουε.

Το λιοντάρι, γνωστό ως Σεσίλ, αρχικά τραυματίστηκε από το βέλος του κυνηγού, ο οποίος το σκότωσε με καραμπίνα 40 ώρες αργότερα (!), στη συνέχεια το έγδαρε και το αποκεφάλισε όπως αποκάλυψε ο Johnny Rodrigues διευθυντής του Τμήματος Οικολογικών Δράσεων της χώρας και στα διεθνή μέσα.

 

Σύμφωνα με το www.cnn.com ο κυνηγός δήλωσε την Τρίτη ότι δεν είχε ιδέα πως επρόκειτο για ένα τόσο εμβληματικό ζώο και πως η θανάτωση του απαγορευόταν καθώς έδειξε εμπιστοσύνη στους επαγγελματίες οδηγούς που τον συνόδευαν και βασίστηκε στο γεγονός ότι του εξασφάλισαν τις κατάλληλες άδειες θήρας.

Μάλιστα επισημαίνει ότι δεν γνώριζε πως το ζώο έπαιρνε μέρος σε κάποια μελέτη και αυτό το διαπίστωσε μόνο όταν το σκότωσε και είδε το κολάρο στο λαιμό του.
Το 13χρονο αιλουροειδές ήταν προστατευόμενο και φορούσε ένα κολάρο με GPS, προκειμένου οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης που το παρακολουθούσαν να είναι σε θέση να το εντοπίζουν ανά πάσα στιγμή.

Ο κυνηγός αφού εντόπισε τον Σεσίλ με προβολέα τη νύχτα της 6 Ιουλίου έδεσε το πτώμα ενός ζώου στο τζιπ και δελέασε το λιοντάρι ώστε να το απομακρύνει περίπου μισό χιλιόμετρο από Εθνικό Πάρκο «Hwange».

 

Το αποκεφαλισμένο και γδαρμένο κορμί του Σεσίλ

Αρχικά το χτύπησε με βέλος αλλά δεν κατάφερε να το σκοτώσει ακαριαία. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο Σεσίλ να περιφέρεται επί 40 ώρες πληγωμένος. Όταν κάποια στιγμή οι διώκτες του τον βρήκαν τον εκτέλεσαν πυροβολώντας τον. Στην συνέχεια τον έγδαραν, προσπάθησαν να καταστρέψουν το κολάρο που φορούσε και στη συνέχεια τον αποκεφάλισαν.

 

Ο κυνηγός που βασάνισε, σκότωσε, έγδαρε και
 αποκεφάλισε τον Σεσίλ

Το κρανίο του ζώου δεν έχει εντοπιστεί σύμφωνα με τις αρχές της Ζιμπάμπουε, ενώ οι ξεναγοί που χρηματίστηκαν έχουν συλληφθεί.

Εντούτοις ο δολοφόνος του ζώου κυκλοφορεί ελεύθερος στις Η.Π.Α. μάλιστα δήλωσε ότι κανείς αρμόδιος δεν έχει επικοινωνήσει μαζί του για το θέμα, αν και είναι πρόθυμος να τους πει ό,τι γνωρίζει και μετανιώνει πικρά που η κυνηγετική του δραστηριότητα την οποία ασκεί υπεύθυνα και νόμιμα είχε ως αποτέλεσμα να θανατωθεί αυτό το λιοντάρι!


πηγή: http://www.zoosos.gr/
 

Βόλος. Το πρώτο σπίτι από «κομπ» σε αστικό ιστό

 

 

Σε μία από τις πιο αρχαίες τεχνικές χτισίματος με γήινα υλικά, το κομπ, χρησιμοποιούνται τα χέρια και τα πόδια για να σχηματιστούν μάζες πηλού αναμεμιγμένου με άμμο και άχυρο οι οποίες τοποθετούνται η μία πάνω στην άλλη διαμορφώνοντας έτσι μονολιθικές κατασκευές με μεγάλη σταθερότητα. Η λέξη κομπ προέρχεται από μια παλιά αγγλική λέξη cob που σημαίνει σβώλος.

Η διαφορά του κομπ από το κτίσιμο με πλίνθους συνίσταται στην ευκολία της κατασκευής και την ελευθερία του σχεδιασμού. Εφόσον δεν απαιτούνται ίσιες φόρμες ή καλούπια το ίδιο το υλικό οδηγεί σε οργανικά σχήματα: καμπύλοι τοίχοι, θόλοι και αψίδες. Χτίζοντας με το κομπ είναι εμπειρία παρόμοια με γλυπτική με πηλό.

 

 

 

Τα γήινα σπίτια είναι δροσερά το καλοκαίρι και ζεστά τον χειμώνα. Η αντοχή τους σε μια μεγάλη γκάμα καιρικών συνθηκών τα κάνει άνετα και βιώσιμα στα πιο κρύα κλίματα αλλά και συνθήκες ερήμου. Οι τοίχοι με πάχος που κυμαίνεται από 40 έως και 60 εκατοστά έχουν τεράστια θερμική μάζα και επαρκή μόνωση ειδική για χρήση παθητικών ηλιακών συστημάτων θέρμανσης. Απαιτείται ελάχιστη πρόσθετη θέρμανση τον χειμώνα και καθόλου ψύξη ακόμη και τις πιο ζεστές μέρες. Το κομπ χρησιμοποιήθηκε επί χιλιετίες ακόμη και στις σκληρές κλιματολογικές συνθήκες των βρετανικών ακτών στο ύψος των Αλεούτιων νήσων.

 

 

Σύμφωνα με την Ελληνική νομοθεσία αλλά και αυτή των περισσότερων ευρωπαικών χωρών, δεν μπορεί τοιχοποιία από πλιθιά ή cob να φέρει φορτία γιατί δεν υπάρχει τρόπος να αποδειχθεί η στατικότητά της. Δεν υπάρχει όμως κανένα πρόβλημα στην έκδοση οικοδομικής άδειας στην περίπτωση που υπάρχει άλλη κατασκευή (από μπετό, σίδερο ή ξύλο) που θα φέρει το φορτίο της στέγης. Σε αυτή την περίπτωση ο πηλός, το άχυρο κλπ, θα χρησιμοποιείται σαν μέσο πλήρωσης των τοίχων. Έχουν ήδη αδειοδοτηθεί πολλές κατοικίες με αυτό τον τρόπο ακόμη και με τους καινούργιους ενεργειακούς κανονισμούς. Ταυτόχρονα όμως υπάρχουν ήδη και σπίτια που έχουν οικοδομική άδεια για κλασική δόμηση με μπετόν και τούβλα και χτίστηκαν με την τεχνική του κόμπ χωρίς ποτέ κάποια υπηρεσία να ενοχλήσει τους ιδιοκτήτες γι” αυτή τους την παρέμβαση αλλά και σπίτια χωρίς άδεια μια και αν χρειαστεί να κατεδαφιτούν το κόστος κατεδάφισης είναι ανάλογα μικρό με αυτό της κατασκευής τους.

 

Το ιδανικό βέβαια θα ήταν να ασχοληθεί η πολιτεία και οι πανεπιστημιακοί φορείς με την στατικότητα του χώματος για να μπορέσουμε κάποτε να έχουμε και πρότυπα για τα χωμάτινα σπίτια.
 

 

Στη συνοικία των Παλαιών στην πόλη του Βόλου ανεγείρεται αυτό τον καιρό το πρώτο σπίτι από αχυροπηλό, κοινώς κομπ, σε αστικό ιστό. Μάλιστα, το σπίτι έχει λάβει κανονική οικοδομική άδεια, φέρει φωτοβολταϊκά και θα φιλοξενεί ένα υδροπονικό λαχανόκηπο.

Οι εργασίες ξεκίνησαν την περασμένη Δευτέρα και σύντομα θα ολοκληρωθούν, ενώ μέσα στο φθινόπωρο αναμένεται να κατοικηθεί.

Όπως μεταδίδει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, πρόκειται για διώροφη οικοδομή αποτελούμενη από δύο διαφορετικές κατοικίες συνολικού εμβαδού 131 τετραγωνικών μέτρων. Βασικό πλεονέκτημα της κατασκευής είναι η χαμηλή ενεργειακή κατανάλωση.

Όπως εξηγεί η αρχιτέκτων του έργου κα. Βάνα Γεωργαλά η οποία θα κατοικήσει και το κτήριο βασικό της μέλημα ήταν η επιλογή του οικοπέδου, αλλά και υλικών με χαμηλό περιβαλλοντικό αποτύπωμα και μακρά παράδοση χρήσης στη Θεσσαλία, όπως το άχυρο, η λάσπη και το ξύλο για τον σκελετό.

«Δεν έχω βάλει μπετόν και σίδερα, παρά μόνο σε μικρές ποσότητες καταναγκασμού στη θεμελιακή του βάση, και αυτό γιατί στη συνοικία Παλαιά δεν υφίσταται πραγματικός λόφος, αλλά προήλθε από μπαζώματα αρχαιοτήτων, αφού ο οικισμός κατοικείται εδώ και πολλά χρόνια», λέει.

Όλο το σπίτι έχει ξύλινες κολόνες και η στέγη λόγω του κανονισμού της περιοχής είναι από κεραμίδι ρωμαϊκού τύπου. Επίσης χρησιμοποιήθηκαν στη βάση του κτίσματος τούβλα από ανακυκλώσιμα υλικά, προκειμένου τα “πέδιλα” του σπιτιού να είναι στεγνά.

 

Στην ανατολική και δυτική όψη του κτηρίου θα τοποθετηθούν φωτοβολταϊκά συστήματα, ενώ στην κολόνα της καμινάδας θα φυτευτεί μια υδροπονική καλλιέργεια φράουλας. Τέλος, μποστάνι θα υπάρχει και στον φράχτη της κατοικίας.
  

 

Το σπίτι μας είναι προέκταση του εαυτού μας. Αντικατοπτρίζει τα συναισθήματά μας για το περιβάλλον και ταυτόχρονα τα διαμορφώνει. Όπως λοιπόν το κέλυφος ενός μαλακίου είναι και μέρος του, έτσι και το σπίτι μας είναι μέρος του εαυτού μας. Πρέπει να ταιριάζει με τις ανάγκες μας και να μας παρέχει ασφάλεια και άνεση.

 

Το πάτημα της λάσπης και η ανάμιξη του cob συγκινεί σχεδόν όλους τους ανθρώπους με ένα πρωτόγονο τρόπο. Όλοι ξέρουμε ενστικτωδώς τι να κάνουμε, το κάνουμε καλά και το απολαμβάνουμε. Μέσα σε λίγα λεπτά ακόμα και μικρά παιδιά είναι σε θέση να διδάξουν ενήλικες. Είναι σαν να έχουν περάσει στην κυτταρική μας μνήμη αυτές οι τόσο αρχέγονες διαδικασίες.
 

 

Κάποτε το χτίσιμο ενός χωμάτινου σπιτιού ήταν μια δεξιότητα γνωστή σε μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού μιας και όλοι έχτιζαν τα σπίτια μόνοι τους αφού μαζεύονταν σε ομάδες συγγενών και φίλων. Τώρα πρέπει να ξαναρχίσουμε από την αρχή εκπαιδεύοντας και εκπαιδευόμενοι.
Το να έχεις βοηθούς, ακόμα και χωρίς καμία εμπειρία, όταν χτίζεις το σπίτι σου, είναι γενικά προτιμότερο από το να χτίζεις μόνος. Μπορεί να έχεις την τύχη να βρεις έμπειρους βοηθούς, αλλά το πιο πιθανό είναι να πέσεις σε νεοφώτιστους. Άσχετα με το πόσο έμπειρος ή άπειρος είναι κάποιος υπάρχουν πολλά που μπορεί να διδάξει αλλά και να μάθει.

Περισσότερες πληροφορίες για το τι είναι η δόμηση με κομπ, η βιοκλιματική αρχιτεκτονική, για να γνωρίσετε ανθρώπους που χτίζουν με κομπ βοηθώντας και αλληλοεκπαιδεύοντας αλλήλους μπορείτε να βρείτε στον δικτυακό τόπο: http://cob.gr/.

 

 

πηγή: http://ecology-salonika.org/

 

Δράση στην πλατεία Δημαρχείου Ηγουμενίτσας για την ανακύκλωση των παλιών ηλεκτρικών συσκευών

 

 

Το Σάββατο 1 και την Κυριακή 2 Αυγούστου 2015, 10:00-16:00 θα πραγματοποιηθούν στην Πλατεία Δημαρχείου Ηγουμενίτσας, ενημερωτικές και εκπαιδευτικές δράσεις για την ανακύκλωση παλιών ηλεκτρικών συσκευών στα πλαίσια του έργου LIFE INFOCYCLE.

 

 

Τι περιλαμβάνουν οι δράσεις;

 

Οι πολίτες της Ηγουμενίτσας θα έχουν την ευκαιρία να μάθουν γιατί και πώς να διαχειρίζονται με ορθό περιβαλλοντικά τρόπο τις παλιές συσκευές τους και να γνωρίσουν από κοντά πώς γίνεται η επεξεργασία των αποβλήτων ηλεκτρικών συσκευών.
Στο σημείο θα υπάρχει ειδικά διαμορφωμένο trailer, το εσωτερικό του οποίου θα αναπαριστά πραγματικό χώρο σε μονάδα επεξεργασίας. Θα υπάρχει ειδικός πάγκος εργασίας με όλο τον απαραίτητο για την απορρύπανση οθονών τηλεόρασης και υπολογιστή εξοπλισμό, ενώ εκπρόσωπος της Ανακύκλωση Συσκευών ΑΕ θα δείχνει τη διαδικασία.

 

Οι πολίτες που θα παρευρεθούν στις δράσεις θα έχουν τη δυνατότητα να λάβουν μέρος στην κλήρωση για δύο ποδήλατα, απαντώντας σε τρεις απλές ερωτήσεις. Επίσης, θα δίνεται στους πολίτες η δυνατότητα για επί τόπου συγκέντρωση συσκευών, καθώς στο σημείο θα υπάρχει container, όπου θα μπορούν να φέρουν τις παλιές τους συσκευές.

 

Στις δράσεις θα πρωταγωνιστεί ο ήρωας της καμπάνιας, ο «τηλεορασούλης», ο οποίος θα προτρέπει τους πολίτες να δώσουν μια δεύτερη ευκαιρία στις χαλασμένες ηλεκτρικές συσκευές τους.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το έργο LIFE INFOCYCLE μπορείτε να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του έργου www.infocycle.gr.

 

 

πηγή: http://thesprotia-news.blogspot.gr/